My Way

2012-01-03T15:40:00.001+02:00

Ömer Çelakıl ile Hayatın Şifreleri, Fatmagül'ün suçu ne? ve diğer diziler, İzdivaç programları, ülkemin içinde ve dışında yaşanan haberler; sizi 2.5 aylığına terketmenin mutluluğu ile şu an havalara uçabilirim.
Ailemi ve arkadaşlarımı geride bırakmanın verdiği bir burukluk olsa da içimde, kalbim her zaman onlarla beraber olacak. Sizi çok seviyorum.
En büyük hayallerimden biri dünyayı gezmekti ve her sene en az bir kere başka bir ülkeye, başka bir diyara gitmek bu hayalimi gerçekleştirdiğimi gösteriyor bana. Hayallerimi çok seviyorum.
Son 2 gecedir son yılların ÖSS sınavının Türkçe testlerini çözüyorum ve niye her seferinde 9 yanlış yapıyorum, bilmiyorum. Yanlışlarımı çok seviyorum.
Biraz önce kendime, "Ya neşeli olmak lazım bu hayatta, ne üzüyorsun kendini boş şeyler için, kalk, gez, dolaş, eğlen, kahkaha at!" dedim. Kendimi çok seviyorum.

Codes of Life with Ömer Çelakıl, What is Fatmagül's fault? and other soap-operas, Marriage programmes, news happening in my country and outside of my country; I can be over the moon that i'm leaving you behind for 2.5 months.
Even I have feelings of resentment for leaving my family and friends behind, my heart will always be with you. I love You so much.
One of my biggest dreams was to travel the world and going to at least one other country, one other land each year shows me that I'm making my dream come true. I love my dreams.
For the last 2 nights, I have been doing the ÖSS(University Entrance Exams in Turkey) Turkish Language tests and why do i do 9 wrongs every time i do a test, i do not know. I love my wrongs.
A little while ago, i told myself, "o! One has to be cheerful in this life, why do you make yourself sad for any crap, stand up, go, have fun, laugh!". I love myself.

Heyecan (Excitement)

2012-01-02T15:20:00.000+02:00

Tayland için son 3 gün. Perşembe günü İstanbul-Bangkok uçuşu. Ve yeni hayaller, yeni umutlar, yeni insanlar, yeni bir eğitim, yeni bir kültür, yeni keşifler, yeni deneyimler....Heyecanlıyım tabiki. Neler olacak, zaman nasıl geçecek orada düşünmek istemiyorum. En güzeli yeni fotoğraflar. Yaşanılan anların tanıkları fotoğraflar. Heyecan....
Last 3 days left for Thailand. Istanbul-Bangkok flight on Thursday. And new dreams, new hopes, new people, a new education, a new culture, new discoveries, new experiences...Of course i am excited. I don't want to think what will happen and how the time will pass there. The most beautiful thing is photographs. The witnesses of moments. Excitement...

Röportaj-Duygu Akartuna-Interview

2011-12-10T22:58:00.001+02:00

Onu Akdeniz'in Yoga Eğitmeni olarak tanıdınız. Kendisini daha yakından tanımak, yoga hakkındaki düşüncelerini öğrenmek ve hayata dair düşüncelerini merak ediyorsanız, bu röportajı mutlaka okuyun. Ben Duygu'yu 14 yaşımdan beri tanıyorum ve bu hayattaki en yakın dostlarımdan biri kendisi. Ben de yoga ile onun sayesinde tanışmıştım. Yeni yıla girmeden önce, kendisini görmeye, yaşadığı Akdeniz ilçesi Kaş'a gittim ve Kaş'ın eşsiz manzarası karşısında bu röportajı gerçekleştirmekten büyük mutluluk duyuyorum. (for English Version, please read it down below)

Duygu Akartuna

Duygu, insanlarseni daha yakından tanımak istiyorlar. Biraz kendinden bahseder misin?
30 yaşındayım.Yaklaşık üç senedir Kaş'ta yaşıyorum. Bundan önce 14 yaşıma kadar Almanya'dayaşadım. Ardından İstanbul'a dönerek okul ve üniversite hayatıma devam ettim.Yoga ile yaklaşık 2003 senesinde tanıştım ve aralarda duraksamalar olarak yogaçalıştım. Mert Güler hocamla tanıştığımda, yogayı daha aktif bir şekilde veinsanlarla paylaşmak üzere eğitmen olmaya karar verdim.

Kurumsal hayattanistifa ederek hayatımı sadece buna yönlendirmek istedim. Hindistan'a giderekburadaki eğitmenlerle yoga alanında eğitimlerime devam ettim. Sonrasında,hayatıma Louise Hay girdi ve düşüncelerimizi değiştirerek hayatımızıdeğiştirebileceğimizi farkettim. Yoganın da zihnimizi boşaltmadaki etkisinikullanarak, kendi hayatımı olumlu yönde değiştirmeye başladım, değiştikçe de bugüzelliği, bu başarıyı tüm insanlarla paylaşmaya karar verdim. Ondan beri aktifbir şekilde yoga eğitmenliği yapıyorum. İki sene önce de Pilates Eğitmenliği'mialdım. Aynı zamanda Pilates dersleri de veriyorum.

Peki, yoga iletanışmanı ve yogaya başlama sebeplerini daha detaylı anlatır mısın?
Yoga ile tanışmamaslında annemin yurtdışından içinde dvdsi, bloğu ve matı olan bir yoga setigetirmesi ve bana hediye etmesi ile başladı. Bu sayede ilk etapta kendimçalışmaya başladım, ardından salonlara giderek eğitmenlerle çalıştım. MertGüler ile tanıştıktan sonra yogayı profesyonel olarak yapmak istediğimifarkettim ve onun asistanlığını yaptım. Kendisinin yoga merkezinin kurulmasınayardımcı oldum. Fakat daha sonra İstanbul'da yaşamak istemediğimi ve dahaönceden de evimizin olduğu Kaş'a gelmeye karar verdim. Yazlarımı Kaş'ta vekışlarımı Hindistan'daki hocam Sharat Arora ile çalışarak, eğitimlerime devamederek, yoga alanında ilerlemeye başladım. Yoganın yanında günümüzde çokpopüler olan pilatesin ne olduğunu öğrenmek için, doğrudan PilatesEğitmenliği'ne gittim ve Pilates Eğitmeni oldum. Şu anda da zaten hem yogaderslerim hem de pilates derslerim devam ediyor. İkisini de bana nasıl iyigeliyorsa öğrencilerimle öyle paylaşmaya özen gösteriyorum. Türkiye'dekiinsanların bu konuya yeni yeni alıştığını görüyorum. Büyük şehilerimizde yogaçok ilerlemiş olabilir, birçok insan yoganın faydalarının bilincine varmışolabiliyor, ama Güney kesimlerde örneğin burada Kaş'ta insanların yoga vepilates ile yavaş yavaş tanışması gerektiğini, daha yumuşak olmamızgerektiğini, ve insanları bilinçlendirmek için elimizden geleni yapmamızgerektiğini düşünüyorum.

Yoga ile ilgiliilginç bir anın var mı?

İki sene önce kışınHindistan'a gittiğimde yoğun bir kurstaydım. Yoğun kurs dediğimiz de gerçektensabah dörtte çalışmaya başlıyorsunuz ve akşama kadar sürekli yoga ilebirliktesiniz. Burada bir ders esnasında şöyle birşey hatırlıyorum. Sanırımdönüş hareketlerini çalışıyorduk. Ve kendi kendime, "Burada ne arıyorumsıcacık evim varken, karıncasız, sivrisineksiz bir yerim varken. Rahatçaayaklarımı uzatabileceğim halde, burada ben ne yapıyorum!" diye kendimiyemiş bitirmiştim. Ve bu bana çok komik geliyor şu anda çünkü bunun aslındailerleme anlamında çok güzel bir adım olduğunu biliyorum. Sen kendinisorgulamaya başladığın an aslında egona ve zihnine karşı koyuyorsun ve bu dasana bu tür düşünceleri ortaya çıkartıyor. Orada dersi bırakıp gitmediğim içinve devam ettiğim için çok mutluyum. Sonuçta bugün, öğrencilerimin de nelerdüşünebileceğini neler hissedebileceğini en azından kendim de deneyimlediğimiçin onlarla ortak bir paydada buluşabiliyorum. Öğrencilik zaten hayat boyusürüyor. Onlara aynı dönemlerden benimde geçtiğimi ve bunların bir dönem olduğunu ve ilerlemek anlamında büyük birbaşarı olduğunu aktarmak benim için çok güzel bir duygu.

Seni Kaş'ta tutanşey ne Duygu?
Kaş olağanüstü biryer. Doğal güzellikleri açısından dokulnulmamış küçük bir yer. İlçe olmasınarağmen kasaba gibi. Herkesi tanıyorsun, herkesle sokakta görüşebiliyorsun,muhabbet edebiliyorsun. Burara şehirde yapamayacağım birçok şeyigerçekleştirebiliyorum. Herşeyden öte bütün bu bilgilerimi burada insanlarlapaylaşabilmek sanırım en güzel şeylerden biri. Onun dışında da kendi gelişimimigörmek, burada kendi öğrencilik hayatıma devam etmek te çok keyifli. Ayrıca,başka birsürü farklı aktivite yapabiliyorsunuz Kaş'ta.

Kaş'ta geçen birgününü bize anlatır mısın?

Sabah uyanarak vekendi yoga çalışmamı yaparak, bu uzun ya da kısa olabilir, güne başlıyorum.Ardından kendi dersim varsa dersime gidiyorum. Derslerden sonra kalanzamanlarımda buradaki arkadaşlarımla görüşüyorum. Kaya tırmanışına gidiyorum.Yeni birçok faaliyet ekledim hayatıma. Bunlardan biri yamaç paraşütü. Diğeriseramik kursu. Onun dışında bolca kitap okuyup, film izleyip, doğa yürüyüşleriyapıyorum. Kısacası doğa ile içiçeyim.

İnsanlar Kaş'ageldiklerinde sana nasıl ulaşabilirler, derslerin ne zaman ve nerelerde oluyor?
Öncelikle yazaylarında hem dışarıda ders veriyorum hem özel ders veriyorum. Hem de özel birotelde çalışıyorum, orada da ders veriyorum, aynı zamanda rehberlik yapıyorum.Kış aylarında burada FitLine adında bir spor salonumuz var, orada dersleredevam ediyorum. Dileyen olursa da birebir ders yapabilirim. Kaş'a geldiklerindebana telefon açabilirler, e-mail atabilirler, websitem var www.duyguji.comoradan bana ulaşabilirler. Zaten Kaş'ta herkes birbirini tanıdığını için direktbana yönlendireceklerdir.

Yoga hakkındadünyada birçok araştırma söz konusu. Sen de yoganın insan ruhuna, bedenine vezihnine iyi geldiğine katılıyor musun?
Yoga bana iyigelmese zaten, bunu kimseye aktarmak istemem. Benim hayatımı inanılmaz ölçüde,olumlu yönde değiştirdi. Kendimi, beni değiştirdi. Daha önceden sabırsız,stresli, korkuları olan ve bunları kabul etmeyen, agresif olan biriydim. Yogaile birlikte kendimi, bedenimi ve zihnimi keşfettim. Halen de her an keşfediyorum.Öncelikle beni sakinleştirdi. Hayata gülümsemeyle bakmamı öğretti. Her anşükretmesini öğretti. Bedenim esnedikçe zihnimin de esnediğini, daha güzelkonuşabildiğimi, insanları daha incitmeden nasıl konuşabildiğimi gösterdi.Aslında bütün hayatımı ve kendimi dengeye soktu.
Yogadaki asanalarınhem zihnimize, hem bedenimize, hem ruhumuza etkileri var. Yaptıkça,ilerledikçe, ne kadar değiştiğinizi ve ne kadar faydası olacağını göreceksiniz.Bunun en önemli örneklerinden biri sensin Sebla. Boyun fıtığın vardı ve birsene boyunca sürekli yoga çalıştın. Ve şu anda boyun fıtığın geçmiş durumda.

Yoga yaparkennelerden ve kimlerden besleniyorsun?
Yoga yaparkenbirçok alanının yogaya dahil olduğunu farkedebiliriz. Hocalarımın benimüzerimdeki etkisi çok olumlu olmuştur. Bunlardan biri örneğin Mert Güler. BanaNLP'nin, farkındalığın ne kadar mühim birşey olduğunu gösterdi. Sevgili AdnanÇabuk hocam olağanüstü derin gevşeme teknikleri benim için çok güzel birkaynaktır. Hindistan'daki hocam sevgili Sharat şimdi adı Anand, ondan sağlıklıyoga yapmayı ve yoga ile bedenimizi nasıl iyileştirebileceğimizin tekniklerini,ardından sevgili gurum Ammaji bana koşulsuz ve saf sevginin ne olduğunu vegerçekten sevgiyle herşeyin çözülebileceğini göstermiştir. Bütün bu kişilerin ve diğer bahsi geçmeyen bütün insanların,öğrenciler, öğretmenler, hepsinin bu çorbada bir katkısı var. Böylece ben debir dersi oluşturuyorum. Özellikle bu kış Hindistan'daki hocam Sharat ileyollarımızı ayırmaya karar verdim, onun yanında çalışıyordum. Çok sert olmanınne eğitmene ne de öğrenciye bir fayda getirebileceğini gördüm. Evet, belli birdisiplin olmalı. Ama bunu eğlenceli hale getirebiliriz diye düşünüyorum.Eğlenceli bir şekilde yapabiliriz herşeyi. Eğlenerek öğrenebiliriz. Ve insanlarınmutlu olarak birşeyleri öğrenebildiğini zaten biliyoruz. Birçok araştırma bunugösteriyor. Ben de derslerimi ona göre planlıyorum ve uygulamaya çalışıyorum.

Senin uyguladığınve öğrettiğin yoga stili nedir?
İki sene IyengarYoga eğitimi benim için büyük bir temel. Örneğin ayaklarımızın farkındalığı,bedenimiz ve omurgamızın farkındalığı, doğru hizalama Iyengar temelleridir.Onun dışında sevgili Adnan Çabuk hocanın Klasik Yoga'da kullandığı tekniklerbenim için inanılmaz güzel gelişim sağlıyor ve bunu aktarmaya çalışıyorum.Benim stilim de Iyengar Yoga, Hatha Yoga, Klasik Yoga ve Louise Hay'inolumlamaları karışımı.

Yogadaki bazıduruşlar hayvanların duruşlarına benzetiliyor. Senin de Felix adında çok tatlıbir kedin var. Felix, yogadaki duruşlara benzer hareketler yapıyor mu arasıra?
Her an yapıyorzaten Felix. Aynı zamanda en sevdiği şey uyumak. Mesela, sabah uykudankalkıyor, kalkar kalkmaz hemen kendini esnetiyor. Bu bizim için muhteşem bir örnek. Biz deinsanlar olarak yoga çalışmasak bile, sabah kalktığımızda kendimizi esnetsek,birkaç hareket yapsak, bedenimizin gün boyu tazeliğini hissedeceğiz. Yogatabiki bu konuda öncülük ediyor bize. Bütün pozları gösteriyor. Mesela, kediduruşu diye birşey var. Özellikle dizlerimizin ve ellerimizin üzerinde durarak,masa konumuna gelerek, sırtımızı, omurgamızı yukarıya doğru esneterek, yanikedi kamburu oluşturarak, aslında kedi duruşunu gerçekleştiriyoruz. Felix tebunu bir kedi olarak yapıyor zaten. Aynı zamanda kediler de yukarı bakan köpekpozunu çok yapıyorlar.

En sevdiğin yogapozu hangisi ve neden?
Bir eğitmen olarak,bunu söylemek ne kadar etik, çünkü aslında yogada şunu öğreniyoruz. Taraftutmadan, tarafsızlığı öğreniyoruz. Benim özellikle belimde ve omuz bölgemdeproblem olduğunu düşündüğüm yerler için, her gün özellikle çalıştığım pozlarvar. Bunlardan en çok keyif aldığım vebeni rahatlattığını düşündüğüm Supta Virasana. Yani Yatarak Kahraman Pozu.Hindistanda'ki hocam ile çalışarak Supta Virasana sayesinde dizlerimiiyileştirdim. Dolayısıyla bu poz arka bacak bağlarını esnettiği için beli deçok rahatlatıyor. Bunu gün içinde sürekli çalışıyorum zaten.

Yoganın Dünyadakive Türkiye'deki gelişimi hakkında neler düşünüyorsun?
Yoga çok güzelilerliyor dünyada. En son bir arkadaşım bana şöyle dedi. "Artık Amerika'daher binanın altında bir yoga salonu var." Bu çok güzel bir gelişme.Türkiye'de de Cihangir Yoga olsun, Yoga Shala olsun, bence inanılmaz güzelişler yapıyorlar. Bir kere insanların değişik stilleri keşfetmesine yardımcıoluyorlar çünkü birçok daldan, birçok stilden öğretmen ve eğitmenleri var.Dolayısıyla öğrenciler tek bir yoga dersine katılmadan, birçok çeşidiöğrenebiliyor ve hangisinin kendisine daha uygun olabileceğini keşfediyor.
Ben ilkbaşladığımda yogaya kendimi sakatladım. Çünkü çok fazla Padmasana dediğimizLotus pozunda oturuyordum. Kendimi o pozda uzun süre kalabilmek içinzorluyordum. En sonunda dizlerimi sakatladım, yürüyemez hale gelmiştim.Sorgulamıştım yoga bana iyi mi geliyor kötü mü geliyor diye. Ardından, IyengarYoga'ya yöneldim ve kendimi iyileştirdim. Aslında yogada, her insan tipi vebedeninin farklı olduğunu, farklı esneklik limitleri olduğunu, dolayısıyladestek malzemeler kullanarak, asanayı doğru yapabilmeyi öğrendim ve her anöğreniyorum. Örneğin bir duruşta boynumda bir gerilim hisediyorum, bu gerilimbenim rahatlamam için iyi değil, destek malzeme koyuyorum ve daha çokrahatlamasını sağlıyor. Yani ne kadar çok bacağımızı yukarıya kaldıracağımız,ne kadar çok öne doğru esneyeceğimiz değil amaç. Amaç omurgamızın düzgün olması,denge getirebilmemiz, bedenimizdeki, bacaklarımızdaki ağırlığın dengedeolabilmesidir.

Gelecekteki yogaile ilgili planların neler?
Herşeyden ötekendimi daha çok geliştirmek istiyorum. Daha çok eğitmenle çalışıp, daha çokbilgi edinmek. Böylece aslında daha çok paylaşabilmek. Onun dışında Kaş'tayapmayı planladığımız güzel şeyler var. Bunlardan biri Yoga Turları, MaviTurlar. Ardından buraya gelen insanlara güzel workshoplar sunabilmek. Benimisteğim gerçekten öğrendiklerimi paylaşmak. Farklı dallardan para kazanmaktanziyade, bu işi yapmak, bilgilerimi paylaşmak ve hayatımı bundan kazanmakistiyorum aslında.

Bu hayattaki enbüyük hayalin ne?
Benim bu hayattakien büyük hayalim tüm canlıların mutlu olması. Çünkü tüm canlılar mutluolduğunda ben de mutlu olacağım. Maddi hayallerin hepsini sağlayabiliriz. Çokçalışırsak herşeyi yapabiliriz. Ama tüm canlıların mutlu olması, hayaldediğimiz bu şey değil mi? Gözlerimizi kapadığımızda, herkesin mutlu hayaledebilmek, güzel olan bu değil midir zaten?

Bloğumda"Dünyayı Değiştirenler" adlı bölümde yer alıyorsun. Sen dünyayı nasıldeğiştiriyorsun?
Herhalde verdiğimeğitimlerle, yaptığım konuşmalarla, paylaştıklarımla, yaptıklarımla. Çevreyitemiz tutmak, her zaman gülümseyebilmek ve mutlu olarak hayatı değiştirebileceğimizidüşünüyorum.

Yoga yapan biriolarak ve özellikle de Yoga eğitmeni olduğun için nasıl besleniyorsun?
Dört senedirvejeteryandım. Zaman zaman balık dışında kesinlike kırmızı et ve beyaz etyemiyordum. Ancak bu sene, buraya Yoga Shala'dan çok yakın tanıdığımız YogaEğitmeni Ken the Rolfer geldi. Birlikte biraz sohbet etme şansımız oldu vekendisine et ile ilgili neler hissettiğimi söyledim. Gerçekten et yiyemiyordum,çünkü canlı öldürdüğümün farkındaydım. Ama aynı zamanda kokusunu aldığımda inanılmazcanım çekiyordu. Bunu paylaştım ve o dedi ki, "Seninki tamamenduygusal!". Neticede ben Türk toplumunda yetiştiğim için, et obur birtoplumuz biz ve çok et tüketiyoruz. Çocukluğumdan beri de et tüketiyorum. Etibir anda kesmemin bedenime çok farklı etkileri oldu. Şimdi yavaş yavaş bildiğimkasaplardan et alarak, yine yemeye başladım. Haftada bir veya ne zaman canımçekerse et yiyorum. Tavuk halen tüketmiyorum. Çünkü hepimiz biliyoruz FoodInc., Earth Links gibi belgeselleri izlediğimizde hayvanların nasılkatledildiğini görmek aslında buna en büyük protesto. Hayvan katliamlarınıönlemek bir protesto. Şu anda sebze ağırlıklı besleniyorum. Çok şükür Kaş gibiolağanüstü bir yerde yaşıyorum. Taze sebze, bol yeşillik, çorba, bitki çaylarıiçerek besleniyorum. Süt ürünleri de tüketiyorum. Bunun dışında esnekliğim içinbolca yeşillik özellikle ıspanağı salata olarak tüketmeyi, bolca maydanoz,brokoli, bütün yeşil olan sebzeleri yiyorum. Artı suyu bol miktarda su içip,kahveyi mümkün olduğunca az tüketiyorum. Çok az denecek kadar ekmek yiyorum.Karbonhidratı az tüketmeye çalışıyorum. Daha çok lifli yiyecekler yiyerekbedenimi zinde tutmaya çalışıyorum.

Yogayı, Pilatestenayıran şey nedir?
Pilatesi, JosephPilates icat etmiştir. Yoga, Tai chi ve birçok Uzak Doğu sporlarındanfaydalanarak kendi sistemini geliştirmiştir. En önemli farkı nefestir.Pilateste burundan nefes alıyoruz ve ağızdan nefes veriyoruz. Yogada ise sadeceburundan nefes alıp burundan nefes veriyoruz. Aynı zamanda mümkün olduğunca tümbeden bölgemizi rahat bırakmaya çalışıyoruz. Pilateste ise, beden kontrolüdediğimiz bir nokta var. O ki sürekli karnımızı içeri çekerek, tüm kaslarımızıaktif hale getirerek, sürekli çalıştırmaya yönelik. Ben mesela bu konuda şöylebirşey farkettim. Pilates eğitmenlik kursu sürecinde oldu bu. Bir dersçıkışında kendimi robot gibi hissediyordum. Her yerim kasılı, hiçbir yumuşamayok, rahat hareket edemiyordum. O yüzden şimdi her pilates dersinin sonunda,uzun uzun gevşeme, bazen eşli, bazen derin gevşeme çalıştırıyorum. Dersinbaşında da yogayı çok kullanıyorum. Aslında yoga zihnimizi, ruhumuzu vebedenimizi birleştirmek için varken, pilates ise bedeni iyileştirme olarakdoğmuştur.

Senin, benimbildiğim aktivist bir yönün de var. Biliyorsun Türkiye'de ve Dünyada gösteri veterapi amaçlı Yunus Merkezleri mevcut. Kaş'ta da Yunuslar için 19 Aralık2011'de bir bilgilendirme toplantısında seninle katılımcı olarak yer aldım.Kaş'ta tutulan dört yunus ne durumda ve bu konudaki izlenimlerin neler?
O günkü toplantıda,aslında benim gösteri ve terapi yunusları ile ilgili bilmediğim birçok bilgialdım. Bunlardan birincisi, gösteri ve terapi yunuslarının avlandıkları andanitibaren doğaya dönüşleri bir daha kesinlikle olmuyor. Rehabilite şansları çokdüşük. Türkiye'de birçok kanun açığından dolayı, daha çok yunus ülkemizegetiriliyor ve yunuslar avlanabiliyor. Bu konuda yapabileceğimiz şeyçocuklardan başlayarak tüm toplumu doğru bilgilendirme ile, bu terapinin vegösterilerin yunusların bir ölüm fermanı olduğunu aktarabiliriz. Kaş'ta zatenbir yunus parkı vardı. Kapatıldı. Galiba iki tane yunus Marmaris'e rehabilitiyegönderildi. Şimdi dört adet yunus daha getirildi. Şunu anladım. Devlet, topusürekli başkasına atıyor. Dilekçe veriliyor ve dilekçe sürekli cevapsızkalıyor. Şu anda Kaş'taki bu yunuslarla ilgili yapabileceğimiz çok az şey var.Onlara sadece konforlu bir ölüm sağlamak. Yani bu ne demek oluyor? Kafeslerinibüyütmek, güzel bir yaşam alanı sağlamak. Toplumsal olarak ta hukuki açıdansesimizi duyurabiliriz. Onun dışında, bütün deniz canlıları olsun, bütüncanlıları özgür kılmamız gerekiyor. Hiçbir canlı tutsaklığı haketmiyor!

Başka eklemekistediğim şeyler var mı?
Bir zamanlarKaş'taki Yarımada'da kalıyordum. Yarımada'da yürüyüşler yaparken, ara sokaklarainanılmaz çöplerin atıldığını ve etrafın plastik şişe ile dolu olduğunu gördüm.Diğer bir örnek ise, herkesin o çok sevdiği Kaputaş Plajı'nın içindeki kanyonagirdiğinizde, orasının adeta bir çöplük olduğunu ve köprüden geçen her insanınoradan çöplerini aşağıya attığını görebilirsiniz. En azından sigara içtiğinizdebile izmaritinizi yere atmayın veya su şişenizi alın ve çantanıza koyun ve çöpeatın, bunlar çok basit çözümler. Benim isteğim de bu toplumda bunugösterebilmek ve bu bilinci arttırabilmek. Aynı zamanda, doğaya ne kadarsaygılıyız veya doğadan alıyoruz ne kadarını veriyoruz. Mesela her sabahuyandığımda gerçekten yaşadığım yer için şükrediyorum. Harika bir deniz için,harika bir orman, ağaçlar, yeşillik, tüm doğa, tüm canlılar için. Bir gülümsemebile bütün doğayı mutlu edebilir. Özellikle ağaçlara ufak bir teşekkür. Bütündoğa bize karşılıksız birşey veriyor. En basitinden, örneğin yoga öğrencileriağaç duruşunu çalışırken, bir ağacı düşünürken, köklendiğini hissediyor.Karşılıksız olarak elma, portakal veya herhangi bir meyveyi verdiğinidüşünsenize ağacın. Sizden para istediğini düşünün bir de. "Bugün 2 TL,portakallar bugün 2 TL". Bütün bunları yerken, insanoğlu çok unutkan veyemek yerken de bunları düşünmek aslında bereketinizi ve çevrenizin daha çok ışıldamasınısağlayacaktır. Bereketinizi arttıracak, farkındalığınız yükselecek, daha refahdolu ve daha sağlıklı bir hayata adım atacaksınız.
En önemlisi,bilinci değiştirmek, bilinçaltınızdaki düşüncelerinizi su yüzeyine çıkartıp,korkularınızı keşfetmek, korkuların sebeplerini bulmak, ve bunlar üzerindeçalışmak. Bunların üzerinde çalıştığınız vakit kendinizin ne kadar değiştini,çevrenizin ne kadar değiştini, hayatınızın ne kadar olumluya gittiğinikeşfedeceksiniz. Yoga ile de zihninizi sakinleştirmeyi, boşaltmayı ve böyleceiçinize dönmeyi göreceksiniz. Sen de benim yoga dersime katıldığın örneğin.Senin fikrin nedir bu konuyla ilgili? Sen ne düşünüyorsun?

Çok güzel bir soru.Beni hazırlıksız yakaladın. Ben 2007'den beri yoga yapıyorum. Tabiki her günolmasa da dönem dönem. Birçok eğitmenin dersine katıldım. Senin dersinekatılmak yogaya başladığım günden dört sene sonrasına kısmet oldu. Çok güzelanlatıyorsun dersleri. Duruşları çok güzel yaptırıyorsun. Sınıfında yoga yapanöğrencilerin hepsiyle teker teker ilgilendiğini gördüm. Herkesin kendi içinedönebilmesini sağlıyorsun, onu farkettim. Derslerinde insanları aynı zamandaeğlendirdiğini farkettim ki biliyorsun mutlu olmak için bir gülümseme yeterli.Belki kendine göre yoga için daha çok yolun olduğunu düşünüyorsundur kendinigeliştirmek açısından. Ben de arkadaşın olarak tabiki her zaman yanındayım veher zaman seni destekliyorum. Aynı amanda, yoga yapan, yapmayan, yogaya yeniolan, yoga hocası olan, yoga eğitmeni olan insanların da senin dersine katılıp,senin uygulattırdığın yogayı bir denemelerini çok isterim. Çünkü herkesinsenden yoga ve hayatla ilgili kapacağı birşey olduğuna inanıyorum. Sen debahsettin ki değişik yoga stilleri var ve her insanın bedeni farklı esneklikte.Her insan farklı, birbirinden değişik ruh hallerine sahip. Herkesin kendistilini bulması için tabiki bir zaman gerekli. Birçok yoga stili ve birçoköğretmenin dersine katıldım. Zaman zaman 1,5 saat sadece çok rahat, vücudumdahiçbir yerde acıma olmadan yoga dersi yaptım. Zaman zaman vücudumu çok yordum.Keşke ben de Kaş'ta uzun süre kalabilsem ve senin derslerine katılıp, DuyguAkartuna hoca ile uzun süre çalıştım diyebilsem. Dersindeki akıcılıkta vücudumhiç yorulmadı ve zor olan hareketleri bile kolay yapabildiğimi farkettim.Üzerimde bir baskı hissetmeden yoga yapabildiğimi farkettim senin dersinde. Buda bence bana yoga ile ilgili değişik bir bakış açısı sağladı. Bundan sonrabireysel olarak kendim de yoga yaparken, başka hocaların derslerine dekatılırken, senin dersinde aldığım fikirleri devam ettirmek istiyorum.

Röportajıma zamanayırdığın için ve beni Kaş'a yanına davet ettiğin için sana çok teşekkürederim. Her zaman sevgiyle kal, her zaman mutlu kal.

INTERVIEW WITH DUYGU AKARTUNA (YOGA INSTRUCTOR)

Duygu, people want to know you better. Could you please talk about yourself a little bit?
I'm 30 years old. I have been living in Kaş for about three years. I lived in Germany until i got the age of 14. After that, I turned back to Istanbul to continue my high school and university education. I met with Yoga in about 2003 and i practiced it from time to time. When i met my teacher Mert Güler, I decided to be an instructor to do yoga more actively and to share it with people. I just wanted to direct my life to this path after i resigned from corporate life. I continued my learning in yoga field with teachers in India. Later then, i discovered Louise Hay and i realized that we can change our lives by changing our thoughts. By using the effect of Yoga that empties our minds, i started to change my life in a positive way, and i decided to share this success and this beauty with all people. I have been working as a yoga instructor actively ever since. I also got my Pilates Instructor's Certificate two years ago. At the same time, i'm giving Pilates lessons.

Well, could you please tell us how you met with yoga and the reasons that you had started to yoga in detail?
My discovery with yoga had started when my mother brought a Yoga Set from abroad which contained a dvd, a mat and a block inside and gave this set to me as a present. By this means, i started to practice it by myself in the first phase, then i went to practice it with instructors by going to yoga centers. I decided to do yoga professionally after i met with Mert Güler and i worked as his assistant. I also helped him in establisment of his yoga center. But later that, i realized i didn't want to live in Istanbul and decided to move to Kaş where we had a house before. I started to progress in yoga field by continuing my trainings and working with my teacher Sharat Arora in India in winters and my practices in Kaş in summers. Besides yoga, i applied directly to Pilates Instructor's Course to learned what pilates is because pilates is very popular nowadays and i became a Pilates Instructor. Now, i'm giving yoga and pilates lessons. I care to share yoga and pilates with my students by how i benefit from both. I see that people in Turkey are getting used to these subjects newly. Yoga has being proceeded in our big cities and a lot of people are achieving an awareness about the benefits of yoga. But for example in the south in Kaş Town, people are meeting with yoga and pilates slowly and i think we have to be more softer and do our best to raise the awareness of people.

Have you got an interesting story about Yoga?
I was in an intensive course when i went to India two years ago in winter time. An intensive course is that you really start training at four o'clock in the morning and you are constantly with yoga until the evening. I remember that we were practicing twist moves during a lesson. And i said to myself, "What am i doing here? I have a warm house back at home without any ant, without any mosquito. I could have crossed my legs comfortably at home, what the hell am i doing here!". And now i think it was a funny thought because now i know that was a very beautiful step in the way of progress. The moment you start to question yourself, you stand out against your ego and your mind in reality. Ouestioning reveals thoughts. I'm so happy that i didn't leave the lesson there and continued it. In the end, i can understand how my students can feel because i had experienced it before. After all, being a student is lifelong. It is a very nice feeling to tell them that i also had the same periods and these are just periods and periods are great successes to progress.

Duygu, what keeps you in Kaş?
Kaş is a wonderful place. It is a small, untouched place with its natural beautiness. Although it is a county, it looks like a small town. You know everyone, you can see everyone in the streets and chat with them. I'm able to do a lot of things here which i can't do in a city. Beyond everything, i guess the most beautiful thing is that i share all my knowledge here with people. Besides, I'm pleased that i see my own development and continue my own studentship here. Also, you can do many different activities in Kaş.

Can you tell us how you spend a day in Kaş?
After i wake up, i start the day by doing my own practice which can be short or long. Then, i go to my lesson if i have a lesson to teach that day. I'm seeing my friends here in my free times left from my lessons. I go to rock climbing. I also added some new activities in my life. One of them is paragliding and the other is ceramic course. Besides, i read a lot of books, i watch movies and i do trekking. Shortly, I'm in nature.

When people come to Kaş, how can they contact you? Where do you make your lessons and when?
First of all, i give lessons outside in summer time and also do private lessons. I also work in an private hotel as a Rep and i also give lessons there at the hotel. In winter time, i continue lessons in a sports center called FitLine. If anyone wishes, i can also make a private lesson. They can give me a call, e-mail me or i have a website which iswww.duyguji.com, they can also contact me from there. At the end of the day, everyone knows eachother in Kaş so they will directly guide the person to me.

There are many researches about Yoga all around the world. Do you also agree that Yoga is good for soul, body and mind?
If yoga wasn't good for me, i wouldn't want to transfer it to anybody. It unbelievably changed my life in a positive way. It changed myself, it changed me. I was a more unpatient, stressed, aggressive person who had fears and didn't accept them. I discovered myself, my body and mind with Yoga. I still discover every moment. Firstly, it made me calm. It taught me to look at life with smiling. It taught me to be thankful. My mind got flexible when i stretched my body. Yoga showed me how to speak much more beautifully and how to speak without hurting people. In reality, it changed all my life and put myself in balance.
There are effects of Yoga Asanas to our mind, body and soul. When you do it and develop yourself, you will see how you will change and how it will benefit you. One of the most important examples of this is you Sebla. You had a neck hernia and you regularly practiced yoga for a year. And now, your neck hernia is over.

What from and whom do you feed yourself when you do Yoga?
When we do yoga, we can realize that many other fields are involved in yoga. The impact of my teachers has been very positive on me. For example, one of them is Mert Güler. He showed me how important NLP and awareness are. The wonderful deep-relaxation techniques of my dear teacher Adnan Çabuk are very good sources for me. My dear teacher Sharat (his actual name is Anand, now) in India showed me how to do healthy yoga and the techniques of how to heal our body. Later, my dear guru Ammaji showed me what unconditional and pure love is and everthing can really be solved with love. All these people and others which i didn't mention, and students, teachers, they all have their fingers in the pie. By this way, i form a lesson. Especially, i have decided to separate my way from my teacher Sharat in India this winter, i used to work with him. To be tough does not benefit the instructor nor the student. Yes, some certain discipline should exist. But i think we can make it more enjoyable. We can do everthing enjoyably. We can learn entertainingly. And we already know that people are able to learn something in happiness. Many researches show the results. So i plan and try to practice my lessons according to this intent.

What is the style of Yoga that you practice and teach?
The Iyengar Yoga Training that i had done for two years is a great basis for me. For instance, awareness of our feet, awareness of our body and spine and right alignment are foundations of Iyengar Yoga. Besides, the techniques that my dear teacher Adnan Çabuk uses in Classic Yoga help me to progress wonderfully and i'm trying to teach them, too. My style is a mixture of Iyengar Yoga, Hatha Yoga, Classic Yoga and affirmations of Louise Hay.

Some yoga poses are liken to the poses of animals. You have a very sweet cat caled Felix. Does Felix sometimes do moves like in yoga?
Felix is always doing them. At the same time, his favourite action is sleeping. For example, he wakes up in the morning and stretches out himself as soon as he wakes up. This is a great example for us. We will feel the freshness of our body all day by strectching ourselves when we wake up in the morning or doing a couple of poses even we don't practice yoga. Of course, yoga leads us in this way. It shows us all the poses. For instance, there is a pose called Cat Pose. Especially, we stand on our knees and hands and form ourself like a table, we stretch our back and spine upwards. In this way, we form a cat hump and make a cat pose in reality. Felix is already doing this as a cat. At the same time, cats also do the upward-facing dog pose, too.

What is your favourite Yoga Pose and why?
I don't know how ethical it is to say this as an instructor because we really learn an important thing in yoga. We learn objectivity without taking sides. Especially for some areas of my waist and shoulders which i think i have a problem, there are poses i definetely work everyday. The pose which i enjoy the most and think it calms me down is Supta Virasana. It's called Reclining Hero Pose. I had healed my knees with Supta Virasana by working with my teacher in India. Therefore, this pose relaxes the waist while it strectches the ligaments on the back side of our legs. I constantly practice it in the day.

What do you think about the development of Yoga in the World and in Turkey?
Yoga is improving in the world. Lately, a friend of mine told me that there is a yoga studio in each building in United States. This is a great development. I think Cihangir Yoga ang Yoga Shala are doing really incredible works in Turkey. They help people to discover different yoga styles to start with because they have teachers and instructors from many areas and styles. Therefore, students don't have to participate only to one lesson, instead they can learn various types of yoga and discover which one is more suitable for themselves.
When i first started yoga, i injured myself. Because i was sitting in Lotus Position which we call Padmasana. I was forcing myself to stay in the pose more longer. At the end, i injured my knees and i couldn't walk. I questioned if yoga was good or bad for myself. After that, i tended towards Iyengar Yoga and healed myself. In reality, i learned that every human body and type is different from eachother, they have different flexibility limits, therefore i learned and am still learning to use support materials and to do the asana (pose) in the right way. Let's say i feel a tension in my neck when i do a pose and this tension is not good for my relaxation so i use a support material and it helps me to feel more relaxed. In other words, the purpose is not how high we raise our legs or how far we strectch ourselves to the front. The purpose is to straighten our spine, to bring balance, to balance the weight on our legs and our body.

What are you plans in the future about Yoga?
Beyond everthing, i want to improve myself more. To work with more instructors and to gain more knowledge. So, i can really share more. Besides, there are nice things we think to plan in Kaş. One of them is organizing Yoga Holidays at sea. Another is to offer nice workshops for people who visit Kaş. My wish is really to share my knowledge. Instead of earning money from different sectors, i want to do Yoga, share my knowledge and make a living from this.

What is your greatest dream in this life?                                                                                                     My biggest dream in this life time is the happiness of all living beings. Because when all the living beings will be happy, i will be happy, too. We can achieve all material dreams. If we work too hard, we can do everthing. But the happiness of all living beings, isn't this we call a dream? To imagine everyone is happy when you close your eyes, isn't it the beauty?

You are in "They who change the world" section in my blog. How do you change the world?
I guess i do it with the trainings i give, the speeches i do, the things i share and the things i do. I think we can change life by keeping the environment clean, smiling all the time and being happy.

As a Yoga Instructor and a person who practices Yoga, what is your nourishment like?
I used to be a vegeterian for four years. I strictly was not eating red meat and white meat but sometimes eating fish. But this year, a well-known Yoga Instructor Ken the Rolfer from Yoga Shala came to Kaş. We had a chance to talk and i told him what i feel about meat. I really couldn't eat meat, because i knew i was killing a living being. But at the same time, when i was picking up its smell somewhere, i was craving for it. I shared this with Ken the Rolfer and he said, "You are completely emotional about this!". After all, i grew up in Turkish society, and we are a meat-eating society and we consume a lot of meat. I used to consume meat since my childhood. Cutting the meat out suddenly from my life effected my body in different ways. Now, i slowly started to buy meat from the butchers i know and started to eat meat again. I'm eating meat once a week or when i crave for it. I still don't consume chicken. Because we all know the documentaries like Food Inc. or Earth Links. When i watch them i see how the animals are slaughtered and this is really the biggest protest. To prevent genocide of animals is a protest.
Now, i mainly eat vegetables. Thanks to God that i live in a wonderful place like Kaş. I consume fresh vegetables, many greenery, soup, herbal teas. I also consume dairy products. Besides, i eat many green vegetables especially raw spinach to keep my flexiliblity. I also eat all other green vegetables such as parsley and broccoli. Plus, i drink a lot of water and consume coffee as rarely as possible. I eat bread as little amounts. I try to consume carbonhydrate as little as possible. Instead, i try to keep my body live by eating more fibrous food.

What separates Yoga from Pilates?
Pilates was invented by Joseph Pilates. He developed his own system by making use of Yoga, Tai Chi and many other Far Eastern sports. The most important difference between yoga and pilates is breath. In pilates, we breath in from our nose and breath out from our mouth. But in yoga, we just breath in from our nose and breath out from our nose. At the same time, we try to keep our body areas relaxed in yoga as much as possible. In pilates, there is a point what we call body control which is intended to keep the stomach in and to bring all our muscles active to work them constantly. For example, i realized something about this subject. It happened in the Pilates Teacher's Training period. I was feeling like a robot at the end of a lesson. My body was tightened, there was no any softening in my body and i wasn't able to move freely. That's why i train my students with long relaxation and sometimes with partners, sometimes with deep relaxation at the end of my lessons. I also use yoga at the beginning of my lessons. In reality, yoga is there for us to unite our mind, soul and body but pilates is there for to heal the body.

You also have an activist aspect which i know. You know there are Dolphin Centers which are aimed for shows and therapies in Turkey and in all around the World. I also participated with you in an informing meeting for Dolphins in Kaş on December 19th, 2011. What is the condition of the four dolphins which are kept in Kaş now and what are your impressions about this subject?
I got a lot of information which i didn't know about show and therapy dolphins in that meeting on that day. First of all, from the moment these show and theraphy dolphins are hunted, there is no chance for them to return back to nature again. Their chance for rehabilitation is very low. Because of law gaps in Turkey, more dolphins are brought to our country and dolphins can be hunted. We can inform all society in the right way starting from children that these shows and therapies are death warrants for dolphins. There was already a Dolphin Park in Kaş and it was closed afterwards. I guess two of the dolphins were sent to Marmaris to be rehabilitated. Now, four more dolphins are brought to Kaş. I understood that the officials are passing the buck to someone else all the time. Petitions are filed and petitions are not answered back. There are very few things that we can do for the dolphins in Kaş right now. To provide them just a comfortable death. So, what does this mean? To make their cage bigger and provide a nice living space. We can also make our voices heard by appyling the laws as a society. Besides, we have to free all sea animals and all living beings. No living being deserves captivity!

Is there any other things you would like to add?
Once upon a time, i used to live in the Kaş Peninsula. While i was trekking in the peninsula, i saw an unbelievable amount of garbage was thrown out in the alleys and the environment was full of plastic bottles. Another example is when you enter the canyon inside the Kaputaş Beach which everyone loves, you can see the place is like a wasteyard and everybody is throwing their garbage down the bridge. Even when you smoke a cigarette, do not throw the cigarette butt on the ground, or put your plastic water bottle in your bag and put it in the bin afterwards, these are really very simple solutions. My wish is to show these things in society and to raise this awareness. At the same time, how do we respect the nature or how much do we take from the nature and how much do we give back to it? For example, i pray for the place i live in every morning i wake up. For a gorgeous sea, for a divine forest, for trees, greenery, for all nature and for all living beings. Even a little smile can make the nature happy. Especially a little thanking to the trees. All nature is giving us things as complimentary. In the simplest term, when yoga students are practicing and thinking the tree pose, they feel rooting. Think of a tree giving you an apple, an orange or any other fruit. Now, think the tree wants money from you. "Today, it's 2 TL, oranges are 2 TL today". Humans are forgetful when they eat these things. If you think about this complementary stuff while you eat, your abundance will rise and your environment will sparkle. Your awareness will get high and you will step a more prosperous and more healthy life.
The most important thing is changing the consciousness and reveal the thoughts out from your unconscious mind, discovering your fears, finding the reasons of your fears and work on them. When you work on these, you will discover how you change, how your environment changes and how your life goes into the positive way. You will see to calm your mind down, to empty your mind and therefore you will return to your self. You also participated to my yoga class. What are your impressions about it and what did you think about it?

Very beautiful question! You caught me unprepared. I have been praciting yoga since 2007. Of course, not everyday but period to period. I participated to classes of many teachers. It was in my destiny to participate your yoga class after four years of practice. You are teaching so good. You teach the poses so well. I saw that you are taking care of each student in your class. I realized you help people to return to themselves. I also realized that you entertain people in your lessons and you know a little smile is enough to be happy. You maybe think you have a long road for yoga for improving yourself. I'm always with you as your friend and support you. At the same time, i wish everyone who does yoga, who does not do yoga, who is new to yoga, who is a yoga teacher or instructor of yoga comes and joins your classes and try your style of yoga that you practice. Because i believe there are things which everyone can get from you about yoga and about life. You also spoke that there are different yoga styles and each person has got different body flexibility. Everyone is different from eachother and has got different moods. Everyone needs some time to find his/her yoga style. I joined to many yoga styles and many lessons of teachers in this four years time. I sometimes did a yoga lesson for 1,5hours where my body didn't ache and i was relaxed. I sometimes tired my body too much. I wish i could stay in Kaş a long time and join your lessons and say that i worked with dear teacher Duygu Akartuna for a long time. My body didn't get tired in the flow of your class and i realized i did all the difficult poses in easiness. I realized that i can do yoga without any pressure on me in your class. I think this provided me a different point of view about yoga. In the future, i want to continue the ideas that i got from your lessons when i practice yoga individually or in classes of other teachers.

Thank you for sparing your time for my interview and inviting me to Kaş. Always stay with love, always stay happy.

Vizemi Aldım

2011-12-06T20:39:00.001+02:00

05.11.2011 Pazartesi saat tam 12:38’de Tayland için olan vizemi aldım-yup yup. 5 dakika alınan bir vizenin verdiği mutlulukla dolup taşmaktayım sevgili okurlar. Bütün günüm çok güzel geçti. Ve Tayland’a gitmeye 1 aydan az vakit kaldı.
I got my visa for Thailand just exactly at 12:38pm on November 5th, 2011. Yuppiiiiii:) I'm in full of happiness that i got the visa in just 5 minutes dear readers. All day passed very nice. And I have less than 1 month to go to Thailand.

Müzisyen/Musician: FERDA ORÇUN ACA

2011-12-02T15:52:00.001+02:00

FERDA ORÇUN ACA
(English translation of this article is down below)

Kendisine ister Ferda deyin ister Orçun, ben Orçun demeyi tercih ediyorum, müziğini dinleyin, bakın neler keşfedeceksiniz. Orçun'u kısaca tanımak gerekirse; 1978'de Muğla'da doğdu ve Marmaris'te büyüdü. Gitar çalmayı ilk babasından öğrendi, sonrasında kendi kendine davul çalmayı öğrendi. Sonraki yıllarda İstanbul'a gelen Orçun, burada çeşitli gruplarla çalıştı, bar sahnelerinde davulunu konuşturdu. Birçok bar, otel ve kafenin sahnesinde ise tek başına gitar çalıp, söyledi. O kadar çok konserde çaldı ki, sayısını kendisi bile hatırlamıyor. Orçun aynı zamanda evinde kendi bestelerini yapıyor, çalıyor ve söylüyor. Tüm sözler, besteler ve aranjeler kendisine ait ve o bir MSG üyesi.

Istanbul'da birçok konserde sahne aldığı gruplardan bazıları şunlar; Gümüşkulak, Can Güney, Recyclebin, Full Contact, Sleepy Gonzales ve Bosphorus Percussion Band.

Ayrıca kendisi Türkiye'nin ünlü pop rock gruplarından "AYNA" 'nın davulculuğunu yaparak, Türkiye'nin her yerinde ve Almanya, Yunanistan ve Amerika gibi diğer ülkelerde konserler çaldı.

Başarılı bir davulcu olarak Orçun her yaz, Marmaris'te Good Morning Blues Band ile çalıyor.

Türkiye'nin sevilen pop rock şarkıcısı Gökçe'ye 2007'deki Böğürtlenli Reçel Albümü için ilk yaptığı bestelerden biri olan 'Vay be ben neymişim' isimli şarkıyı verdi.

Orçun'un 200'den fazla bestesi ve 50 kadar demosu var.

Ferda Orçun Aca

Geçenlerde canlı canlı kendisinin sesini dinleme şansı buldum.

Çok güzel bir sese sahip. Hatta, birlikte birkaç tane şarkı söyledik, hoşuma gitti doğrusu. Orçun'un internette birçok fan'ı var. Siz de Ferda Orçun Aca'yı dinlemek, müziğini takip etmek, kendisinden beste satın almak, ya da sadece merhaba demek istiyorsanız, aşağıda verdiğim adresleri deneyin.

Herkes Dinlesin!

Myspace!

AnatolianRock!

Ferda Orçun Aca facebook sayfası için buna bas!

Good Morning Blues Band'in facebook sayfası için bunu tıkla!

Ferda Orçun Aca

ŞUNU BİR DİNLE BİR İZLE / WATCH AND LİSTEN TO THIS! = bu şarkıyı çok seviyorum / i love this song
FERDA ORÇUN ACA

(Bu yazının Türkçe çevirisi biraz yukarıda)

Whether you want to call him Ferda or Orçun, i prefer saying him Orçun, listen to his music, see what you will discover. To know Orçun better; he was born in 1978 in Muğla, Turkey and grew up in Marmaris Town of Muğla. He learned how to play guitar from his father, later he learned playing drums by himself. Years later, Orçun came to Istanbul and he worked with several bands and he worked his magic of drum playing very well in bar stages. He also played guitar and sang alone in many bar, hotel and cafe stages. He has perfomed in a lot of concerts which he can not even remember their number. Orçun also writes compositions in his home and plays and sings his songs. All compositions, lyrics and music production belongs to him and he is a member of MSG which can be translated in English as Music Piece Owner's Group Profession Association of Turkey.

Some of the bands he had performed with in Istanbul are these; Gümüşkulak, Can Güney, Recyclebin, Full Contact, Sleepy Gonzales and Bosphorus Percussion Band.He also performed as a drummer over 200 concerts all over Turkey and other countries such as Germany, Greece and USA with the famous Pop Rock band 'AYNA'.
As a successful drummer he continues playing with the Good Morning Blues Band in Marmaris every summer.
The song 'Vay be ben neymişim' from his former works which he gave to 'Gökçe' was
released in her album called 'Böğürtlenli Reçel' in 2007.
He has over 200 written songs and about 50 demos.

Ferda Orçun Aca

I found the chance to listen to his voice live the other day. He has a beautiful voice. We even sang a couple of songs together, i really liked it. Orçun has many fans in the internet. If you would like to listen to Ferda Orçun Aca, to follow him, to buy songs from him for your new album, or just to say hello, try to contact him from the addresses below.

Herkes Dinlesin! (everbody listen)

Myspace! (myspace)

AnatolianRock! (Anatolian Rock)

Ferda Orçun Aca facebook sayfası için buna bas! (his facebook fan page)

Good Morning Blues Band'in facebook sayfası için bunu tıkla! (facebook page of the band he plays every summer)

Ferda Orçun Aca

Kitap: süpermen ve uğur böceği

2011-12-02T15:36:00.001+02:00

"Çünkü Süpermen hayal ürünüdür; Uğur Böceği ise gerçektir.Süpermen ünlüdür; Uğur Böceği ünlü değildir.
Süpermen güya dünyayı kurtarır; Uğur Böceği ise sadece konduğu ele uğur getirir.
Süpermenin ürünleri çoktur, üzerinden büyük paralar kazanırlar; Uğur Böceğinin para kazanamazsınız.
Süpermen Amerikalı'dır, her filmde arkada bir ABD bayrağı vardır; Uğur Böceği her ülkeden olabilir.
Süpermen medyada hep görünür; Uğur Böceğini sadece gerçek hayatta görürsünüz, medyada yer almaz.
Süpermenin iki kişiliği vardır, hep iki maskeyle dolaşır, gerçek kişiliğini gizler; Uğur Böceği hep aynıdır.
Süpermen müthiş bir imaj çalışmasıdır. Süper yakışıklı, karizmatik, pelerin falan; Uğur Böceği bildiğiniz gibidir, olduğu gibi.
Süpermen çizimlerinde neredeyse herkes beyazdır, çok az zenci görürsünüz; Uğur Böceği ise ayrım yapmaz, herkesin eline konar.
Hiçbir zaman süpermen gibi dünyayı kurtaramazsınız; ama en az bir uğur böceği kadar dokunduğunuz ele uğur getirme, iyilik yapma ihtimaliniz kesinlikle vardır."

Bunları söyleyen kişi "süpermen ve uğur böceği" kitabının yazarı Ahmet Şerif İzgören. Kitabı Elma Yayınevi yayımlamış. Kitapta Türkiye'de yaşayan birçok uğurböceklerinin hikayelerini anlatmış. Süpermenlere de medyadan birçok örnek vermiş. Aradaki farkı okuduğunuz zaman görüyorsunuz. Uğur Böceği olmanın anlamı daha çok önem kazanıyor. Okumanızı tavsiye ediyorum.

Redelle Lee

2011-11-25T14:11:00.001+02:00

Redelle Lee, 1999 yılında, İngiltere'ye okumak için gönderildiğinde, fotoğrafa olan tutkusunu keşfetti, bir sene Fotoğraf ve Video eğitimi aldı, ve sihir başladı, sokaklarda fotoğraf çekip, yabancılardan poz vermelerini istedi, ve neticede arkadaşlarına 'modellik' ve başka delidolu hareketler yapmaları için yalvarmaya başladı. 2000 yılında, Medya Sanatları Diploma programına başlayarak, Fotoğraf hakkında daha ciddi bir seviyeye geçmeye karar verdi. İlk video ödevini yönetirken, film çekmeye aşık oldu. Mezun olduktan sonra, bir fotoğrafçılık stüdyosunda fotoğrafçı olarak, her yaştan insanın fotoğrafını çekeceği bir iş buldu. Londra'ya yerleşip, canlı ve banttan yayın yapan programları ürettiği bir TV prodüksiyon işine girmişti ve aynı zamanda bir dergide part-time grafik tasarım işi ile uğraştı. Bir sene içinde iki işi birden sürdürdükten sonra, iki işi de bırakır ve güncel haberlerin yayımlandığı bir dergide Art Direktör olarak işe başlar. Bir sene sonra, kendini yine başka bir değişikliğin eşinde bulur, fakat bu sefer, farklı bir ülkeyi seçer. 2007 yılının yazında, Tenedos'da bulunan bir Yunan Topluluğu için bir Takvim yapmak için davet edilir. Ve sonraki ay, Yunanistan'da resmen uzun süreli bir turist olarak yaşamaya başlar. Avrupa ve Asya'yı iki sene yoğun bir şekilde, yabancı dil ve fotoğraf hocalığı yaparak gezmesi, kendisine hayatı farklı açıdan görmesini sağladı.
İnsanlar o kadar küçüktür ki bencil olmak sadece bu gezegendeki varlığımızı eksiltir.
Sonuç olarak, Redelle birilerine ilham vermek ve birilerinden ilham almak için çabalıyor.
Ona ilham kaynağı olmak, yaptığı işleri eleştirmek ya da sadece merhaba demek için rahat olun.
www.redellelee.com
info@redellelee.com

In 1999, she discovered her passion for photography when she was sent to England to study, she took on a one year Photography and Video course, and the magic started, she started taking pictures on the streets, asking for strangers to pose, eventually led to begging friends to do 'stunts' and other crazy acts. In 2000, she decided to take on a more serious step towards Photography by doing a Media Arts degree. Having directed her first video assignment, she felt in love with filming. Upon graduation, she found a job as a photographer in a portrait studio, taking pictures of all age groups. It was not until she moved to London and landed on a TV production job, producing live shows and pre-recorded shows while working for a magazine as a part-time graphic designer. After juggling two jobs for a year, she quits both jobs and started working as an Art Director for a current affairs magazine. A year later, she found herself on the brink of making yet another change, only this time, a different country. In the summer 2007, she was invited to do a Calender in Tenedos for a Greek Community. And the following month, she officially became a long stay tourist in Greece. Having travelled intensively for two years in Europe and Asia working as a language and photography teacher gave her the opportunity to see life from a different angle.
Human are so small that being selfish only diminish our existence on this planet.
So she strives to be inspired, and to inspire.
Feel free to inspire her, critic her work. Or just say hi.
www.redellelee.com
info@redellelee.com

Balık / Fish

2011-11-25T13:36:00.001+02:00

Son zamanlarda okuduğum en tatlı kitaplardan biridir "Balık". Yazarları Dr.Stephen C.Lundin, Harry Paul, John Christensen. Kitap Türkiye'de Epsilon Yayınlarından çıkmış.
Kısacası, Mary Jane Ramirez adlı karakterimiz işini sevmenin, çalışanlarına da sevdirmenin yollarını keşfediyor. Kitabın kapağında, "Enerjiyi yakalayın ve Potansiyelinizi ortaya çıkarın" yazıyor. Kitabın bir balıkla ne alakası var diyorsanız, okuyun ve ne demek istediğimi anlayın. Bir gecede okuyabileceğiniz tatlı bir hikaye.

"Fish" is one of the sweetest books i have read lately. The authors of the book are Dr.Stephen C.Lundin, Harry Paul and John Christensen. The book is published by Epsilon in Turkey.
Shortly, our character Mary Jane Ramirez is discovering the ways on how to love her job and how to cause her employees love their jobs. On the cover, "Catch the energy and reveal your potential" saying is written. If you are curious of how a fish is connected to the book, just read it and understand what i'm saying. It is a sweet story which you can read in one night.

Günün en ilginç hadisesi / The most interesting event of the day

2011-11-22T22:49:00.001+02:00

Bugünün en ilginç olayını anlatıyorum. Arabayı sokakta sağ tarafa park ediyorum ve markete gidiyorum. Marketten çıkınca, arabaya biniyorum. Ve biraz geri gelmem lazım. Tam geri geri geliyorum ki, adamın biri arabama çarpıyor. Evet doğru duydun. Adam arabama çarptı. Hemen camı açıp, "Birşey oldu mu, iyi misiniz?" diye sordum. Şöyle bir "yok birşeyim" bakışı attı bana ve arkadaşının kullandığı arabaya bindi. Arabadaki iki kişi olarak bana öylece baka kaldılar.
Çok ilginç değil mi?:)
Yani ben adama neden çarpayım ki? Adam yürürken önüne niye bakmıyor? Hayretle birbirimize baktık.

I'm gonna tell you the most interesting thing happened today. I was parking the car on the right side of the street and after that i went to the market. After I got out from the market, i got in the car. And I had to drive backwards a little bit. While i was driving backwards, a man hit my car. Yes you heard it right. A man hit my car. I immediately opened the window, and asked, "Anything happened, are you all right?". He gave me a, "I'm fine" look and got in the car which his friend was going to drive. The two men just stared at me for a few moments. Isn't it interesting?:)
Why would i hit the man? Why isn't he looking in front of him while walking? We gazed at eachother in astonisment.

İstanbul yeniden/Istanbul again

2011-11-22T00:00:00.001+02:00

Dün akşam İstanbul'a vardık araba ile. Biraz yorgun hissediyorum kendimi. Hava burada çok soğuk. Kadıköy'e gittim bugün. Sokaklarda yürüdüm, Hera ve Yavuz Bey'in Türk Kahvesi'nde oturdum, kahve içtim. Sonra çok tatlı arkadaşım Tuğkan ile buluştuk, arkadaşı Onur'da sonra yanımıza geldi. Yine Barlar Sokağı'nda Bahane Kültür'deydik. Dondum. Dışarıda oturduk, ısıtıcılar vardı, yine de dondum.
Dün Remzi Kitapevi'nden Lonely Planet'in Tayland Gezi Kitabını aldım. Bence Lonely Planet olayı iyi anlatmış. Tayland'a gitmeden önce, birşeyleri daha iyi bilmem gerekir. dimi. Herkese öneririm bu kitabı.
İstanbul'daki ilk günümde bile, anladım ki ben İstanbul'da yaşayamam. Burası çok büyük bir şehir. Çok kalabalık. İnsan kendini küçük bir karınca gibi hissediyor bu şehirde. Marmaris'i ve doğasını çok özledim.
Bu haftasonu Mandala Workshop'una katılıcam Tuva Sanat'ta. Daha önce amatörce Mandala boyamaları yapmıştım. Bu sefer işin daha derinine ineceğim. Bir profesyonelden Mandala'nın ayrıntılarını öğreneceğim, ve ileride öğrenmek isteyenleriniz olursa, sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyarım.
Bu şehirde plan yapmadan yaşamam lazım. Çünkü plan yapınca, plana uymak zorundasın ve bu da hiç iyi olmuyor.
Keşke internete bağlanabileceğim küçük bir notebook'um olsa, her gittiğim yerden sizlerle gözlemleri paylaşabilirdim.
Yola devam,
Huzurla olun,
Sebla.

We arrived in Istanbul by car yesterday evening. I feel a little bit tired. It's very cold here. I went to Kadıköy today. I walke in the streets, i sat in Hera and Turkish Coffee of Mr.Yavuz, i drank coffee. After, i met with my sweet friend Tuğkan, then his friend Onur joined us later on. We were in Bahane Kültür in Bar Street. I was freezed. We sat outside, there were heaters but i felt freezing.
Yesterday, i bought Thailand Travel Book by Lonely Planet from Remzi Bookstore. I think Lonely Planet defines the place so well. I have to know some things before i go to Thailand, right? I recommend this book to everyone.
In my first day in Istanbul, i understood again that i can't live hee. Istanbul is a very big city. It's very crowded. One feels like a small ant in this city. I have already missed Marmaris and it's nature.
I will attend a Mandala Painting Workshop this weekend at Tuva Art Center. I had done some Mandala Paintings before as an amateur. This time, i will go in deep. I will learn the details of Mandala from a professional, and if you want to learn it in the future, i would be happy to share my knowledge with you.
I have to live in this city without making any plans. Because when you do plans, you have to obey them and this is not so good.
I wish i had a small notebook that connects to internet, so that i could share my moments with you in whereever i was.
Continue to path,
May peace be with you,
Sebla

To be with you...

2011-11-15T22:41:00.001+02:00

The vibration of color / Renklerin titreşimi

2011-11-15T20:37:00.001+02:00

We can learn a great deal about how color vibration affects us just by observing and playing around with the different colors. Think about how it makes you feel when you step outside on a bright and sunny day. The gentle blue sky is showering us with calm. Blue helps us feel more positive like a "breath of fresh air" . Blue skies bring a sense of wellness to us. We feel as though "the sky's the limit" . This color vibration is very healing and opens the body to health and wellness.

Sadece gözlemleyerek ve farklı renklerle denemeler yaparak, renk titreşiminin üzerimizdeki etkisi hakkında birçok şey öğrenebiliriz. Parlak ve güneşli bir günde kapıdan dışarı çıktığınız anda nasıl hissettiğinizi bir düşünün. Asil mavi gökyüzü bizi sakinlikle yıkıyor. Mavi, "temiz havanın nefesi" gibi daha pozitif hissetmemize yardım eder. Mavi gökyüzü bize zindelik hissini getirir. Sınırlar yok gibi hissederiz. Bu rengin titreşimi çok şifalıdır ve

vücudu sağlığa ve zindeliğe açar.
On any day when you are feeling like you need a little boost, try wearing red. The vibration of the color red is invigorating. This color will raise your energy level. Think about a time you may have been driving down the street enjoying the beautiful sunny day and in the rear view mirror you see a flaming red fire engine with lights flashing. Your heart begins to race and your blood pressure rises. The vibration of red can invoke a sense of taking action.

Herhangi bir günde, biraz enerjiye ihtiyacınız varmış gibi hissederseniz, kırmızı giymeyi deneyin. Kırmızı renginin titreşimi canlandırıcıdır. Bu renk, enerji seviyenizi yükseltecektir. Sokakta araba kullandığınız güzel güneşli bir anı düşünün ve dikiz aynasından, ikaz ışıkları yanıp sönen alev kırmızısı bir itfaiye aracı görüyorsunuz. Kalbiniz hızlı atmaya başlar ve kan basıncınız artar. Kırmızının titreşimi, harekete geçme hissi yaratabilir.

Take note of how it feels to walk into a dimly lit grocery store. You may feel like you just can't find what you are looking for. The colors on the cans and boxes don't jump out. Try shopping someplace that has lots of windows for natural lighting and bright lights. Products that you many not have noticed before stand out. Companies understand that in order for their products to get noticed, they must be packaged in colors that evoke emotion. Kid's products have primary colors that give a feeling of joy and playfulness. Products for relaxation have light blues and earth tones that are calming to the consumer.

Loş ısıkla aydınlatılmış bir markette dolaştığınızda nasıl hissedeceğinize bir dikkat edin. Aradığınız şeyi bulamıyormuşsunuz gibi hissedebilirsiniz. Konservelerin ve kutu ürünlerin renkleri kendilerini göstermezler. Doğal ışık alan ve parlak aydınlatmaya sahip başka bir yerde alışveriş yapmayı deneyin. Daha önce farketmediğiniz ürünler göze çarparlar. Şirketler, ürünlerinin farkedilebilmeleri için duyguları harekete geçirecek renklerde paketlenmeleri gerektiğini iyi bilirler. Dinlenme için satılan ürünler açık mavi ve toprak renklerindedirler ve tüketiciye huzur verirler.

Yellow is a very radiant and energizing color. Yellow is related to learning and intelligence. The vibration of yellow can help us open up for new knowledge. Do you have a test or a new challenge ahead at work? Bring some fresh sunflowers into your environment. They will increase alertness, bring a flow of energy and increase comprehension. Yellow also emits a vibration of peace and joy.

Sarı, göz alıcı ve enerji veren bir renktir. Sarı, öğrenme ve zeka ile ilişkilidir. Sarının titreşimi, yeni bilgileri almamıza yardım eder. Bir sınava mı gireceksiniz ya da işyerinde yeni zorlu bir göreviniz mi var? Ortamınıza biraz taze papatya getirin. Uyanıklılığınızı arttıracak, enerji akışını getirecek ve idrakı yükseltecektir. Sarı aynı zamanda huzur ve neşe yayar.

We not only see colors in our surroundings, we feel and experience their energy. We are affected by each color's vibration frequency. Would you like to encourage yourself to do a simple meditation on color to become more aware of how you personally feel with certain colors? As you sit quietly with eyes closed, repeat the name of the color, slowly, in your mind or audibly. Picture that color surrounding you. Become aware of feelings that may come up and how your emotions and body react to the color.

Bizler çevremizdeki renkleri sadece görmez, aynı zamanda onların enerjisini de hisseder ve deneyimleriz. Her bir rengin titreşim frekansından etkileniriz. Belirli renklerde nasıl hissettiğinizin daha çok farkında olmak için basit bir meditasyon yapmak ister misiniz? Gözleriniz kapalı sessizce oturun, zihninizde veya işitilebilecek şekilde yavaşça rengin adını tekrar edin. O rengin sizi kuşattığını gözünüzde canlandırın. Oluşabilecek hislerin,ve duygularınızın ve vücudunuzun renge nasıl tepki gösterdiğinin farkında olun.

Have some fun with the vibration of colors. Wear a color that makes you feel good even if you've never worn it before.

Renklerin titreşimleriyle eğlenin. Kendinizi iyi hissettirecek renkte bir kıyafet giyin, daha önce hiç giymemiş olduğunuz bir kıyafet te olabilir bu.

(Bu yazının aslı Sacred Pathways Dergisi'nde yayımlanmıştır, www.healthandyoga.com sitesinden alınmıştır ve tarafımdan Türkçe'ye çevrilmiştir.)

Akdeniz'de bir Yoga Eğitmeni / A Yoga Instructor in Mediterranean

2011-11-15T18:18:00.001+02:00

Sevgili arkadaşlar,
sizlere Akdeniz'in en tatlı Yoga Eğitmenini tanıtmak isterim.
DUYGU AKARTUNA - YOGA EĞİTMENİ

DuyguAKARTUNA
5Aralık 1981 tarihinde Almanya’nın Bretten şehrinde dünyaya geldi. Almanya herne kadar disiplinli yurttaşları ve soğuk havası ile tanınsa da Duygu'nun kişiliğininoluşmasında çok önemli bir rol oynadı ve sosyal olma, esnek düşünebilme, farklıbakış açılarını görme ve onlara saygı duyma gibi yetileri kattı. 1994 yılındaTürkiye’ye dönerek orta öğrenimimi tamamladı ve İstanbul Üniversitesi AlmancaMütercim Tercümanlık bölümünü bitirdi. 2003 yılında stajyer olarak Pazarlamakariyerime giriş yaparak çeşitli kurumsal şirketlerde görev aldı.
Zihinselgelişiminin yanında aksattığı manevi gelişiminin tohumlarını 2003 yılında yogaile tanışarak attı.

Gelişimi, 2008 yılında Mert Güler ile tanışması ve onunasistanlığını yapmaya başlaması ile hız kazandı. Artık doğru nefes alıpverebilen, doğru beslenen, daha yumuşak ve sevgi dolu olan, evreni hayranlıklaalgılamaya başlayan bir öğrenci olduğunu keşfetti. Kendi ile yaptığı içsel konuşmalarında, insanlara yardım ederek evrene katkıda bulunmak istediğini farketti.
Bugünekadar Hatha ve Klasik Yoga tarzlarını benimsemiş olmasına rağmen, 2009 Kasım’daHindistan’da tanıştığı sevgili üstadı Sharat Arora ile Iyengar stilineyöneldi. Onunla birlikte yeniden yoga ile sağlığımızın doğrudan ilişkisini vebütünlüğünü kavrayarak, yaklaşık 2,5 sene süren Iyengar Hocalık eğitimine başladı.Yoganın ömür boyu süren bir okul olduğunu benimseyerek, kış aylarındaHindistan’a giderek, sevgili hocası Sharat Arora’nın yanında çalışarak birkatman daha inmeyi hedefliyor. Amaçları doğrultusunda, daha küçük ve sakinbir Akdeniz kasabası olan Kaş'a yerleşerek halen öğrenmekte olduğu yoga ilmiile felsefesini deneyimleyip uygulamayı ve paylaşmayı sürdürüyor. Türkiye'debulunduğu sürede, Kaş ve çevresinde, grup ve kişilere özel dersler, otellerdeyoga ve pilates grup dersleri vermeye devam ediyor. Ayrıca bu sene gruplara özel atölye çalışmaları yapıyor ve sevgili üstatlarından Yogi Baba Adnan'ın Siddashram Yoga Kampında Iyengar Yoga Temelleri atölyesi uyguluyor.

Aldığı Kurslarve Eğitimler:
•     European School of Homeopathy
•     Sivananda Yoga Austria Intensive Week
•     Sivananda Yoga Munich 7 Day Course
•     Yoga ile Kendini Keşfet Mert Güler (Mert Güler)
•     Sözcüklerin Gücü (Mert Güler)
•     Olumlu Düşünme Semineri (Mert Güler)
•     Yogi Baba Adnan Çabuk ile Seminer
•     İçimize Yolculuk Değişim Dönüşüm Semineri (Nil Avunduk)
•     Himalayan Iyengar Yoga Center 5 day Courses
•     Himalayan Iyengar Yoga Center Chakra Evolution Intensive Course
•     PILATES Matwork ve Yogalates Eğitmenliği Sertifika Programı (EgeÜniversitesi)

Kendisine ulaşmak, özel veya grup dersleri almak, Yoga hakkında daha detaylı bilgi almak isterseniz duyguakartuna@gmail.com adresine e-mail atın.

Dear friends,
I would like to introduce you the sweetest Yoga Instructor of the Mediterranean.
DUYGU AKARTUNA - YOGA INSTRUCTOR
She was born in Bretten city of Germany in1981, 5th of December. Although German culture is commonly remembered with it'sdisciplined society and cold weather, this culture brought her personalqualities such as ability to be social with people, flexible thinking,considering the out of the box point of view and respect to others. She returnedback to her home country Turkey in 1994 and completed her high school educationand graduated from University of Istanbul, German Language Translationdepartment. In 2003, she had started herMarketing career as an intern and continued her career in corporatemultinational companies.

She finds the opportunity to seed the innerdevelopment of her by meeting Yoga in 2003. Her spiritual development started tospeed up in 2008 when she met with Mert Guler, one of the most respectedYoga instructor in Turkey. When she started to work with him as his assistant, sherealized she was transforming to a student who can breath right, feed her selfright, who is soft and full of love inside. With the help of the spiritualtalks with herself, deep inside she found out that her mission should becontributing to universe's aim by helping other people.

She had been applying Hatha and ClassicalYoga disciplines till she met her dearest teacher Sharat Arora in India and afterthat she started to concentrate on Iyengar Yoga discipline. With his guidance, shere-discovered direct relation and completeness of Yoga and our health, andstarted Iyengar Yoga Instructor training which is a 2 and a half years of journey.Knowing that Yoga is a lifetime school, her vision is to visit India everywinter to work with her teacher Sharat Arora to reach a deeper spiritual levelevery year. She continues experiencing, applying and sharing the Yoga philosophyduring the times she stays in Turkey. She is living in a small Mediterranean fishertown called Kaş, and gives Yoga and Pilates private and group classes in yogacentres and diverse hotels. Also this year, she does private workshops to groups and Iyengar Yoga Basics Workshop in her teachers Yogi Baba Adnan's yoga camp Siddashram.

Courses and Trainings:

• European School of Homeopathy

• Sivananda Yoga Austria Intensive Week

• Sivananda Yoga Munich 7 Day Course

• Discover yourself with Yoga (Mert Güler)

• Power of Words (Mert Güler)

• Think Positive Seminare (Mert Güler)

• Seminare with"Yogi Baba Adnan Çabuk"

• Journey to Inside - Seminare on Transforming and Evolving (Nil Avunduk)

• Himalayan Iyengar Yoga Center 5-Day Courses

• Himalayan Iyengar Yoga Center Chakra Evolution Intensive Course

• PILATES Matwork ve Yogalates Teachers Training (Ege University)

If you would like to contact her, get private or group classes, know more about Yoga, you can send her an e-mail to duyguakartuna@gmail.com.

Çocuklar için Yoga / Yoga for kids

2011-11-15T15:23:00.001+02:00

There has not been much research done on the benefits of yoga for children. They say yoga for children to relax and make relax. But is yoga suitable to be taught for children?Some studies, according to the MayoClinic, reported that yoga can calm children, reduce obesity, improve concentration and help children manage certain health conditions, such as headache and irritation of the colon syndrome.
Studies show that yoga can also be beneficial for children with mental and physical disabilities. More research needs to be done of course to ensure the positive effects of yoga for the health of children. However, at least yoga can be an alternative physical activity for children.
Types of yoga that is suitable for children will consist of:
1. Warm UpChildren can lie down or sit cross-legged on the floor or on chairs. Instructor can instruct the child to calm their mind, close their eyes and imagine the problem can be resolved.
2. BreathingChildren will be encouraged to focus on breathing in and slowly, and breathing in through their nose. In description, it can be imagined as filling the stomach with air like a balloon and then slowly release the air.
3. MovementGentle movement, including stretching, will help children prepare to perform movements that involve standing, sitting, rotate, balance and flex. Some instructors describe it like plants, animals or objects to imitate. In every movement, children are reminded to breathe through their nose, they are not allowed to force themselves and immediately stop if they experience pain.
4. RelaxationAfter completing a series of movements, children are instructed to lie on the floor and close their eyes. Children may also be instructed to visualize the experience, such as lying on a cloud or floating in the sky.
5. Get upAs the end of the training, children are instructed to begin stretching their body and slowly get up from the floor.

Well, here are some yoga movement which is not recommended for children
Not all yoga movements are suitable for children. There are two movements that may be unsuitable for children that includes:
1. AshtangaOne type of motion which is also called power yoga. This movement focuses on strength and flexibility training and quick movement. Ashtanga practice requires very good physical condition.
2. BikramCommonly called hot yoga, Bikram involves strong movement in a heated room up to 100-110 F (38-43 C). Bikram practice also requires very good physical condition.

Is there a safe guide for children who practice yoga?
If the child is going to practice yoga, help them to take steps to avoid injury, for example:
1. Find a safe place to practice yogaMake sure that yoga is done at a flat floor with a comfortable room temperature.
2. Do yoga on an empty stomach Particular motion can cause the child to vomit if they do yoga almost immediately after eating. In general, do not allow children to practice yoga 2-4 hours after eating a large meal or 1-2 hours after consuming snacks.
3. Do not practice excessivelyRemind children to keep the movement slow and do not force a move.
4. Consider the child’s medical conditionIf the child has a migraine or a condition that is influenced by excessive pressure on the head or neck, do not do a lot of movement that is centered on the area. Children may also need to be careful in practicing breathing technique or a particular motion if they have asthma, bronchitis or a hernia. Do not allow children to do yoga if they are sick.

How do we choose the type of yoga for children?
If children are interested in yoga, look for a yoga class with instructors who have yoga training for children. Ask the instructor’s experience of yoga for children.
Consider all kinds of conditions before the registering your child, see if the child will feel comfortable with all the practice, instructors, class size and the environment.
Find a class where the children can still feel happy and able to receive adequate supervision from the instructor. If the child has a medical condition or special needs, be sure to remind the instructor and make sure of their ability to be able to train your children well.
(The article is taken from http://medicmagic.net/)

Çocuklar için yoganın yararları hakkında çok fazla araştırma yapılmamıştır. Derler ki, yoga çocukları rahatlatır. Fakat yoga çocuklara öğretmek için uygun mudur acaba?
MayoClinic'teki bazı araştırmalara göre, yoga çocukları sakinleştirir, obeziteyi azaltır, konsantrasyonu geliştirir ve, çocukların başağrısı ve kolon sendromu rahatsızlığı gibi bazı sağlık sorunları ile başetmelerine yardım eder.
Araştırmalar aynı zamanda yoganın zihinsel ve fiziksel rahatsızlıkları olan çocuklar için de faydalı olduğunu gösterir. Çocukların sağlığı açısından yoganın pozitif etkilerinden emin olmak için tabiki daha çok araştırma yapılmalıdır. En azından, yoga çocuklar için alternatif bir fiziksel aktivite olabilir.

Çocuklar için uygun olan yoga şunlardan oluşur:
1. Isınma
Çocuklar yere sırt üstü uzanır veya bağdaş kurarak yere oturabilir ya da sandalyeye oturabilirler. Eğitmen, çocuğun zihnini sakinleştirmesi, gözlerini kapaması ve problemin çözülebileceğini hayal etmesi için onu yönlendirir.
2. Nefes
Çocuklar, burunlarından yavaşça nefes almaya teşvik edilir. Karnı bir balon gibi hava ile doldurmayı ve sonra yavaşça havayı serbest bırakmayı hayal ettirerek anlatılır.
3. Hareket
Esneme dahil olmak üzere yumuşak hareketler çocukları; ayakta duruş, oturma, dönüş, denge ve esnemeyi içeren hareketlere hazırlar. Bazı eğitmenler bunları bitkilere, hayvanlara veya objelere benzeterek yapar. Her hareketin içinde, çocuklara burunlarından nefes almaları hatırlatılır, kendilerini zorlamalarına izin verilmez ve acı hissettikleri an hemen durmaları söylenir.
4. Dinlenme
Hareket serilerini tamamladıktan sonra, çocuklar, yere uzanmaları ve gözlerini kapamaları için yönlendirilir. Hatta, bir bulutun üzerinde uzanıyormuş veya gökyüzünde süzülüyormuş gibi bir deneyimi görselleştirmeleri için çocuklara mokut verilebilir.
5. Uyanmak/Kalkmak
Eğitimin sonuna gelindiği için, çocuklara vücutlarını esnetmeleri ve yerden yavaşça doğrulmaları söylenir.

Aşağıda çocuklar için tavsiye edilmeyen bazı yoga hareketleri yer alıyor
Her yoga hareketi çocuklar için uygun değildir. Çocuklar için uygun olmayabilecek iki hareket şunları içerir:
1. Ashtanga
Güç yogası da denilen bir hareket türüdür. Bu devinim, güç ve esneklik çalışması ve hızlı hareketlilik üzerine odaklanır. Ashtanga pratiği için çok iyi bir fiziksel kondisyona ihtiyaç vardır.
2. Bikram
Genelde hot yoga denilen Bikram, 38-43 C arası ısıtılmış bir odada güce dayalı hareketleri içerir. Bikram pratiği için de çok iyi bir fiziksel kondisyona ihtiyaç vardır.

Yoga uygulayan çocuklar için bir güvenlik rehberi var mı?
Eğer çocuk yoga uygulayacaksa, sakatlanmayı önleyici adımlar için yardımcı olun, örneğin:
1. Yoga uygulamak için güvenli bir yer bulun
Yoganın düz bir zeminde, rahat bir oda sıcaklığında yapıldığından emin olun.
2. Yogayı aç karnına iken yapın
Belirli hareketler, eğer çocuklar yogayı yemek yedikten hemen sonra yapıyorlarsa, istifrağ etmelerine sebep olabilir. Normalde, çocuklara tam bir öğün yedikten 2-4 saat sonrasında ve ara bir üğün tükettikten 1-2 saat sonrasında yoga uygulamalarına izin vermeyin.
3. Aşırı uygulama yapmayın
Çocuklara hareketi yavaş yapmalarını ve zorlamamalarını hatırlatın.
4. Çocuğun sağlık durumunu göz önünde tutun
Eğer çocuğun migreni ya da baş veya boyuna fazla yüklenmekten kaynaklanan bir durumu var ise, sorunlu bölge üzerine yoğunlaşan hareketlerden fazla yaptırmayın. Eğer çocukların astım, bronşit veya fıtık problemleri var ise, nefes teknikleri veya belirli hareketleri uygularken dikkatli olmalılar. Eğer çocuk hasta ise, yoga yaptırmayın.

Çocuklar için uygun yoga türünü nasıl seçeriz?
Eğer çocukların yogaya ilgisi var ise, çocuklar için yoga eğitimi almış hocaların yoga derslerini araştırın. Eğitmene çocuk yogası hakkında deneyimi olup olmadığını sorun.
Çocuğunuzu derse kaydını yaptırmadan önce, çocuğun çalışma, eğitmenler, kişi sayısı ve ortam ile rahat edip edemeyeceği gibi tüm durumları gözden geçirin.
Çocukların mutlu kalacağı ve eğitmenlerden yeterli gözetimi alabilecekleri dersi bulun. Eğer çocuğun bir sağlık durumu veya özel bir ihtiyacı var ise, eğitmene bunu hatırlattığınızdan ve eğitmenin çocuklarınızı iyi bir şekilde çalıştırabilecek yeterliliğe sahip olduğundan emin olun.
(Bu yazı http://medicmagic.net/ sitesinden İngilizce dilinde alınıp, tarafımdan Türkçe'ye çevrilmiştir.)

Retro

2011-11-15T14:32:00.001+02:00

retro design

retro sofa

retro living room

retro sofa

retro living room

Günaydın. Bu sabah "retro" olasım geldi. İnternetten birkaç tane resim buldum, sizle paylaştım. Çok güzel değiller mi? Rengarenk. Günümüz renkli geçsin. Sevgiler.

Good Morning. I wanted to be "retro" today. I have found some pictures from the internet, and shared with you. Aren't they beautiful? Colourful. I hope our day passes in colours. Love.

Moves like Jagger

2011-11-15T01:05:00.001+02:00

Bu şarkıyı canlı orkestra eşliğinde söylemek istiyorum. İSTİYORUM!
I want to sing this song with a live-band. I WANT IT!

Reason, Season, Lifetime

2011-11-15T00:36:00.001+02:00

People come into your life for a reason, a season or a lifetime. When you know which one it is, you will know what to do for that person..
When someone is in your life for a REASON, it is usually to meet a need you have expressed.
They have come to assist you through a difficulty, to provide you with guidance and support, to aid you physically, emotionally or spiritually.
They may seem like a godsend and they are.

They are there for the reason you need them to be.
Then, without any wrongdoing on your part or at an inconvenient time,
this person will say or do something to bring the relationship to an end.
Sometimes they die. Sometimes they walk away.
Sometimes they act up and force you to take a stand.
What we must realize is that our need has been met, our desire fulfilled, their work is done.
The prayer you sent up has been answered and now it is time to move on.
Some people come into your life for a SEASON, because your turn has come to share, grow or learn.
They bring you an experience of peace or make you laugh.
They may teach you something you have never done.
They usually give you an unbelievable amount of joy.
Believe it, it is real. But only for a season.

LIFETIME relationships teach you lifetime lessons,
things you must build upon in order to have a solid emotional foundation.
Your job is to accept the lesson,
love the person and put what you have learned to use in all other relationships and areas of your life.
It is said that love is blind but friendship is clairvoyant.

Thank you for being a part of my life,
whether you were a reason, a season or a lifetime.

(sent from a friend through e-mail)

Affetmek

2011-11-15T00:29:00.001+02:00

Affet

Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek.

Başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz.

Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller.

Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir.

Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı.

Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır.

Affetmek insanı derinleştirir.

Affetmek için, insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir.

Çünkü affetmek bir seçimdir.

Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir.

Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür.

Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur.

Diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin.

Affetmek bir seçimdir

Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir.

Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık yaratmayacaktır.

O acılar sizin acılarınız.

Affetmek kolay değildir.

Fakat özgürleşmek için gereklidir.

Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır.

Oysa affetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamımızı kontrolü altında tutmasına son vermek demektir.

Affetmek, o kişiyi sevmek değil.

Affetmek, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.

Affetmek, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.

Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil.

Affetmek, o kişiyi kucaklamak değil.

Affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil.

Affetmek, o kişiyi hakli bulmak değil.

Affetmek, o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil.

Affetmek kırgınlığın, kızgınlığın, nefretin hapishanesinden özgürlüğe çıkmaktır.

Affetmek artık acıyı hissetmemektir.Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir.

"Duygusal unutma" affetmenin diğer adıdır.

Affedin.

-Alıntı-

Biraz MODA (Fashion)

2011-11-14T14:38:00.001+02:00

İşte karşınızda Burcu Sözer. Kendisi benim Lise'de aynı sırayı 2 sene boyunca paylaştığım sınıf arkadaşım Serdar'ın sevgili biricik eşi ve çok başarılı bir mosa tasarımcısı, stilist. Şimdiden bu genç yaşında birçok başarılı işlere imza atmış durumda, ve daha nelere imza atacak inşallah. Burcu'nın tasarımlarımlarını daha yakından görmek, kendisi hakkında daha fazla bilgi edinmek ve kendisine ulaşıp, tasarımlarından satın almak isterseniz şuradan lütfen : www.burcusozer.com

English: Burcu Sözer is a very successful fashion designer and stylist in Turkey, and she is my very good friend, Serdar's lovely wife. She has designed very nice and beautiful clothing till now and she will be doing more. If you would like to see her designs, to get more info about her ve to buy her designs, please go to this link on the right: www.burcusozer.com

Bu elbise de çok güzel

sırtı kalp şeklinde açık olan çok güzel elbise

Adı Zaman

2011-11-14T14:00:00.001+02:00

Şu an evdeyim, televizyon açık napim, seyretmesem de sesi geliyo.
Tnt'de "Şifreler" programı.
Bu programda Doktor Ömer Çelakıl var, bir de ilahiyatçılarlar, bazen astrologlar, bazen metafizikçiler, araştırmacı gazeteciler falan yer alıyor. ve metafizik konuları, dünyadaki ilginç olayları, uzayı uzaylıları, depremler, afetleri, melekleri şeytanları, dini ve bilimum konuyu tartışıyorlar vesaire.
Geçenler de Facebook sayfalarına da üyeydim ben bunların. Konuştukları konular hakkında lütfen facebook sayfamıza yorumlarınızı yazınız demişler. ben de her konu hakkında görüşlerimi belirtmiştim.
Bunlar ne yaptım biliyo musun?
Beni sayfadan engellediler. Çüş dedim ya. Diğerleri gibi ben de Ömer Beeeeyyy çok yakışıklısınız sizi çok beğeniyoru mu yazsaydım, yazsaydım da belki beni sayfanızdan çıkarıp engellemezdiniz.
Bir argo, bir küfür bile etmeden, normal bir insan gibi fikirlerimi belirtmişim bir tek. OHA!
Neyse onlar orda tartışa dursun, ben de kendi bloğumda tartışırım fikirlerimi.
Kabe'nin Çevresini yıkıyorlarmış, ve gökdelenler dikip bir New York'a çevireceklermiş çevreyi. Valla kardeşim, dünya zaten bir değişimde. Bu da olabilir yani. Orayı bir gökdelenler şehrine çevirebilirler. Yine rant yapacak para kazandıracak projeler. Hani ne oldu sizin kutsal topraklarınıza sevginiz?
Konuyu değiştiriyorum birazcık. Şöyle bir teorim var. Delice biraz ama neden olmasın? Amerikalı Virgin Atlantik şirketi var ya, bunlar 2012'de Uzay Seyahatleri başlatıyor. Kişi başı gidiş dönüş 120.000 dolarcık. 20.000Dolar kapora veriyosun. Sonra gerisini ödüyosun. Şimdiden birçok zengin işadamı, ünlü vesaire yerini ayırtmış, rezervasyonunu yaptırmış. Gelgelelim teoriye.
Hani 2012'de dünyanın sonu gelecek deniliyo ya, car car bağırıyolar televizyonlarda. Tamam, kardeşim, ben böyle düşünmüyorum. Bence dünyanın sonu diye birşeyi bizler görmeyeceğiz. Belki başka bir boyuta, sevgi boyutuna geçeceğiz insanlık olarak. Fakat işte, neyse, dünyanın sonunun geldiğine inananlar ve parası çok olanlar, bence bu Uzay Seyahatleri adı altında Mars'a gidecek ve oraya taşınacaklar. Şİmdiden Mars'ta yaşam alanları inşa edilmediği ne malum. Bence çoktan evler, oteller, sokaklar inşa ettiler. BU kişiler oraya gidecekler ve geri dönmeyecekler dünyaya.
Bizler de, tvden izlicez gidişlerini. Acaba geri dönecekler mi diye beklicez. Evet geri dönecekler ama gerçek kendileri geri dönmeyecek. Peki geri dönen kim olacak?
Hani Klonlamayı buldu ya bilimadamları, insanoğlu. Ha işte, bu Mars's gidenlerin klonlanmış halleri dünyaya geri dönecek. Nasıl?:) Bizler tabiki hiçbirşey anlamıcaaaaaz!
Sonra ben dünyanın gerçekten sonunun geldiğine, yani bizlerin göreceği zamanlarda, inanmıyorum ya. Bu Mars'a gidenler orda kalacak hahahahaah:) Biz de dünyada kalıp yaşamaya devam edeceğiz. Hem belki dünya fazlalıklardan kurtulmuş olacak.
İşte böyle....
Sağlıcakla kal tamam mı!

2011-11-14T02:30:00.001+02:00

Bu bloğu biraz güzelleştirmek lazım!
Nasıl daha iyi hale gelebilir, biraz kafa yormak lazım!
Depremde betonların aralarına sıkışmış insanların görüntülerini izlemek, kaçan insanların üstlerine kocaman bir otelin çöküşünü izlemek....
Medya bu noktada bizlere bu görüntüleri, kafamıza soka soka iyi birşey mi yapıyor? Yoksa Bu görüntüleri bilinç altımıza soka soka kötü birşey mi yapıyor?
İzleme kardeşim denilebilir. İyi de izlemesem bile, evde televizyon izleyen aile bireyleri var. Şöyle bir tv karşısından geçsem bile muhakkak bu görüntüleri görüyoruz. İster istemez.
Bu görüntüleri görmek çok mu iyi geliyor akıl sağlığımıza? Bize ne etkileri var?
Sanırım bunu şu an anlayamıcam. Çünkü iyi şeyleri düşünmek istiyorum. Ama malesef beton kalıntıları arasındaki insan görüntüleri falan gözlerimin önüne geliyor, gece uykuya dalmadan önce, gözlerimi kapayınca böyle görüntüler geliyor işte...
Eğer ben bu görüntüleri Tv nin karşısından geçerken görmeseydim, ya da başka bir anda bile seyretmeseydim, ne olurdu?
Medya bu görüntüleri vermeseydi, görüntülerin yerine sadece haberi verseydi ne olurdu?
Medya hiç böyle kötü haberleri vermese ne olurdu?
Medya var olmasaydı ne olurdu?
İngiltere'den mezun bir Medya mezunu olarak, buna kesin bir cevap veremiyorum.
Medya derken tabiki haber sunan programlar ve kanallardan bahsediyorum. Buna ek olarak haber programı olmayıp bu görüntüleri veren başka türlü programlardan da bahsediyorum.
Yoksa bir Eğlence programında kötü haber verilmez, eğlenirsin.
Bir Gezi programında kötü haber verilmez, gezersin.
Bir Bilgi-Yarışma programında kötü haber verilmez, öğrenirsin.
Falan-filan.
Acaba ben de 80 yaşıma geldiğimde (tabi eğer oraya kadar gelirsem), torunlarıma, "Torun, biz ne savaşlar gördük!" diyecek miyim? Bi de bugün bunu düşündüm. Hani bizim dedelerimiz falan Kurtuluş Savaşı'nı gördüler ya.
Ya bi de ben eskiden düşündüğüm her şeyi çat çat söylerdim hiç utanmadan sıkılmadan. Bana ne oldu bilmiyorum, artık eskisi gibi rahat düşündüklerimi söyleyemiyorum galiba. Bir sürü insan hakkında söyleyeceğim şey var oysaki! Sevdiğim insanlar hakkında, sevmediğim insanlar hakkında yazılacak o kadar çok şey var ki. Malesef korkuyorum galiba. Buraya yazdıklarım ya görürse ya okursa, ya bi tanıdığı görürse okursa falan gibi. İşte eskiden korkmazdım. Bu, büyümek mi olgunluk mu yoksa bu bildiğin korkmak mı?
Aslına bakarsan korkak biri de değilim.
Neyse, konumuza geri dönelim.
Bu bloğu güzelleştirmek lazım.
Biraz daha renk katmak lazım.
Sağlıcakla kal.

SORUMLU BLOG

2011-11-03T01:26:00.003+02:00

www.sorumlublog.com

2011-11-01T13:33:00.004+02:00

Şimdi sırada Tayland'ı görmek var. Ocak ayında tam 2 aylığına Tayland'a gidiyorum. Tabiki düşünmeden edemedim. Tayland'ın bazı bölgeleri sel almış, birçok insanlarını kaybettiler. Bizde de terör ve sonrasında depremin ağır sonuçları iç karartıcı açıkcası.
Uzun zamandır araştırma içinde olduğum Tayland hakkında bakın neler buldum. Kendi ülkemle aramızdaki farklara baktım. Epey fark varmış.
Bu adamlar inanılmaz bir sel felaketi yaşadılar. Halktan zengin olan çok kimse yok zaten. Fakir bir halk. Ama Sel sonrasında bile, her yer sular altındayken bile hal, hareket ve tavırları inanılmaz. Yüzlerinde bir gram mutsuzluktan eser yok aksine umut dolu gülen gözlerle bakmaya devam ediyorlar hayata.
İnternette Tayland hakkında pek bizdeki gibi "online newspaper" bulmak kolay değil. En önemlisi zaten BangkokPost Gazetesi.
İlk önce şu linkteki videoyu izleyin lütfen.
http://www.bangkokpost.com/multimedia/vdo/262377/housing-estate-evacuated
Sel sonrasında eşyalarını toplamış ve suyun içinde sanki bir göl gezisi yapıyormuş edasında güleryüzle yol alıyolar, diğer vatandaşlar onları güleryüzle karşılıyor. Bir köpeği de sedye üzerinde taşıyorlar.
Şimdi şu linkteki videoya bakalım.
http://www.bangkokpost.com/multimedia/vdo/261967/on-the-flood-frontline
Burada birçok insan gönüllü olmuş, kilometrelerce sele dayanıklı set yapıyorlar. Bangkok valisi bile yanlarında. Hani bir başka su baskını gelse, orada hepbirlikteler.
Şimdi ise bu videoya bir göz atalım.
http://www.bangkokpost.com/multimedia/vdo/262169/protecting-suvarnabhumi
Çocuklar toplanmış, gönüllülük hizmeti yapıyorlar. İlginç değil mi?
En son şu videoya bakmanızı rica ediyorum.
http://www.bangkokpost.com/multimedia/vdo/262493/portable-flood-toilets
Üniversite öğrencilerinin tasarladığı ve kendi elleriyle yaptıkları portatif tuvaletler! İnanılmaz. Ben bile şimdiden birkaç tane yapmaya başlayacağım bunlardan.
Videoları izlediniz. Ne düşünüyor sunuz? Bunlar insan da biz insan değil miyiz? Hayır, hepimiz insanız tabiki. Fakat neden biz afetlerden sonra böyle umutlu, güleryüzlü, sakin ve yaratıcı olamıyoruz?
Bizimkilerin sıraya girme huyu yok, çocuklarını hiçbir yere yollamazlar, hayvanları pek sevmezler, sel olsa sel sonrası suların içinde en önde gidebilmek için birbirilerini boğarlar, devlet büyüklerimiz güvenli yerlerde otururlar mesela evlerinde, afet bölgesine gelirler kameralara görünüp hemen dönerler güvenli yerlerine.
Biz de çocuğa karşı koruma hissi çok büyüktür. Çocuk yanımızdan ayrılamaz hele ki afet dönemlerinde. Dışarısı güvensizdir.
Tayland'da çocukları gönüllü olarak afet bölgesine gönderir aileler, yardım etmeyi öğrensinler, paylaşmayı öğrensinler diye.
Daha ne diyebilirim bilemiyorum. İzlediniz. Okudunuz. Sanırım anladınız. Kelimeler yetersiz bazen.
Ülke olarak daha öğreneceğimiz çok şey var bu hayattan. Yolumuz çok uzun.
Allah sonumuz hayır etsin:)

2011-10-31T20:04:00.000+02:00

Görünmüyor girdap
İçine çekiyor beni
Hayal etmek çok zor
Susuyor tam yerinde
Konuşmuyor kimse
Kelimeler anlamsız
Ne soran var ne duyan
Seni görmek imkansız
Yardım edin
Çıkarın beni buradan,
Sessiz olun
Duyamazsınız sesimi.
Kimse yok mu
Orada beni özleyen
Bitiyor nefesim, acıyor ellerim
Gözlerinde ölmeliydim
Herşey birden oldu
Duvarlar yıkıldı
Karanlık çöktü
Odamın içine
Sanki zaman durdu
Her yer toz duman oldu
Anladım
Bu benim sonum oldu
ben yazdım bütün hakları saklıdır. by sebla kaplan.

2011-10-31T16:03:00.003+02:00

Falcı teyze dedi ki: "Bir erkek seni çok düşünüyor. Sana bir süpriz yapacak. Seni düşünmeden duramıyor. Sana bir hediye verecek!"
Valla nerede bu erkek acaba? soruyorum nerede acaba?
Ne demişler, fala inanma falsız kalma!

2011-10-31T00:36:00.000+02:00

E gecenin bir vakti odamda oturuyorum tabiki ne yapacaktım ki zaten?
Nezle oldum burnum şarıl şarıl...
20 kasımda İstanbula dönüş vakti, az kaldı yani.
Kurban bayramı 5 gün sonraymış.
İstanbul'da 1 ay geçirmek..ve her gün Yoga.
Görülmesi gerekilen arkadaşlar.
Belki biraz alışveriş.
Biraz yenilik herkese iyi gelir.
Biraz özlemek gerek.
Biraz daha yenilenmek.

Uzun zamandır hasret kaldım yüzüneMuhtacım inan bir tek sözüne...
Gece gece ne yazılır ki
Aklıma da hiçbir şey gelmiyor
Birini özledim o çok tatlı birini
Ama o bilmezki benim yüce sevgimi
Sevmeyin kardeşim öyle birilerini
Sonra bırakıp gidiyorlar sizi
Hem de hiçbir şey söylemeden
Şimdi bir baykuş öttü huhuhuhuhuuuuuuu diye
Ne demek istiyor ki bana bu gece gece
Tamam. Sustum. bu gecelik bu kadar. sonra görüşürüz. bye. canım. hadi. yandan.

2011-10-29T00:33:00.003+03:00

listen ... one thing we know
every things is connected
if there's any where to go
lets find the peace of soul

2011-10-20T22:57:00.002+03:00

"Tanrı yeryüzüne onu besleyen soluğunu verdi.

Onun nefesi her şeye hayat verir.

Olur da o nefesini tutarsa her şey yok olur.

Bu soluk sende, senin sesinde de titreşiyor.

Ve senin soluduğun, Tanrı'nın soluğudur ve

sen bunu bilmiyorsun."

ANTAKYALI THEOPHİLOS

Heart Sutra

2011-10-19T22:53:00.002+03:00

Heart Sutra in Mandarin language

Gone,
gone,
gone over,
gone fully over.
Awakened!
So be it!

Om Namah Shivaya

2011-10-19T22:46:00.000+03:00

"Om Namah Shivaya"

pronounced as Aum Num-ha Shi-why

It means "I bow to Shiva." Shiva is the supreme reality, the inner Self. It is the name given to consciousness that dwells in all. Shiva is the name of your true identity- your self.

According to Hindu mythology there are three Gods who run this creation. The Brahma - who creates the universe, the Vishnu - who preserves the Universe and the Shiva- who in the end destroys the universe. Among the three deities, Shiva, though considered as destroyer, also symbolize the - the inner self which remains intact even after everything ends.

In this mantra the chanter (one who repeats the mantra) bow to Shiva- his true self.

Om Namah Shivay is a very powerful mantra. It has been said about this mantra that if this mantra vibrates continually in your heart, then you have no need to perform austerities, to meditate, or to practise yoga. To repeat this mantra you need no rituals or ceremonies, nor must you repeat it at an auspicious time or in a particular place." This mantra is free of all restrictions. It can be repeated by anyone, young or old, rich or poor and no matter what state a person is in, it will purify him.

www.meditationiseasy.com

2011-10-19T22:26:00.000+03:00

Bugün bütün Türkiye için iyi olmayan bir gündü. Televizyonda verilen haberlere göre 24 şehit vardı. Annemle oturup ağladık. Ama ağlamakla şehitler geri dönmüyor malesef!
Tanrı'dan tek dileğim, bir daha kimse ölmesin!
Ölmesin desem de yine ölecekler bunu biliyorum.
Yeterince üzülmüşken, akşam akşam facebook sayfamda, facebook kamera özelliğini denedim ama çalışmadı diye bir ileti yazmıştım ve dakikasında üstüne bırakın kamerayı da daha duyarlı olun diye bir mesaj geldi eski çalıştığım otelin açşıbaşısından. Adam şehit yakınıymış! Çok üzücü bir şehit yakını olmak. Sadece anlamaya çalışabilirim ama kendisi gibi anlayamam bu da bir gerçek. Ben hiç şehit yakını olmadım. Sadece ülkem için üzülen bir insan oldum.
Ama iyi de kardeşim neden benim kişisel facebook sayfama tepkini yazıyosun!
Ben normal bir ileti paylaşmışım, benden niye çıkarıyosun sinirini benden? Sana bu hakkı kim verdi?
!!!!
Ya var ya gerçekten çok sinirlendim.
Ben daha önce yazmışım, sınıra gitmeye HAZIRIM diye. Ona niye cevap yazmadı bu tepkili adam?
İşte insanlar böyledir arkadaşlar!
Yukarıda gördüğümüz örnekte, insanlar kendilerinin her yerde konuşabileceğini sanarlar. Ama sen bir başkasının alanına girip istediğin gibi konuşamazsın. Sana izin verilmedikçe!
Burası da benim blogum. Burası da benim alanım. Buraya da tepkini azarlarmışcasına koyamazsın.
Ancak ve ancak, bir konuşmaya nasıl girileceğini biliyorsan konuşabilirsin benimle. Yoksa ben seni hayatta DİN-LE-MEM!
Facebook'uma "bip!" yazsam "şehitler!daha duyarlı olunuz!", "mip!" yazsam "daha duyarlı olunuz şehitler!" yazılmaz!
Facebook sayfama, "Şehitler ölmez Vatan Bölünmez" yazarsam , tamam işte bu anda sen, şehitlerle ilgili yorum yapabilirsin. bunun üstüne "muhahah" yazmazsın. anlıyorum.
Zaten bütün gün gerilmişiz bu üzücü haberlerden dolayı, adamın teki gelsin, bana çatsın! hadi ordan!
iyi akşamlar!

2011-10-16T00:22:00.003+03:00

O kendini ne sanar?
O kendini ne sanar ne yer ne içer
O Kaf Dağ'ının eteklerinde mi gezer
O çok sıkıcı biri biraz da gizemli
O seslenir ben duyamam
O konuşur ben anlamam
O arafta ben burada
O kusar içindekileri sonra çeker dumanını
O utangacın teki cesareti yok gibi
O yok yok yok
O kim ki!

2011-10-10T11:30:00.002+03:00

"Life's Golden Ticket" by Brendon Burchard

Gelecek. Yarın başınıza neler geleceğinden, sonunuzun ne olacağından ve neler kazanacağınızdan kaygı duydunuz hep, neler meydana getirebileceğinizden ya da başkalarına neler verebileceğinizden değil!

Dün akşam saat 22:00'de başlayıp gece 02:00'de, bir solukta okuyup bitirdiğim bu kitap bana inanılmaz keyif verdi. Sabah sabah kalmış kitap hakkında blog entirisi yazıyorum. Demek ki etkili!Lunaparkları hep sevdim. Bir lunapark hayatımızı değiştirebilir mi? Orada mucizeler gerçekleşebilir mi? Asıl soru bu değil aslında.
Ben kimim? Ben ne yapıyorum? İşimden memnun muyum? Sevdiklerime ve diğer insanlara nasıl davranıyorum? İnsanlar için birşey yapıyor muyum? Hayatımdan memnun muyum? Mutlu muyum? gibi sorulara cevap bulmanıza yardım edecek çok güzel bir hikaye.
Ben bu kitabın Türkçe'sini okudum. Goa Yayınlarından, Türkçe adı ile "Hayatın Altın Bileti". Brendon Burchard'ın yazdığı bu kitap, tüm kitapevlerinde bulunabilir.
Giriş bölümünde etkileyici üç tane alıntıyı paylaşmak istiyorum.
"Ölüm kulağımı çekiyor. "Yaşa," diyor, "ben geliyorum" -VERGILIUS
"Yeryüzündeki görevinizin tamamlanıp tamamlanmadığını sınamanız için işte size bir test: Eğer hayattaysanız göreviniz tamamlanmamıştır." -RICHARD BACH
"Her şeyin bittiğini düşündüğünüz bir an gelir. İşte o an başlangıçtır." -LOUIS L'AMOUR

Begüm Hisarönü'nde

2011-10-08T23:03:00.001+03:00

Canım Arkadaşım Begüm geldi. Hatta şu an bunu yazdığımdan haberi yok. çünkü o karşı koltukta uzanmış Yetenek Sizsiniz Türkiye'yi izliyo. hehe.
Biz normalde Detox Kampına giricektik Begümle. Tamam sağlıklı besleniyoruz, meyve ve sebze yiyoruz fakat yine de ekmeği fazla kaçırdık galiba, bu köyün bakkalı Gülay market'te satılan köy ekmeği bir harika. dimi Begüm?:)
Yaptığımız aktiviteler;

Hisarönü Köftecisinde köfte, kahve ve çay

Hisarönü Köy pazarında sebze meyve alışverişi

Korku filmi çekimi

Orhaniye Doğan Motel'de balık tutmak

Hayatımda ilk defa balık tuttum o da "Lapa" (Begüm sayesinde)

Kanoya binip balık tutmak

Mars'tan geldiğini iddia eden genç kızın röportajı

Bol köy ekmeği tüketimi

Karabaş Çayı tüketimi (French Lavander) (öksürüğe iyi gelir, solunum yolları için faydalıdır)

Deniz Börülcesi (el yapımı)

Şarkı yarışması (5 adet şarkıyı kafamdan yazdım Begüm'ü kandırdım)

Oltaya takılan Devasa Yengeci kaçırma (kafayı yeme)

Yürünülen rotalar: Ev-Gülay market-Ev-bizim sahil-Araba

Bol bol kahkaha bol bol gülme bol bol sohbet

Sabahları benim ne kadar sinirli olduğumu bir kez daha görmek (sadece 10 dk)

Dur daha devam edicem...:)

Devam ediyorum:)

Çeşitli bitkilerden yapılan özel bitki çayı yapımı

Fırtına, şimşek, gökgürültüsü, yağmur eşliğinde sohbetler

Ablası-ablacım tripleri

çok eğlenceli geçen çok eğlenceli zamanlar

Asya Mutfağı'ndan Özel bir Seçki

2011-09-26T21:18:00.000+03:00

Malzemeler

Geçen hafta çok sevdiğim arkadaşım Begüm'deydim. Bana kendi elleriyle hazırladığı Deniz Mahsullü Özel Begüm Eriştesi yaptı. (Noodle). Kocaman bir tabak Noodle. tabiki bitiremedim. Yukarıdaki resimde bazı malzemeleri görüyorsunuz. Paket Noodle, Soya sos, Havuç, Kabak, Lahana, ve Jumbo Karides. Begüm karidesleri İGLO marka seviyor. Ama gittiğimiz markette malesef sadece Superfresh bulabildik.

Begüm'ün Kesik Tırnağı ve Parmağı

Begüm kabakları kendinden geçmişi, adeta usta bir aşçı gibi keserken hızla, gel gör ki, birden o kesici bıçak ile parmağının ve tırnağının bir kısmını da kesmiş oldu. Arkadaşımı hoşur hoşur kan kaybederken görmek acaip bir duyguydu. Neyse ki, pratik zeka ve zamanlama ile, kanamayı hemen durdurdum. Parmağını da sardık. Nazara geldi bu kız kesin!

Deniz Mahsullü Noodle (Bu resimlerin orijinali böyle değil aslında, blogspot böle yükledi ben de anlamadım ama creative dimi:)))))
Ve da daaa. İşte Begüm'ün ellerinden ve benim yardımımla oluşan muhteşem Deniz Mahsullü Noodle. Buradan kendisine birkez daha "Eline sağlık canım arkadaşım" diyorum huzurunuzda.
Begüm:
Kendisi ile Mayıs 2011'de işe girdiğim otele Haziran ayında gelmesi ile tanıştım. Zaten birçok yönden hayat görüşü benzer olan insanlar hemen birbirleri ile kaynaşırlarmış. İşte bizim de arkadaşlığımız böyle başladı. Aslında Begüm önceden anlamış benimle iyi arkadaş olabileceğini. Ben de anlamıştım zaten.
Valla oteldeki tüm eğitim hayatımız boyunca, bir konteynırın içinde, bizim dışımızda 15 kişi falan daha aylar geçirdik. İçerisi bir sıcak bir soğuk. Her kafadan bir ses çıkıyor. Sabahları günün sözü, otel değeri ve yorum yapman gereken zaman ve herkesin seni dinliyor oluşu. Toplantı sonunda kendini ifade edemeden, Müdür'üne teşekkür eden bir topluluk. Komik aslında. İyi kötü günlerde işte Begüm'le tüm zamanları beraber deneyimledik. Birçoğunu yani!
Bunca zaman boyunca, çalışma hayatımızda ve dışında geçen zamanlarda, hayatın içinde, yanımda olduğun için sana sadece teşekkür edebilirim canım arkadaşım. İyi ki varsın!

2011-09-19T12:47:00.000+03:00

Tatjana Rottenberg - Doğal Tedavi Uzmanı, Masaj Terapist ve Homeopati Uzmanı

Arkadaşlar,
Her sene oldu gibi bu sene de Tatjana Rottenberg hocamız İstanbul'da iki ayrı "Klasik ve Derin Bağ Doku Masajı" eğitimi verecek.
Biri Cumatesi 12 Kasım saat 10'da Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesinde başlıyor ve Cumartesileri devam edecek.
İkinci kurs Galata Şifahanesi'nde yer alacak ve 13 Kasım saat 13'de aynı şekilde yalnız Pazar günleri devam ediyor olacak.
Galata Şifahanede ki masaj kursu herkese, ZTBB deki kursu sadece bayanları acık.
ZTBBde ki kursu kayıt olmak için lütfen Zeytiburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesini arayın,
Galata Şifahanesi'nde ki kursu için Tatjana
Rottenberg'e ulaşabilirsiniz.
Tatjana Rottenberg için; www.masajterapi.com masajterapi@gmail.com
Galata Şifahanesi için; Büyük Hendek Cad. 21/2 Kuledibi, Beyoğlu

Bundan Sonra Blog Daha Etkin!

2011-09-17T13:44:00.000+03:00

Sevgili arkadaşlar,
bundan sonra bloğumu daha etkin kullanmak adına, bloğumda bazı değişiklikler yaptım.
AnaSayfada halen halihazırda olan yazılarımı okuyabileceksiniz. Fakat güzel deniz manzaralı Blog Fotoğrafımın altında bundan sonra Özel Konular yer alacak. Mesela İlk Konum Tayland Maceram isimli bölüm. Ocak ayında yapacağım 2 aylık Tayland maceramı bu başlık altından takip edebilirsiniz mesela. Zaman geçtikçe yeni Konular da ekleyeceğim. Takipte kalın.
Hadi bu güzel günde size benden bir şarkı:
http://fizy.com/tr#s/1ah03j

Domuzçukuru Pig's Pay Camp

2011-09-17T02:20:00.000+03:00

Merhaba,
Yine çok uzun zaman oldu yazmayalı. Ama artık yazalı kısa bir zaman oluyor sevgili blog ve izleyenler.
Evet...Datça'da Domuzçukuru diye çok güzel cennet gibi bir koy var. Ben buraya Tatjana Rottenberg isimli saygıdeğer, sevgili, çok sevdiğim bir arkadaşım hem de hocam dan Reflexology kursu almaya gittim. Kurs tam bir hafta sürdü. Gayet te Reflexology hakkında herşeyi öğrendim. Kurstan sonra kendimi daha da geliştirmek adına pratikler yaptım. Birçok insana Reflexology uyguladım.
Reflexology'i size daha ayrıntılı bir biçimde daha sonra anlatacağım.
Kısacası, Reflexology İngiltere'de Wellness, Almanya'da tedavi amaçlı kullanılıyor. Ayak masajı da diyebiliriz kendisine. Ayaklarımız tesadüfü değil ama gerçek tamamen vücudumuzun kopyası. Oturan bir insan gibi düşünün ayaklarımızı. Vücumuzdaki tüm kaslar, organlar vücudumuzda nerede ise, ayaklarımızda da küçültülmüş şekliyle oradalar. E peki ne yapar bu reflexology? Yansıtır! Evet yansıtır dedim çünkü ayaklarımızdaki refleks noktalara uyguladığımız basınçlarla, vücudumuzdaki meydana gelmiş tıkanıkları açabiliyor ve enerji geçişini açabiliyoruz. Daha sonra dediğim gibi ayrıntılı olarak size Reflexology'i anlatacağım. Reflexology masajı almak isteyen arkadaşlarım bana nasıl ulaşabileceklerini biliyorlar zaten.
Domuzçukuru diyordum. Cennet gibi bir yer. Ama orayı işletenlerden gördüğümüz muamele pek te iç açıcı değildi. Bunu da ayrıntıları ile anlatmak isterdim ama kendimi yormama pek gerek yok sanırım. Kısacası, zaten seneye turizme açmayacaklarmış, uğraşamıyorlarmış. Zaten uğraşmıyorlar ki hiç bir şey için. Ne bir hoşgeldiniz, ne bir hoşçakalın aradakileri saymıyorum bile, gerisini siz anlayın sevgili dostlar!
Yine de gidip görmek isterseniz, Datça'dan Mesudiye dolmuşuna biniyorsunuz. Yarım saat sonra dolmuş Hayıtbükü isimli çok tatlı bir balıkçı kasabasında duruyor. Orada inin. Hemen iskeleden Domuzçukuru'nun günde 3 sefer düzenlediği Taka'ya binin. Kişi başı 15 tl. taka taka taka taka sesleri içinde 40 dk sonra Domuzçukuru'ndasınız.

Bu da neydi böyle?

2011-08-13T09:51:00.001+03:00

Tatilimin ilk sabahı, saate bakıyorum sabah 09:00. Gözlerim yerinden fırlıyor işe geç kaldım hissi ile. Bir an beynim algılamıyor sabahın tatil sabahı olduğunu. Uzun geçen 1 sn boyunca şok etkisi ile boşluğa bakıyorum. ve anlıyorum ki, iş bitmiş, tatil imiş. iş bitmiş ama ben işe çok alışmışım. hadi şimdi biraz dinleneyim......

And the Holiday Begins...

2011-08-12T22:48:00.000+03:00

Blog blog blog sevgili blogum,
bugün işten ayrıldım izne. ve 3.5 ay tatilim var. hala yarın işe gidecekmişim gibi hissediyorum ama öle değil. yok. bitti. offf ahhh ohhhh:=) ne diyim:)
Vedamız güzeldi. herkesle güzelce vedalaştım.
Artık uzun uykular ve sonrasında bol bol spor hareket biraz kilo vermem gerek gene çok yemek abur cubur yedim ve kilo aldım evet biraz spor şart!
aaa unuttum gene evet pazar günü Domuzçukuru.. vaawwwww çok güzel bir deneyim beni bekliyor.
Thanks God:) You are perfect:)
mucx....

İş Hayatına bir süreliğine Veda...

2011-08-11T22:46:00.000+03:00

Evet blog, yarın işyerinden 3.5 aylık ücretsiz bir izne ayrılıyorum. ben ve birçok diğer insan. Gezip görmek istediğim yerler var tabiki. umarım bu hayallerimi gerçekleştirebilirim. İşimdeki son günüm yarın. sonra tatil ohh!
Psikolojik olarak çok yoruldum blog. kendimi bu tatilde iç huzurumu bulmaya, kalbime adayacağım.
Pazar günü reflexology kursuna başlıyorum. 15-21 ağustos arası Domuzçukuru Datçada Tatjana Rottenberg adlı işin uzmanı bir masaj terapistten alıcam bu kursu. ben ve 11 kişi. toplam 12 kişi olucaz. Hayatımda yeni bir heyecan olması güzel. Çünkü uzun zamandır hiç birşeye heyecanlanamaz oldum. Sonra Ekim ayında da Tayland gezim var. Umarım oraya da giderim ve hayal ettiğim Thai Massage kursunu alırım.
Normalde 1 Aralıkta işe geri dönücez. ama hayat bu hiçbirşeyin garantisi yok ki! Neler oluyor bu hayatta, sanırım en güzeli suyun aktığı yöne suyla beraber akmak...Işığı takip etmek...ve var olmak sevgiyle ve ışıkla.
Evet, yarın işimdeki son günüm. Tanrıma minnettarım toplam 3 ay bu otelde çalıştım ve birçok insanla tanıştım. Bir tane iyi dost edindim. Zaten bir tane de yeterli öle değil mi?:=)
İyi kötü günlerim oldu. herşey için bir kez daha şükrediyorum. Geride bıraktığım herkese sabır ve sevgi diliyorum. Umarım hepsi kendi yollarındaki o paha biçilmez inciyi bulabilirler. Ben kendi incimi bıraktığım yerden onu yakalamaya bulmaya gidiyorum.
Beni bekleyen anların yanına gidiyorum. Ruh eşime çok yakınlaştığımı da hissediyorum. gideceğim yerde birçok inanılmaz deneyimin beni beklediğini hissediyorum. Öğrenmek ve gelişim adına.....Son bir kez ELVEDA işyerim.....

Getting bored?

2011-08-11T15:25:00.000+03:00

Are you bored at work?? Why??
You can drink some water or you can go jogging in the workplace but if you are lucky enough you dont get caught by the managers hahahah:)

Mobbing nedir?

2011-08-11T00:32:00.000+03:00

http://www.calismatoplum.org/sayi11/tinaz.pdf
Bu yukarıdaki çalışmayı okumakta fayda var! Ve bence herkes paylaşmalı bu çalışmayı. pdf formatında. İnsan kaynakları Uzmanlık Programını tamamlamış bir kişi olarak, size mobbing in ne demek olduğunu araştırdım ve bu yukarıdaki çalışmayı buldum. Daha nice yazılar var bu konu ile ilgili.
Önemli olan mobbing karşısında mücadeleci olabilmek. Kimse ama kimse sizi yıldırmamalı. Tabi eğer hayatınızda artık başka işler yapmak istiyorsanız veya hayatınızı başka yöne yönlendirmek istiyorsanız, o zaman dilediğiniz gibi seçim yapabilirsiniz ve mobbing tobbing şobbing falan hikaye olur. valla daha mutlu olursunuz. ama sadece bir karar vermeniz gerekiyor.
Niye bu yazıyı yazdım onu söyliyeyim size. İstanbul'dan bir arkadaşım geçen akşam, dertli dertli işyerinde yaşadığı ve kendisine yaşatılan olayları anlattı. Ne diyeyim? Mücadele et dedim. Yılma dedim. Ya da gerçekten istediğin hayatı kendin yarat dedim. Sanırım o mesajı aldı. ve bir seçim yapacak.
Çünkü hayat çok güzel ve her güzel insan iyiyi ve güzeli yaşamalı.
sevgiler....

Reflexology

2011-08-09T21:15:00.000+03:00

Reflexology, or zone therapy, is an alternative medicine involving the physical act of applying pressure to the feet, hands, or ears with specific thumb, finger, and hand techniques without the use of oil or lotion. It is based on what reflexologists claim to be a system of zones and reflex areas that they say reflect an image of the body on the feet and hands, with the premise that such work effects a physical change to the body. A 2009 systematic review of randomised controlled trials concludes that "The best evidence available to date does not demonstrate convincingly that reflexology is an effective treatment for any medical condition."
The Reflexology Association of Canada defines reflexology as:

"A natural healing art based on the principle that there are reflexes in the feet, hands and ears and their referral areas within zone related areas, which correspond to every part, gland and organ of the body. Through application of pressure on these reflexes without the use of tools, crèmes or lotions, the feet being the primary area of application, reflexology relieves tension, improves circulation and helps promote the natural function of the related areas of the body."

Various versions of reflexology have been practised. This has been documented on four continents: Asia, Europe, Africa, and North America. The most common theory is that the earliest form of reflexology originated in China, as much as 5000 years ago. The early Taoists are described as having originated many Chinese health practises.

Many changes took place in zone therapy, or reflexology, over the years. In China, the practice of acupressure using the fingers turned into the practice of acupuncture using needles. The belief in the reflex points still existed, but the practise was taken in a new direction with a new theory of claimed meridians. The Chinese concept of meridian therapy is a fundamental part of the claims of reflexology.

Life

2011-08-08T23:35:00.000+03:00

I start Life right NOW!

Güzel

2011-06-20T21:11:00.001+03:00

Eveeettt, hayat güzel, ben güzel, sen güzel, biz güzeliz. biz güzel insanlarız. kalbimiz güzel. bugün güzel birgündü. teşekkürler:)))

sessizlik

2011-06-08T21:14:00.001+03:00

Sessizlik güzel birşey. Bazen sessiz kalmayı seviyorum. Kendimle bir sn, 5 dk sessiz kalabilmek dünyada bana huzur veren yegane şeylerden biri. İş temposunda sessizlik için zaman yaratmak aslında oldukça zordur. Fakat bunu 5 dk lığına bile olsa başarabilirseniz, siz büyük birşey yapmış olursunuz. Kendiniz için!
Bugün iş yerinde içimdeki sessizliği yakalayabildim. Sessizlik için gerekli ortamı ve zamanı yarattım ve zihnimi boşalttım. Bu herkese lazım.
Sessizliği yakalamanın en büyük şartlarından biri ise, öğrenme ve gelişim sürecinin bir seviyeden başka bir seviyeye çıktığı anlarda ortaya çıkmasıdır. Hani bütünlenmiş hissetmek deyimi vardır ya. aslında hiçbir zaman tamamen kendimizi bedensel, zihinsel ve ruhsal olarak bütünleşmiş hissedemeyiz. çünkü yaşam her an devam etmekte ve akmakta. ve bizler her an öğrenmekte, gelişmekte ve değişmekteyiz. İşte seviyeler burada devreye giriyor. Bir seviyeden üst bir seviyeye geçeceğiniz zaman, bir boşluk oluşuyor. Bu boşluğu, boş şeyler yerine kendimizi dinlemeye ayırmamız bizim açımızdan çok faydalı. Zihni boşaltmak, bir nevi meditasyon halinde olmak. Bütün olmak. Evrenle bir olmak. Kendi içimize dönmek. Bu terimler size yabancı mı geliyor? O halde siz henüz seviye nedir bilmiyorsunuz. Ama eğer bu terimleri biliyorsanız ve yaşadıysanız, o halde birçok hayat yaşadınız demektir.
Hepimiz içimize dönmeyi, kalbe dönmeyi, boşlukları değerlendirmeyi biliriz. hem de iyi biliriz. fakat asıl önemli olan faktör, farkında mıyız? Farkındalık! Farkında olarak sessiz bütünlüğümü koruyabiliyorsak, o zaman meditasyona girmişiz demektir.
Geçen gün, işyerinde yalnız başıma otururken, iki arkadaşım oturduğum yere doğru geldiler ve sordular yalnız mı kalmak istiyorsun, istersen gidelim. Orada yalnız başıma oturmamın sebebi, meditasyonu araştırmaktı. Fakat arkadaşlar farklı bir açıdan konuya yaklaştılar. Kimseyi görmemek, kimseyi duymamak değil olay. Derine inmek esas olan. İçsen sessizliği, bütünlüğü sağlamak adına geçirilen yalnız zamanlar iş yerindeki temponun içinde yemek sonrası.
İnsanları seviyorum. Onlarla anları yaşamayı seviyorum. gülmeyi, eğlenmeyi, konuşmayı, dinlemeyi, paylaşmayı, iletişimi seviyorum. ama sessizliği de seviyorum. sessiz olduğumuz zaman bu bizi üzgün yada durgun yapmaz, bizi kalıplara sokmayın! Sessizlik, insanın enerjisel boşluk hamurunu yoğurmasıdır. Onunla yaratması ve yeniden yaratmasıdır. Bir nevi oyundur sessizlik. Oynarken aslında ne kadar huzurlu olduğumuz bir oyun. Sessizlik, bir hamur yoğurma oyunudur.
Asıl, sessiz olunan anlarda kendimizi görürürüz. Sessizlik içinden olan kişinin gerçekliğini görürürüz. Sessizlik olmalıdır.
Bugün sessiz olabilirim, yarın sessiz olmayabilirim. Bugün kendim olabilirim, yarın olamayabilirim. fakat sadece ve sadece OLMAK için çalışmalıyım ve çaba göstermeliyim.
Sessizlik illaki konuşulmadan yapılan bir faaliyet değildir. Konuşurken de, yürürken de o sessizlik (huzur) hissedilebilir yaşanabilir. Meditasyon hali. Derin huzur ve mutluluk hali. Normalde sessizliği seven bir arkadaşla, dün kendimi derin huzur ve mutluluk halinde konuşurken buldum. Biz buna ruhsal iletişimde Frekans diyoruz. Frekanslar aynı seviyeye geldiği anda, varlıklar kendilerini aynı meditasyonun içinde bulurlar. Konuşmadan veya konuşurken. İşte, dün büyük ölçüde bu arkadaşın konuşurken, gerçeğini gördüm, onu yaşadım. Pozitif enerji veren, karşısındaki kişiyi olduğu gibi kabul eden, kendi olan, karşısındaki kişinin enerjisini emmeyen özelliklerde olan bir ruh! Bravo sana arkadaş! Senin gibiler de varmış bu dünyada.
Asıl anlaşan ruhlardır. Ruhlar anlaşmalarını bizler daha bu dünyaya gelmeden çooook önce yapmışlardır. Ama ruhumuz iyi bilir, ruhumuz herşeyi sezer, görür. Olan herşeyi anlar. Büyük bir olgunlukla kabul eder. Kimin ve neyin gerçek olduğunu bulur.
Sessizliği bilen, anlayan ve yaşayan herkese her canlıya burada kocaman bir sevgi demeti gönderiyorum o halde.
Namaste!

...

2011-06-07T00:13:00.000+03:00

Sevgili blog, nasılsın? Ben ımmmmm nasıl desem garip hissediyorum kendimi. Sanırım dün staff beachteydim tüm gün güneşin altında kızardım yandım. Gidebileceğim gölge ve serin bir yer yoktu o yüzden sürekli ya denizdeydim ya kanoda. sanırım başıma güneş geçti. ve bugün iş yerinde çok fena hissettim. 3 senedir ilaç kullanmıyorum ben. ilk defa mide bulantısı hapı içtim bugün. zaten bütün karnım garul gurul sesler çıkarıyodu. bu kadar güneşte kalırsan olacağı buydu!
Yoruluyorum blog bu günlerde. nedenini inan bilmiyorum. belki de çok düşünmekten. oysaki eski yorulmayan aktif halimi özler oldum. sanki o orda, ben burda. rolleri değişsek keşke. ben orda o burda olsa keşke!
Bugün hayattan bahsedicem sana. Hayat nedir diye aslında gayet basit gözüken tarzda sorular sorarım insanların hiç beklemediği anlarda kendilerine. herkesin muhakkak bir cevabı vardır hayatın ne olduğu hakkında. peki benim cevabımı merak ediyor musun? Hayat...
Hayat = ...
3 nokta. Başında bir nokta ile başlıyor. Ortasında bir nokta. Ve son nokta!
Sanırım böle bişey hayat!:)
Daha derine inmek gerekirse, felsefik konuşmucam. Hayat, bizim başımıza gelenler olanlar vs.dir. ve aslında onu bizim nasıl yaşadığımızdır. mesela, benim hayatım ben daha doğmadan öncesinden başlıyor. Üniversitenin daha ilk senesi ilk gününde, babam annemi görüyor ve sınıfta yanına oturuyor. Önce arkadaş oluyorlar. sonra sevgili. ve sonra hiç ayrılmıyorlar. Hep merak ediyorum. Tanıştıkları anı, nasıl birbirlerinden etkilendiklerini, nasıl sıkı dost olduklarını, ve nasıl evlenmeye karar verdiklerini. Hepsi bir süreç! Ve sonunda da daaaaaa!:) karşınızda ben. Sebla Kaplan:)! Güzel bir rastlantı öyle değil mi:) Hiç aklınıza gelirmiydi bu iki sevgi dolu insandan ben dünyaya gelicem. garip ama gerçek:)
Doğmuşum. Büyümüşüm. ve şimdi burdayım. garip ama gerçek!
Güzel bir çocukluk geçirdim ben. Mutlu bir çocuktum. Çocukken ben, annem ve babamla İstanbul'daki tüm 5 yıldızlı otellere giderdik ya yemek yemeğe ya da kahve içmeye. Eskiden bizim böyle alışkanlıklarımız vardı nedense. ve ben daha o yaşlarda, gittiğimiz otellerin her yerini gezmek için keşfe çıkardım. Girilmeyecek yerlere girerdim. Işığı söndürülmüş, kapısı kapatılmış, toplantı salonlarına, balon salonlarına girer, çatılara çıkar, koridorlarda dolaşır, çamaşırhaneye iner, mutfaklarda dolaşırdım. Etrafta çalışanlar vardı elbetteki. Ama kimse bana bişey demezdi otelin içinde dolaşıyorum diye. Sanırım beni bir misafirin çocuğu sanıyolardı. Ya da, kendilerinden biri gibi görüyorlardı. Olamaz mı:)
Ve şimdi Türkiye'nin en güzel otelinde çalışıyorum. Sizce bu bir rastlantı mı?
Ve şimdi çalıştığım otelin, ilk inşaat halindeki senesinde ben oradaydım. fotoğralarım bile var. ve o gün şunu dilediğimi hatırlıyorum. Allahım burası çok güzel bir yer. Büyüdüğüm zaman ben buraya bir daha gelmek istiyorum. Ve buranın sahibi olmak istiyorum. O gün yanımda, babam, dayım, teyzem ve eniştem vardı. O fotoğraflar nerde acaba, bulmam lazım:) Tesadüf mü yoksa değil mi? Neden o halde buradayım bu oteldeyim? Kesinlikle bir sebebi olmalı. Dileğim gerçek olduysa, bu kadar gerçeğini de inanın beklemiyordum.:) Tabiki otelin gerçek sahibi ben değilim, ama şu an burda olmak bile bir rüya gibi.
Bu anlattıklarım hayat hakkında size biraz daha bilgi verebildi mi? Umarım vermiştir!
İş hayatı yorucu bişey. Aslında hayatın ta kendisi değil. Esas hayatın içinde olan bir hayat oyunu iş hayatı. İş hayatında kurallar, düzen, ciddiyet var. Bunlar da dozunda güzel şeyler tabiki. Fakat insanlar kendilerini çok kaptırıyorlar iş hayatında. Halbuki kendilerine dışarıdan bakabiliyorlar mı acaba? Ne yaptıklarını, kim olduklarını, neden orada olduklarını sorguluyorlar mı? Elbetteki hepsinin bir cevabı var. Ve ben diliyorum ki herkes kendi cevabını bulabilsin.
Sanırım bugünlerde kendimi garip hissetmemin sebebi, kendimi işe çok adadım. Çok adamak derken, evden işe işten eve. sosyallik sıfır oldu son 2 haftada. Bi bugün işten sonra şehre indim ve arkadaşımla gezdik. ama yorgunluktan hiçbişey anlamadım. herşeyi bir düzene oturtmam şart. halledicem bu işi.
Hayattan bahsediyordum dimi. Evet hayat devam ediyor. devam eden birşey hayat. Şöyle genel olarak kendi hayatıma baktığım zaman, hayal ettiklerim hep olmuş. demekki hayal etmeye devam etmeli, ve yeni hayaller de yaratmalıyım kendime. Belki o zaman daha anlamlı olur hayat! gerçi şimdi de anlamı var hayatımın. ama yeni anlamlar arıyorum işte ben. Yoksa inan zaman geçiyor blog. Yeni anlamlar. yeni maceralar. O halde hayat diyorum gece gece...
3 noktayı koyuyorum. ve iyi geceler sana.
...

Acaip güzel günler

2011-06-03T19:43:00.001+03:00

Hay Allahım,
ya blog, bugünde çeviri yaptık. Dün ile uzaktan yakıntan alakası yoktu. Herkesle inanılmaz uyum içindeydik. Ruhani bir sessizlik vardı. Teşekkürler o zaman.:)

Etki-Tepki

2011-06-02T23:01:00.000+03:00

Nasıl birgündü bugün böyle vawwwwwwwwwwwwwwwwww:)
Bir gergin hava, bir telaş, bir stres. Etrafta dolanan enerjileri görmek ve hissetmek te cabası. Çeviri yaptık bugün. Gözlerim dağıldı ve beynim zonkladı en sonunda fakat hava da çooook sıcaktı. hava soğuk olsa bu kadar etkilenmezdi vücut eminim ki.
Evet itiraf ediyorum bugün zor bir gündü. Aslında diğer günlerden pek bir farkı yoktu. Farkı yaratan ortamdaki gergin ve negatif enerjilerdi bence.
Anlamıyorum! İnsanlar verilen bir görevi neden o görev ona verildi ki acaba diye sorarlar. neden? sanırım anlamak istemiyorum!
Çeviri yapmak kolay iş değildir. Bir dilden başka bir dile çeviri yapmak! Bunun için full konsantrasyon ve sessizlik lazımdır genelde. Fakat bugün için bu araçlar malesef söz konusu değildi bile. Evet, sanırım ben çoook sabırlı bir insanım. Beynimin patlayacağı anlarda, birinin birşey sorması veya ses çıkarması üzerine, patlayacak olan beynime dur şimdi patlama, hem patlamana ne gerek var ki diyebilmek. sanırım sabır bu!
İş iştir! Ben ne iş olursa yaparım! Burda önemli olan işi doğru yapmak ve kendin olmak! Kendin olacaksın, başkası olmayacaksın! Alınmak gücenmek yok! Ama malesef insanlar ya işten kaçıyorlar yada kendileri olamıyorlar yada her ikisi de. Zaten birşey söyliyeyim mi size ve sevgili blog sana canım; Allah herşeyi görüyor. yemin billah görüyor biliyor. Benim içim her zaman rahat. Ben edepli, adaplı, arkadaş canlısı, içten ve gerçekçi biriyimdir. İşimi de iyi yapıyorsam, daha ne olsun? Neyseki bugün Müdürümden bir feedback aldım ve daha da mutlu oldum.
Hep işten bahsediyorum dimi. tamam tamam sustum:)
Şunu dicem. Etki ve tepki. Etkini iyi belirlersen ve iyi sunarsan, gelecek tepkilere açık olup gelen tepkileri izlersen, içinden kahkahalarla gülmen bile mümkün. çünkü o kadar komik tepkiler varki anlatamam:)
Ve karşıdan gelen etkiye, iyi tepki verirsen o zaman zevki daha bir ayrı oluyor:)

Amannnnnn be! İşimi çok seviyorum, yaşamayı çok seviyorum. iyiki varım. iyi ki de olacağım. hadi bye:)!

Geri döndüm!

2011-06-01T21:00:00.000+03:00

Blogumm benimmmm geri döndüm. özür dilerim. o kadar uzun zaman oldu dimi. şimdi burdayım bak. olayyy. Sevgili blog, o kadar çok şey değiştiki hayatımda, sana anlatmak istiyorum. Biliyorum sen de sabırsızlanıyorsun dinlemek için.
Kış geçti bitti, Münih'e gittim Tülay'ın yanına. Duygu geldi, Burak geldi. Hep birlikte yine çok eğlendik. İlonka'nın yanına gittik. Orada yaşadığım zamanlar hayatımın en güzel zamanlarındandı. Özlüyorum tabiki herkesi.
İşe başladım blog. tam 1 aydır çalışıyorum. hayalim gerçek oldu blog. Hayalimi yaşıyorum. İşimi çok seviyorum. İşime resmen aşık oldum blog. Nasıl anlatsam nerden başlasam bilemiyorum.
Hayatımda hep, bir ekibin parçası olmak istemiştim. Ve şu an süper bir ekibin bir parçasıyım. Hergün işimle ilgili yeni bilgiler öğreniyorum. Yeni insanlar tanıyorum. Ekibimdeki insanlar, hepsi ayrı bir cevher. her geçen gün yeni birşeyler keşfediyorum. Müdürlerim, hepsi birbirinden tatlı. Herkesi çok sevdim. Çalıştığım sektör turizm sektörü. Otelcilik. herşey güzel blog fakat içimdeki bir korku var. Bu kadar güzel yetiştiriliyorum fakat otelimizin misafirleri geldiği zaman, ya öğrendiklerimi uygulama cesaretini gösteremezsem, yada üstlerim daha erken bir süre zarfında, Sebla, malesef olmuyor yapamıyorsun derse. Bu korkularımı aşmam lazım. Bir yerde tıkanıyorum. Tıkanıklıkları açmam lazım.
Bir de bir ekibin içinde olmanın ne demek olduğunu her geçen gün daha iyi anlıyorum sanırım. Herkes farklı fikirlere sahip, olması gereken de bu zaten. Hepimiz farklı karakterleriz. Ama ortak öğrenmemiz, ve akabinde uygulamamız gereken prosedürler var. Koca bir günü beraber geçiriyoruz. Kimse mükemmel değil, bunu biliyorum. Ama isterdim ki, herkes biraz daha farkında olsa, farkındalıkla yaşasa. Bu saatten sonra kimseye farkındalığın ne olduğunu en anlatamam. Herkes kendi bulsun!:) Belki de, iş arkadaşlarımı sevmemin nedeni aramızdaki farklılıklar ve görüş ayrılıkları olabilir. Evet hepimiz aynı düşünseydik belki onları bu kadar sevmeyecektim!
Hep işimden bahsettim dimi. Biraz aşktan bahsetmek istiyorum o halde blog. Aşka ayıracak vaktim yok! Sabah erken kalk, akşam eve gel. sonra yorgun oluyorum. Haftada 1 gün iznim var. Özel biri ile tanışabilmek, ona vakit ayırabilmek falan filan zor gözüküyor. Evet ruh eşimin beni bulacağı için halen umudum var. ama bu tempoda beni bulması imkansız. Sanırım düşündüğüm gibi olacak. İşini seven, işine gidip gelen, 40 larına gelmiş bir kadın olucam, bir evlat edinicem ve onu büyütücem. Evet galiba benim sonum bu olacak:) içimdeki ses sakın aşka olan umudunu kaybetme diyor. Senaryolar üretebilirim, çünkü yaratıcıyım. Neyse, insanları seviyorum. şimdilik bu yeterli.
Sen de seviyorum blog. Yakında yine buradayım. la vita e bella. dimi:)))))

blog yazmak

2010-12-15T14:17:00.000+02:00

Konuşamıyorsan....
Sanırım en iyisi blog yazmak....
Belki içindekileri öyle daha iyi anlatırsın...
Teşekkürler blog...

Yılbaşına Az Kala

2010-12-07T01:44:00.000+02:00

Merhaba blog,
Yılbaşına az kaldı. Yılbaşında ne yapıcam? Senin bi fikrin var mı? Benim hiç bi fikrim yok. Sanırım kaderimde ne varsa onu yaşıcam..Bekleyelim ve görelim blog.
Geçen sene wish list yapmıştım. Bu sene gene bi tane yapıcam. Geçen senekine bakmadan ama. Bu arada blog, var ya, bu senenin başlarında Hıdralez'de dileklerimi yazıp bir gül ağacının altına gömmüştüm, neler yazdığımı hatırladım geçen gün ve olmuş gibi dileklerim. vay be hehehe ne içten dilemişim:)
Hava 2 gün önce soğumaya başladı. seviyorum kışı da. soğuk havada sıcak tutan kıyafetler giymeyi seviyorum blog...
Bi de son zamanlarda dikkatimi çeken bişey var blog.. insanlar çok doyumsuz. neden insanlar bu kadar doyumsuz..? Hep gerekenden fazlasını harcıyorlar, birşeye sahip oluyorlar, daha fazlasını istiyorlar. Neden ki acaba hep merak etmişimdir. Bence çok gereksiz hareketler bunlar...
Christmas zamanları yaklaştıkça hep duygulanırım, içimdeki çocuk harekete geçer. Sanki atalarımdan biri noel babaymış gibi hissederim.
Suziyi çok özledim blog. Onu çok ihmal ettim. Bana kızıyordur şimdi belki. Onu görmeye gitmem gerek.
Bir de sanırım, hiçbir aşk çok uzun sürmüyor. Mesela sanırım erkekten gelen bütün ilgi ve alaka ilk 1 ayda oluyor. Sonrasında o ilgi ve alaka bitiyor erkekte. Ee ne kadar çabuk yaşladık moduna giriyosun böle olunca da. hahaha. Belki de aşk kademe atlıyor. Ama zaten tek taraflı ilgi, tek taraflı alaka hissetmek ve göstermek nereye kadar bilemiyorum. Karşıdan gelen bişey yoksa eskisi gibi, demekki onun hisleri azalmış veya emekli hayatı aşkı yaşıyormuş gibi hissedilebilir. Emekli hayatı aşkı ne demek? Fazla ilgi göstermekten kaçınılır, tasarruflu ilgi ve alaka yaşanır yaşatılır, dışarı fazla çıkamazsın fazla gezemezsin, yoksa olan da hemen biter. Halbuki ben daha 29 yaşındayım, 43 yaşında emekli olucam, daha emekli hayatı aşkı yaşamama çok var:)
İçimdeki çocuğu, ondan büyük ergen ablasını, ve olgun annesini öldüremem. Hepsinin yaşadığı ortak heyecanı saklamam ve muhafaza etmem gerek. Onlar olmazsa ben bir ölüyüm demektir. Onlarsız yaşayamam ben.
Sanırım lunaparka gitmek istiyorum ve deliler gibi eğlenmek ve çığlık atarak kahkahalara boğulmak istiyorum. evet, bunu istiyorum. lunaparka gideyim, başım dönsün, mutlu olayım, bir sürü şekerleme yiyeyim...
Uzun bir süredir blog, kendini çok tuttum çok kastım. Artık kendimi serbest bırakma zamanı. Geç bile kaldım diyebilirim. Canım lunaparka gitmek istiyor. En kısa zamanda gidiyorum. Oley:)
Şimdi uyucam. Geç oldu. Sonra görüşürüz blog. iyi geceler. Beni dinlediğin için ayrıca teşekkürler...

Gece

2010-12-02T01:25:00.000+02:00

Gece...
O kadar karanlık ki....
Seninle başbaşa kalabildiğim tek yer gece....
Gece de benim kadar yalnız...
Sen yoksun ama yansıman yanımda....
Gece benim en iyi dostum...
O bütün sırlarımı bilen, seni bile yanımda var eden, beni dinleyen, beni güldüren, beni ağlatan, benimle yürüyen bir dost...
Şu an gökyüzünde bir sürü yıldız var...
Belki bulutlar kaplı belki göremiyorsun sende onları...
Ama ordalar aynı bizim gibi...
Bu gece çok enteresan bir gece...
Aynı benim gibi....
Yine bir gece vaktiydi...
Rüyamda ziyaret etmiştin beni...
Sarıydı üstünü örttüğün giysi...
Çiçek kadar sarı...
Belki beni yüzyıllardır arıyordun...Öyle demiştin halbuki...Ruh eşin benmişim...Öyle demiştin...
Ben de seni bekliyordum...Çok sahici...Bir film gibi...Saatler geçmedi buldun beni...
Gece...
Bizi kandırmış olabilir mi...
Beni aldatmış olabilir mi...
Yüreğimi çalmış olabilir mi...
Ah...Gece beni hapis etmiş olabilir mi...
Gece öyle bir dost ki...Sonsuz bir kara delik gibi...
Gece...
Gündüzün kardeşi...
Aynı anadan aynı babadan ikisi...
Gecenin ilerleyen saatleri...Tekrar seni arıyorum...Duyacak mısın sesimi...
Yeniden hayata döndürecek misin beni...
Ellerim yansımanın içinden kayıp geçiyor...
Bu da gecenin eseri...
Seni bana veren, seni benden alan...
Bir varsın bir yoksun gibi...
Küsüyorum geceye...
Kapatıyorum gözlerimi...
Hoşçakal...
Gece.

GünbeGün

2010-10-01T02:41:00.001+03:00

http://fizy.com/#s/102yhg sağ tıkla yeni sekmede aç öyle dinle tamam mı!
Günler akıp gidiyor...Neler oluyor şu hayatta..
2 gün önce 30 senelik bir İrlandalı bio enerji uzmanı bayandan bir uygulama aldım. Enerji uygulamasında hissettiklerimi kelimelere dökmem imkansız. Ama şunu söyleyebilirim ki, reeankarnasyona inanıyorum ve önceki hayatımda kör bir kadın olduğumu gördüm. Duyuları açık, hisleri çok kuvvetli ve gelmişi geçmişi gören bir kadın ama kör. Benim de böyle özelliklerim var, belki de düşündüm de o kadından kalma özellikler olabilir mi bunlar? Ve neden kör olmuş yaşadığı o hayatında? Bir kaza mı geçirmişti? Görmek istemediği şeyler mi gördü hayatında? Doğuştan mı kördü? Bunları bilemiyorum. Ama o kadın bendim.
Bir de bazen kendi hayatımın ne yöne gittiği konusunda düşünür buluyorum kendimi. Ben nereye gidiyorum? Hayatımda neler olacak? Biliyorum ki bunları hep zaman gösterecek bana. Ama içimde hep bir bilme dürtüsü var. İnsanoğlu zaten bu dürtüyle yaşıyor. Neden bilmek istiyoruz ya da neden biliyoruz ya da bildiklerimizi nasıl biliyoruz?
Elisabeth Gilbert'ın "Ye sev Dua et" kitabını okudum. Çok güzeldi. Onunla birlikte 4 ay İtalya, 4 ay Hindistan ve 4 ay Endonezya'yı gezdim. Kitap, 30'lu yaşlarındaki bir genç kadının evliliğinin bitişi, yeni birine aşık olması, ve sonrasında kendini Tanrı'ya adanmışlık yolundaki seyahatlerini anlatan keyifli macerasını anlatıyor. Kendimi iyi hissetmemizi sağlayan şeylerden biri de mantralardır. Mantralar aslında dualardır. Mantra duadır. Fakat mantra aynı zamanda hergün kendimize söylediğimiz bir söz de olabilir. Kitaptan öğrendiğim bir mantra ise "Hamsa" idi. Hamsa sanskritçe bir kelime ve anlamı da "Ben buyum" demek. Bizler doğduğumuz zaman Hamsa ile doğuyoruz ve o hep hayatımızın içinde. Çünkü Hamsa nefesimizin sesi. Nefes alırken "Ham", nefes verirken "Sa" diyoruz aslında farketmeden. Bu mantrayı kendimizi olduğumuz gibi kabullenmeyi öğrenmede kullanabiliriz. "Hamsa", "Ben buyum". Nefes al "Ham", nefes ver "Sa". Sesli de söyleyebiliriz, istersek sessiz de. Çünkü zaten nefesimizin sesi Hamsa. Onu duyabiliriz ve hissedebiliriz.
Şimdi ise bir felsefe kitabı okuyorum. Onu daha sonra anlatırım.
Düzene karşı gelmek, düzene karşı hareket etmek ev keyifli hobim. Herkes ne yaparsa tersini yapmak görevimmiş gibime geliyor. Herkes evet derse, ben hayır demek istiyorum. Herkes dans ederken, ben orada öylece durmak istiyorum. Herkes gülerken ben ağlamak istiyorum. Herkes yemek yerken ben yüksek sesle geğirmek istiyorum gibi...
Evet ilginç bir insanım. Bukalemun gibiyim. her an değişebilir her an şekil alabilirim. Rengim belli olmaz. Ay ile birlikte çalışıyorum. Modum anbean ayla ilintili. Ay dolun ay ise, onun kadar büyük onun kadar parlak onun kadar patlamaya hazırım. Ay incecik ay hilal ise, onun kadar narin, onun kadar sevecen, onun kadar sevimli olabilirim.
Ben çocukken iskeleye çıkardım, koşa koşa denize atlardım, kıyıya yüzerdim, iskeleye çıkardım, koşa koşa denize atlardım, kıyıya yüzerdim, iskeleye çıkardım, koşa koşa denize atlardım, kıyıya yüzerdim, iskele çıkardım....Bunu yaparken daha yaşım 2 idi.
Şimdi iskele yok, koşmuyorum, atlamıyorum, iskele yok, koşmuyorum, atlamıyorum, şimdi yaşım 29.
Bir iskele bulsam, koşa koşa denize atlamak, kıyıya yüzmek, iskele çıkmak ve koşa koşa atlamak, ve kıyıya yüzmek ve iskeleye çıkmak istiyorum. Çünkü aradan 27 sene geçmiş. Ve ben buyum yani hamsa.

Sıkılmaca

2010-09-19T22:23:00.004+03:00

Çok sıkılıyorum bugünlerde. Sıkılmamak için elimden geleni yapsam dahi sıkılıyorum. Fizy'den sıkılmakla ilgili tüm şarkıları dinliyorum. En azından sıkılmakla ilgili hangi şarkılar var onları öğrenmiş oluyorum. Şu an balkonda oturuyorum. Zeytin ağacı ve limon ağacı bana bakıyor. Benim yüzümden onlar da sıkılıyorlar galiba. Biliyorum hakkım yok başkalarını da sıkmaya ama bazen de sıkılmak gerekiyor sanırım. Hem bir zeytin ağacı veya limon ağacı 2 gün benimle sıkılsa ne olur ki? Meyve mi vermez bi daha? Bişey olmaz. Ben senelerdir onların yanındayım.
Bugün sahilde Aura'da oturuyordum. Ve solumdaki çalılığın arasına kara bir yılan girerken gördüm. Ben yılandan çok korkarım. Yerdeki çakıl taşlarından 4 tane çalılığa attım. Çalılığa attım, yılana değil! Sonra bir daha o yılanı görmedim. Zaten kara yılanlar kör olurmuş zarar da vermezlermiş. Aman bana dokunmayan yılan 1000 yaşasın! 10000 yaşasın, milyon yıl yaşasın. Tenk yu.
Bugün Tülay'la konuştuk facebook üzerinden yaklaşık 1 saat. O yüzden bugünlerde sıkılsam da, biraz mutlu oldum en yakın arkadaşımla konuştuğum için. Uzun zamandır konuşamamıştık. Onu çok seviyorum.
Dün gece uyumadan önce 4 adet büyük peynirli böreği mideme indirdim. O kadar lezzetliler ki, annemin börekleri, iyi ki tepsiyi yemedim. Tenk yu.
Şu an "Hefır" la birbirimize bakıyoruz. Bazen sadece "Hefır"ın beni anladığını düşünmeden edemiyorum. Yatağımın üzerinde bana bakıyor, beni dinliyor. Bi de hep gülümsüyor. "Hefır" yani türkçe okunuşu böyle, görünüşte bir inek başlı yastık oyuncak. Bir inek yani. Ama onun adı Hefır onun da bir ruhu var yani. Duygu'dan bana kalan değerli hediye. Bazen çok yalnız hissettiğimde Hefır'a sarılıp uyurum. Tenk yu.
Sanırım şu sıkılma durumuma en iyi Death Angel - bored cevap veriyor.
http://fizy.com/#s/1mturt

Panik olmayın Kızlar Vol1.

2010-09-16T14:10:00.004+03:00

- Eğer sevgiliniz her sabah günaydın mesajları çekiyorsa, ve bir sabah bu mesajın gelmediğini görüyorsanız; DON'T PANIC!

- Eğer uyandıktan sonra ilk işiniz internete girip, sevgilinizin msn'den size mesajlar gönderdiğinde mutlu olmaksa, ve bir sabah msn mesaj kutusu yanıp sönmüyorsa; DON'T PANIC!

Çünkü muhakkak geçerli bir sebebi vardır. İştedir, çok yoğundur, saatler süren bir toplantıdan çıkmıştır, kafası çok meşgul olabilir.
Panik olmadan sakinliğinizi koruyun. Ona güvenin. Ammaa, yine de "klişe erkek yalanları" kitaplarını da okuyun. Bir fikriniz olsun o konularda da.

Dip not: İlişkisi sağlam yürüyen erkek arkadaşlar üstüne alınmasın lütfen, bu yazı kızlar için!

Ralph Towner

2010-09-14T21:26:00.006+03:00

Ralph Towner'ı tanıyalım köşemize hoşgeldiniz..
Ralph Towner kimdir? Ne yapar?
1 Mart 1940'ta Chehalis, Washington'da doğan Ralph, müzisyen bir aileden gelir. Kendisi "Oregon" isimli akustik jazz topluluğunun baş bestecisi, gitaristi ve keyboard'cusudur.
Gary Burton, John Abercrombie, Egberto Gismonti, Larry Coryell, Keith Jarrett, Jan Garbarek ve Gary Peacock isimli birçok başarılı ve modern sanatçı ile çalışmıştır. Ralph'in annesi piyano hocası, babası ise trampetçi imiş zamanında. Yani kendisi müzisyen bir aileden geldiği gibi, 1958 yılında kaydını Oregon Üniversitesi'ne yaptırmış ve sanat okumaya başlamış. Fakat daha sonra bestecilik bölümüne geçmiş. Allah karşısına basçı Glen Moore'ı çıkarmış bu dönemde. Zaten sonra uzun yıllar Oregon grubunda beraber çalışmışlar.

İşte tam bu sıralarda, Ralph, Bill Evans'ın ilk plaklarını keşfetti ve Evans'tan etkilenerek kendi piyano stili ve besteciliğine birçok yenilik kattı. Çok geçmeden kendine öylesine, eğlence olsun diye bir klasik gitar satın aldı ve 1960'ın başlarında baktı ki gitarı iyi çalıyor, Viyena'ya Karl Scheit'dan klasik gitar eğitimi almaya gitti. Yıllar geçti ve 1968'de New York'a taşındı Ralph. Burada kendini New York Jazz alemlerine akıttı. Bu esnada kendine Paul Winter Consort isimli mekanda bir yer edinerek, Glen Moore, Paul McCandless, Collin Walcott ile arkadaşlık ve müzik işbirliği kurarak, Oregon grubunun kaderini belirlediler.

Yıllar içinde Towner solo kariyerinde yükselirken, aynı zamanda Oregon grubu ile de çalışmalarına devam ediyordu. 1984'te üzücü bir olay gerçekleşti. Oregon grubu ile Almanya'da turnedelerdi. Ve turneye çıktıkları otobüs kaza yapınca, perküsyonist Collin Walcott ve menejerleri Jo Harting hayatlarını kaybetti. Towner ve McCandless aracın arka tarafında oldukları için ciddi yaralanmadan kurtuldular. Bu olay, geriye kalan grup üyelerinde derin izler bıraktı ve Walcott'un gruba etkisinin yerinin dolduralamayacağı biliniyordu. Zaman yaraları sardı ve Oregon grubuna aynı vizyonda iki dünyaca ünlü perküsyonist katıldı. 1992'de Trulok Gurtu ve 1997'de Mark Walker. Bu iki müzisyenin gruba katılmasıyla, Oregon, Tchaikovsky Senfoni Orkestrası ile kayıt edilen, "Oregon in Moscow" isimli orkestral çift-cd 'den oluşan bir albüm çıkardılar ve 4 dalda Grammy Ödülüne layık görüldüler.
Gene Fizy'den Ralph Towner'ın eserlerini dinleyebilirsiniz. Ayrı bir sayfada açalım lütfen.
Ralph Towner - Mevlana Etude http://fizy.com/#s/1mjr7v
Ayrıca ilgilenenler, www.ralphtowner.com sitesine baksın, orda herşey var!

Bugün de böyle geçti

2010-09-14T20:35:00.009+03:00

http://fizy.com/#s/1lth76
Buna bas ayrı sayfada açarak. şarkı başlasın yazıyı oku. resimlere bak. düşün.
Rihanna'dan gelsin o zaman yani biraz R&B biraz latin esintileri biraz dans haydi bakalım Music of the Sun:)

Güzel bir gün daha bitti...geriye anılar ve fotoğraflar kaldı...Deniz kenarına gidildi, çaylar kahveler içildi sohbetler edildi...Güneş batırıldı...Batarken izlenmeye doyum olamadı...

Çaydan geriye kalan bardak ve altlığı oldu...Huzur dolu bir akşamüstü...

Tüm renkler oradaydı..Bizimle beraber...En sevdiğim yer..Tüm renkleri görebildiğim yer...

En son buradayken bu renkli boyanmış taşlar yoktu..Süpriz oldu...Şimdi her yer rengarenk:)

Eksikliği duyulan şeyler kalpte...Sanki onlarda burada benimle...Bu yüzden huzurluyum...Çünkü burası kalbimin yeri...

Herşeyimi feda ederim dedikleri şey bu olsa gerek.. Ben zaten herşeyimi feda edip madde dünyadan arındırmışım kendimi..doymuşum birçok şeye..bu huzurun tam içindeyim...Orada iki kişilik yer var..Biri benim biri senin için...

www.tuneldengectim.com

2010-09-14T12:57:00.010+03:00

ilk önce http://fizy.com/#s/1lx3tt açın, bunu ayrı bir sayfada açıp, yazıyı öyle okuyun. Diğer yazılarda da fizy görürseniz aynısını yapın

Hani tünellerden geçicez dedim ya..sinirlendim...yazıcam uleynnnnnnnn...

Belki de ülkenin yeni Nostradamus'u benimdir..Tüneller gerçek olursa, ismim tarih kitaplarına geçer mi acaba?:p uhmmmm çok heyecanlı..

2010'nun 2. ayını Almanya'da Berlin'de geçirdim. İran kökenli bir baba, Alman bir anne, ve üç büyümüş çocuk. Çocuklar 2 erkek 1 kız. Daha önce İran'da yaşamışlar. Kız olanı manevi kız kardeşim. Henüz 17 yaşında. Ama ülkesi için o kadar fanatik durumda ki, ülkesine laf ettirmiyor. Aferin ona, onunla gurur duyuyorum. Bizlere İran denilince korkuyoruz.."aaa" diyoruz. Ama içindeki insanları tanıyor muyuz? Onlar kendileri istemediler ki ninjalara benzemeyi. Zorla ninja oldular sokaklarda. İşkenceler gördüler. Öldürüldüler. Kadın, erkek, genç, yaşlı, çoluk, çocuk..!

Berlin'de bu tatlı aile ile kalırken, İran konsolosluğuna gidiyoruz, protesto edeceğiz, sende gelmek ister misin diye sordular. Ben de tabiki harika olur dedim. Avrupa yüzyılın en soğuk dondurucu kışını yaşamakta. Biz aile olarak 40 dk süren konsolosluğa yürümekteyiz sokaklarda, buz kaplı Berlin yollarında, bir de ayaz bir yandan, baya ürpertici hava. Yılmadan konsolosluğa yürüyoruz. kalabalık başlamış. ellerinde pankartlar beklemekte insanlar. Polis önlerini kesmiş ama protestolarına izin var. Çünkü burası Almanya. Biraz özgür biraz insan haklarına saygı var ne de olsa. Konsolosluğun önü çok kalabalık olmaya başladı. Hep bir ağızdan,"Dinci, baskıcı rejimi istemiyoruz" diye bağırıyolar hem Almanca hem de kendi dillerinde. Ben de onlarla birlikte ağzımı oynatıyorum, mırıldanmaya çalışıyorum. Bir an tuhaf birşey hissettim. Sanki zaman durdu ve etrafıma bakma ihtiyacı duydum. O anda gözlerimden yaşlar boşaldı. Gördüğüm manzara karşısında, ailesini kaybetmiş küçük bir çocuk gibi, çaresizce bakakaldım, ağladım. Bu insanlar, hepsi kültürlü, modern, ve iyi insanlardı. Ülkelerine geri dönmek istiyorlardı. ama İran'daki uygulamalardan dolayı ülkelerine geri dönemiyorlardı. Bazıları ise ülkeye alınmıyordu bile. bazıları ise eğer ülkesine ayak basarsa, anında içeri alınıcaktı. Kiminin kızı, kimin annesi, kiminin babası, yani tüm ailesi İran'daydı. Senelerdir ailelerini göremiyorlardı. O soğuk gecenin karanlığında gördüklerim bunlardı ama hissettiklerim bambaşkaydı. İyi değildi, ama bir umut vardı içlerinde. Çünkü ailelerinden uzakta bile olsa bu insanlar el ele kol kola, koca bir aile olmuşlardı. Haklarını istiyorlardı. Özgürlüklerini istiyorlardı. Kendileri ülkelerine gidemese bile, ülkede kalan çıkamayan aileleri için istiyorlardı, kendi vatandaşları, kardeşleri için istiyorlardı bunu.

Bu geceden sonraki 2.gün öğrendim ki, bu sefer daha da büyük bir protesto varmış. Bu sefer belirlenmiş bir metro istasyonunun sokağında toplanılıp, tüm Berlin yürünecekti. Ve gittik, ordaydık. İnanılmaz bir kalabalık vardı. Sokaklarda yürürken, evlerinin camlarında bakan insanlar da eşlik ediyordu. Şarkılar söylene söylene, pankartlarla yüksek sesle hep bir ağızdan protesto edilene edilene saatlerce yürüdük. Kar bembeyaz üstümüze çiseliyordu. Her yerde kameralar vardı. Kameralara rastlamamak için bir sağa bir sola geçtiğim doğru. fakat kaçış yoktu. Birden bir kamera karşınıza çıkabiliyordu. Sonra korkum geçti. Çekerlerse çeksinler dedim. Ne olacaktı ki? Güvenim yerine geldikten sonra önüme çıkan kameralara gülümseyerek yürümeye devam ettim. Korkumu nedeni ise şuydu. Yanında kaldığım ailenin söylediğine göre, bu gibi protestolarda kameraya yakalandın mı ve suratın ve kim olduğun belli oluyorsa, bu görüntüler internete verildiği zaman veya İran hükümetinin eline geçtiği zaman, İran'a girdiğinde seni hemen içeri alıyorlarmış. Ömür boyu hapissin yani. Bu yüzden birlikte kaldığım aile, bere atkı yüzlerini kapamışlardı. Benim için sorun yoktu. Ne de olsa İran'a gitmeyecektim. Ama birden düşündüm. Bizim Recep için Nejad'ın en iyi arkadaşı olduğunu konuşuluyordu bir zamanlar. E ya benim de görüntülerim Recep'in eline geçerse. Türkiye'ye ayak bastığımda "kız sen neler yaptın öle hadi içeri" derse diye korkmadım da değil. KORKU vol.1:p

Bir ülkenin acılarını, hüzünlerini ve korkularını yakından görmek ve bilmek isterseniz, siz de böyle aktivitelere katılabilirsiniz. Ve işin gerçeğinin ne olduğunu daha yürekten anlayabilirsiniz. Çok anlamlı bir deneyimdi benim için.

Şimdi..bizim de geleceğimiz bu insanların geleceğine benzicek mi benzemicek mi hep düşünüyorum. Sanki benzicek yönünde güçlü hislerim var. Bizlerin de böylesine el ele, kol kola, yüreklerimiz bir hareket etmemiz, gerçekleri unutmamamız gerekiyor işte. Herkes işini gücünü bırakıp ülkesi için protestolara gidiyorsa, bizim evde oturup Yaprak dökümü, bihter behlül'ü izlemememiz lazım. Orada bir çok ninja varsa, biz de de birçok kuzu var. Eğer böyle giderse, 1-0 önce olucaz. Çünkü dünyada bir ilk gerçekleşicek. Kuzu-Ninja lar doğacak. Meeee leyen ninjalar.

Tünelin sonunda bir ışık görmeyi çok istiyorum. Güneş doğduğu sürece o ışığı görebileceğimi biliyorum.

Herşey değişebilir peki ya biz?

2010-09-13T23:13:00.004+03:00

Şu sıralar o kadar çok şey değişiyor ki. Ama ben bir kuzu değilim. Meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee le miyorum. Onun yerine yazı yazıyorum, şarkı söylüyorum, önüme gelen her insana anlatıyorum. Meeeeeeeeeeeeeeeeeeeee leyenlere birşey anlatmıyorum zaten. Onlar sadece Meeeeeeeeeeeeeeee liyo.

12 Eylül'ü de yaşadık. referandumu gerçekleştirdik. Hayatımda ilk defa oy kullandım. Bir referandum için. HAYIR ı da ÇAT diye bastım mı. Çok mutlu oldum. Ama akşam oylar açıklandı. Çok Meeeeeeeeeeeeeeeeeee leyen varmış meğer. Ama yılmam. Önümüzdeki maçlara bakalım arkadaşlar.

Bu aralar kendimden kendi hayatımdan bahsetmekten neden korkuyorum bilmiyorum. Sanırım bir tünelin içinde yürüyorum şu an. Tünel demişken, ülkemizin kaderi daha da değişecekmiş gibime geliyor. mesela geçenlerde İstanbul'un ta göbeğinde bir alışveriş merkezinin ışıklarında arabadayım erkek arkadaşımla. Ayakkabı almaya gidiyoruz. Yer Mecidiyeköy. Bir kalabalık, her yerde trafik polisleri. Zaten trafikten bunalmışım. Bi baktım bi minibüsün üstünde Recep elinde mikrofonla konuşuyo. Hiç onu bu kadar yakından görmemiştim. Işıklardan sola dönerken kornaya bi basmışım, acaba böyle basarsam beni duyarmı dedim içimden, o yüzden biraz daha fazla bastım kornaya:) Alışveriş merkezinin içine girdik. Sanki İran'dayız. Her yer çarşaflı dolu. Sadece gözleri görünenlerden. Korktum yani bu ne ya. Acaba onun içinde ne var? diye düşünüyo insan....
Şimdi o kadar duyduk İran'da insanlar sokakta rahat dolaşamadıkları için, evlerin altından gizli girişler yapmışlar. Şehirlerin altında gizli tüneller var yani. Herr gece bir yerde bir parti. Evde istediğin gibi rahatsın yani. Dışarıda ise Manyak gibi bişeysin.
O yüzden benimde aklıma bi iş fikri geldi. Ben yapamazsam bile, burdan okuyan duyan yapsın.
ÖZEL TÜNEL YAPIMI - Evlerinize, odalarınıza, işyerlerinize uygun fiyatlarla tünel kazıyoruz, isteğe göre büyüklükte, güvenlikte tüneller, geçişler, kapılar. İsterseniz ayna görünümlü tünel kapıları tasarlıyoruz. Şehrin hangi noktalarına geçiş yapmak istiyorsunuz, belirtin, biz de size en uygun fiyatı verelim. Ayrıntılı bilgi için; www.tuneldengectim.com
Bence çok iyi tutar bu. Çünkü belki herkes bir gün Ülkemizde tünellerden geçerek, arkadaşlarına gidip, odaların içinde eğlenebilecekler...!!!!!!
Bir de artık yaz ayı bitti, sonbahara girdik. Havalar da değişmeye başladı. Bigün yağmur yağıyo, bi gün güneş açıyo, bigün fırtına var bigün bulutlu nemli. garip. noluyo anlamıyorum. Bu yüzden bu yazıya, bu güne, bu şarkı yakışır. Dinleyin!
http://fizy.com/#s/1m5aq4

Some music haydi in Gari

2010-09-13T22:23:00.005+03:00

Goldfrapp - dreaming

http://fizy.com/#s/1lymj8

Daisy:)

2010-08-18T12:45:00.004+03:00

Bak blog. Bu Daisy yani resimdeki o tatlı yunus. Onunla bu sene doğumgünümden yaklaşık 2 hafta önce tanıştık bir yunus terapi merkezinde. Eski bir arkadaşım bana doğumgünü hediyesi olarak 10 dk lık yunuslarla yüzme paketi aldı. 10 dk az gibi gelebilir ama, suyun içindeki o 10 dk inanılmazdı.

zaten onun dışında yaklaşık 1 saat o mekanda kalıyosun. havuza yürüme, terlikleri çıkarma, ayakları dezenfekte sulara sokma çıkarma, havuzun kenarına gelme, ellere dezenfekte sıkılması, sonra yunus liderinin (bu bir insan) seninle tanışması, ve seni yunusla tanıştırması. bunlar baya bi zaman alıyor. havuza girmeden bizim yanımıza 2 tane yunus geldi. diğeri sonra gitti karşı taraftaki izleyicilerin yanına. biraz bolca sardalya yedikten sonra:) yanımızda da Daisy kaldı. Daisy ile tanıştırıldık. Değişik bir duygu. yani benim de köpeğim var biliyosun. Eve birileri geldiğinde, suzi ile tanıştırıyoruz. ama Daisy bir yunus ve genelde hergün bir yunusla tanıştırılmazsın. o yüzden değişik oluyor:) Suya inince Daisy ile yüzdük, şarkı söyledik, dans ettik, onu besledik ve sevdik. En güzeli de Daisy bizi öptü. Tabi Daisy bütün bunları yunus liderinin emirleri ve komutları ile yapıyor. eğitimli yunus Daisy. Beni öpmeye gelirken, içimdekiler dışımdaydı zaten. "Daisy bana bak kız, o ağzını sakın açayım deme, gebertirim he" diye korkumu baya belli ettim. Çünkü yunuslar filmlerdeki Flipper dost yunus şeklinde değiller. tamam havuzdakiler eğitimli ama bir yunusun ağzı benim kafamın 5 katı büyüklüğünde. yani sizi öpmeye gelen bir yunus görürseniz önce ehliyetin var mı diye sorun:P neyseki Daisy iyi eğitimli bir yunus olduğu için ağzını filan da açmadı geldi, dudaklarıma yapıştı ve hiç geri çekilmedi. Harika bi duyguydu ne diyim:) İşte bütün bunlar olurken, başından sonuna kadar bi adam da orda fotoğraflarınızı çekiyor. Olay bittikten sonra fotoğrafların çıkmasını bekliyosunuz. yani bu yüzden 1 saat sürüyo toplam. Hayatımda aldığım en güzel doğumgünü hediyesiydi diyebilirim. manevi değeri yüksek benim için. Hem hayatımda ilk defa bir yunusla aramda bir bağ oluştuğuna inanıyorum. ne zaman Daisy desem içimden sanki Daisy beni duyuyo beni hissediyor. evet çok hayalci bir yaklaşım biliyorum ama ben öle inanmak istiyorum:)

Bir de tabiki yunusların havuzlara kapatılması ve eğitilmesine karşıyım. Denizlerde yaşayan yunuslar burdakiler kadar uysal olmayabilir. Yani denizde yanınıza bir yunus gelirse. "Flippperrrrrrrrrrrrrrrrrr" diye sevinerek onu sevmeye kalkışmayın. Midenize burnuyla iyi bi tekme atabilir ve siz ölebilirsiniz Allah korusun. Ama yunusların denizlerde ve okyanuslarda özgürce yaşamaya hakkı var ve ben sonuna kadar bunu savunuyorum. kendi doğal ortamlarında. Ama önceden yakalanmış eğitilmiş bir havuzda büyütülen yunuslar için çok üzülüyorum aynı zamanda. çünkü onları bu saatten sonra denize salamazsın. Kendilerini savunamazlar. çünkü bilmiyorlar:(
Ama yine de Daisy bir canlıydı. ve Halen yaşıyor. yaşadığı için mutluyum. çünkü iyi bakılıyor, bol bol sardalya yiyor ve insanlar onu sevmeye geliyor. bu da iyi birşey.
İşte blog, Daisy bana insanların aslında başka bir canlıdan ne kadar çokj korktuklarını gösterdi. Çünkü biz insanlar aslında kendimizden korkuyorduk. Halbuki ne var. Daisy kapı gibi ben eğitimliyim sana zarar vermicem ki diyor, ama bizim elimiz ayağımız titriyor ona dokunacakken. artık korkmuyorum Daisy, bana sen öğrettin korkmamayı. Teşekkür ederim.

Özür Dilerim Blog:(

2010-08-18T12:41:00.003+03:00

Canım blogum özür dilerim çok. gerçekten yazıcam dedim ama yazamadım ne yapayım:( ben sana yazınca emin ol bol ilhamlı, yaratıcı, mutlu, ve huzurulu oluyorum. ama sana yazmadığım zaman bil ki, bu saydıklarımın hepsini kaybetmiş ama arıyor oluyorum. Sanırım artık tekrardan içimde bir umut yeşerdi ve yeniden yanına dönüyorum. bu kısacık bir not tu sana. senis eviyorum canım blog um. sakın beni yanlış anlama. artık burdayım. muahhh!

Bir gün....

2010-03-26T23:10:00.005+02:00

Hava kapalı, bulutlu...İstanbul'da biraz serinlik var..Güneş arasıra yüzünü gösteriyor. Serinlik kendini ılıklığa bırakıyor, ılıklık serinliyor...Caddebostan sahili...yürüyorum..Elimde 1kg çilek ve pudra şekeri...Paylaşıcam onları..Gideceğim yerdeki insanlarla...Çileğin rengi kırmızı..biraz enerji verir belki..Bir tabela..Biri solu biri sağı gösteriyor..Ortadan ikiye ayrılmış bir yol..Ya sola ya sağa gideceksin..ya da dümdüz gidip yolunu bileceksin..Hayat ta böyle yol ayrımlarıyla dolu..ya bunu ya şunu seçiceksin..İstemezsen kendi yolunu keşfedeceksin..Yolumuz düz ileri...Aman dikkat! Denize düşeyim deme...Yine seçiyorum yönümü, sola dönüyorum...Gideceğim yerin yönü o tarafa...Yolda yürürken, belki enteresan kareler yakalarım umuduyla elimde telefon, fotoğraf modu on. Hava kapalı..Oyuncu ve sevecen bir kedi, ve arkadaşı yaşlı kararsız bir köpek..Sanki biraz da uyanık gibi..Biraz zaman geçiriyoruz birlikte..Sonra yola devam...Biraz martılar ve biraz kargalar...Birlikte av peşinde bağırıyorlar..Deniz..Sonsuzsun aslında...Sana bakmaya doyamıyorum..Gideceğim yere daha var. Yolda bir mola...10 içecekten sonra 1 içecek bedava..Cafe Nero..Caddebostan sahili...Matthiue Ricard - Kar Manastırı..diyor; En uzağa, zihnindeki engelleri aşabilenler gider...14 yaşında küçük bir çocuk...Himalayaların eteklerinde bir köyde. Ne kadar şanslı. İsmi Deçen. Ailesi, köye gelen keşişle, o uzaktaki Kar Manastırına gitmek ister misin diye soruyor..O da büyük bir gülücükle evet diyor..ve macerası başlıyor...Kahvemi bitiryorum, ve gideceğim yere varıyorum..Şimdi Yoga zamanı..Bütünleşme zamanı...Meditasyon esnasında biri kendinden korkuyor ve korku çığlıkları atıyor..Korkucak birşey yok halbuki ortada...Sadece konsantrasyon...Farkındalık...Bütünlük..Bu kadar...Ders bitti...Mavi bir balon..Ne kadar büyük ne kadar hafif aslında...Onu taşımak kolay, ama nasıl taşıdığın önemli..Usulca ve dikkatli..Biraz kararsızlık...Ertesinde bekleyiş...Yine aynı hata, yine aynı yanlış...Söz veriyorum, bir dahakine zayıf olmayacağım..Ders bitti diyorum...Anladım.

Bekle beni Cappadocia Palace...

2010-03-23T14:44:00.004+02:00

Dün uçak biletimi aldım. 4 gözle gidiş günümü bekliyorum. Ey Kapadokya! Hayallerimin köşesinde bir sır gibi gizlenen Kapadokya...Hayal şehri, Masal şehri, Uzaylıların Diyarı, Peri Bacalarının ardındaki gizemli yer, manastırlar, kiliseler, şapeller, göller, dereler, nehirler, vadiler, dünyanın bir numarali enerji merkezi, eskinin ruh ve düşünce merkezi, sana geliyorum ey Kapadokya...
Hemen internetten kalacagim otelimin birkaç resmini buldum. Paylaşmak istedim. İşte, Hotel Cappadocia Palace. İşte, keşke böyle bir evim olsun dediğim yapı. 26 Nisan'da seni görmeye de az kaldı. Ya Ürgüp manzarali ya da bahçeye bakan Standart bir odam olacak. Çiçek kokuları arasında, yıldızlara yakın, seni yaşıyor olacağım. Çok yakında!:)

Kapadokya/Cappadocia

2010-03-22T16:49:00.004+02:00

Selam,

biliyorum çoook uzun zaman oldu blog yazmayalı. Arada koca bir Ocak koca bir Şubat ayı ve Mart ayı geçti bitmek üzere...Hiçbir şeyden haberdar etmedim seni. biliyorum. haklısın. kusura bakma sevgili blog:=)
Onları da zamanla yazarım buraya..aklıma geldikçe. Valla süpper bir haberim var. 26 Nisan-1 Mayıs arası Kapadokya'ya gidiyorum.
Şimdiden bir heyecan sardı dört bir yanımı. Çok mutluyum oley ya:)
5 gün kalıcam ve dolu dolu geçiricem o 5 günü. Evet yanlız tek başıma gidiyorum. İllaha birilerinin de benimle gelmesi şart değil ki! Gezginim ben...Dünyaya bir kere gelmişim. Gezmek görmek benim de hakkım.
Ne mi yaptım? D&R'dan Boyut Yayın grubu'nun çıkardığı Kapadokya adlı turistik kitabı edindim ilk önce. Sayfaları karıştırdıkça daha bi heveslendim. Senelerdir hayalini kurduğum, belki de bir ömür boyu bir hayaldi geçti gitti diyebileceğim yere gidiyorum. gitmeye karar verdim. Hemen internete girdim ve tüm otel, motel, pansiyonlara bir göz attım. Çok güzel bir yer buldum. Daha sonraki yazılarda açıklayacağım. Hem de oda-kahvaltı 40 tl yani çok uygun. Otel yetkilisini aradım ve rezervasyonumu bugün yaptırdım. tam 5 dolu gün. Bu otelin kendi rehberlik/tur şirketleri de varmış. Şansıma bak. Tur aramak için sokak sokak dolaşmıcam.Normaldeki fiyatları bilmiyorum ama şöyle bir bilgi vereyim. 1.bölge Kapadokya Turu 60tl, müzelere giriş, rehberlik, transferler ve öğle yemeği fiyatın içine dahil. Dopdolu bir gün. 2.bölge Kapadokya Turu yine aynı özelliklere sahip sadece gezilen görülen yerler farklı. Dopdolu 2.gün. Dopdolu bir Ihlara Vadisi Turu 70tl, öğle yemeği, müzelere, transferler ve rehberlik hizmetleri dahil. Dopdolu bir 3 gün. geriye kaldı 2 dolu gün. Bir tanesinde sabah 05:30 da otelden transferlerle Balonların kalktığı yere gidiyoruz, Ürgüp'e biraz mesafeliymiş. 08:30 da dönüş. Balon turu 120 Euro. İnternetten Balon tur fiyatlarını araştırdım. 250 euro'a kadar çıkıyor. Yani 120 Euro gayet makul. E geriye kalan zaman da bana kalıyor. Boş zamanımda hemen bir bisiklet kiralayıp, etrafı turlamak istiyorum. Bol bol fotoğraf çekmek, yerel lezzetleri denemek, ve yerel hediyelik eşyalara bakmak ve almak istiyorum. Çok heyecanlıyım blog. Hemen uçak seferlerine baktım. Pegasus havayolları ile Kayseri Havaalanına gidiyosun sabah uçağı ile. Gidiş-Dönüş maximum 150 tl. Otelden transferler seni alırlarsa 20 tl. Aslında normal Kapadokya turları ile gitsen, 250-300 tl ye, onlar hem otobüsle gidiyorlar, 2 gece kalıyorlar. Zamanının çoğu otobüste geçiyor..Ne kadar yer gezmiş olabilirsin ki öyle bir turla..Ben memnunum seçimimden...İleriki zamanlarda gelişmelerden seni haberdar edeceğimmm. Hoşçakal...:=)

Antwerp

2010-01-05T21:35:00.005+02:00

Bu şehri anlatmak için baya bi gezmek lazım. Şehir merkezinde devasa bir kathedral ve kathedralin çevresinde bir sürü cafe, restoran ve dükkanlar. En meşhur atıştırmalık yemek patates cipsi. Merkezde birkaç tane güzel cips yapan dükkan var. Merkez noktasını Kathedral olarak al. sağa dön sola dön güz git geri git. her yer bir caddeye çıkıyor. Meir de alışveriş yapılabilecek ana caddelerden biri. Binalar gayet tarihi. tarih ile modernizmin içiçe karıştığı bir şehir Antwerp. Aslında, ana caddelerden birinde, trafik ışıklarında karşıya geçmeyi beklediğin zaman, hiç bir büyük şehirden farkı olmadığını hissediyorsun bu şehrin de. Evlerine giden insanlar arabalarında, toplu ulaşımın sağlandığı otobüs ve tramwaylar bir yanda, ve indirim zamanında ellerinde torbalarla gezen bir sürü kalabalık insan...İstiklal Caddesinden bir farkı yok gibi geliyor insana birden. Şehrin, trafiğin ve kalabalığın sesini dinliyorsun o trafik ışıklarında beklerken, veya otobüs durağında beklerken. Şehrin dışına doru çıkınca Antwerp'i daha bi iyi anlıyor insan. Daha düzgün, daha düzenli, daha ailelerin yaşadığı semtler ortaya çıkıyor sanki. Daha da dışına çıkınca şehrin, o güzelim doğa ile başbaşa kalıyor insan. Kalmthout gibi mesela. Uçsuz bucaksız bir orman, bir doğal park, içinde küçük gölleri olan. Her yerde kar. Gölün üstü kar, bazı yerleri buz tutmuş. Şehirden uzaklaşınca insan biraz da olsa nefes alabildiğini hissediyor işte. Eve dönüş maratonu...Saat geç sayılır...Etrafta kimsecikler yok...

My first day in 2010 - The daily tarot says;

2010-01-03T16:22:00.005+02:00

1st of January, 2010, Friday"The Knight of Swords card suggests that my power today lies in change. I am quick, sharp and ready for assertive, revolutionary or affirmative action. I overcome obstacles or resolve conflict by getting right to the point, cutting to the chase or confronting challenges head on -- even if this means going against the grain. My communication, style or expectation is on the cutting edge and relies on reason, design, the latest craze or facts. It is my honor to protect and defend my perception of truth. I measure twice and cut once. I am empowered by by expectation or duty and my virtue is commitment to the greater good."

Yeni Yıl

2010-01-01T23:34:00.004+02:00

Bir ara yeni yıl için "yeni yıl dileklerimi" yazıcaktım dimi...

sanırım bazen yapmak isteyip te yapamadığın şeyler oluyor hayatta...

yeni yıl dileklerini bloğuna yazmak gibi...

evet yazamadım...2009'da yapacaktım bu işi. artık yeni bir yıldayız. 2010..

şimdi yazsam olur mu acaba?

tamam yazıcam...

tam şimdi...
şimdi...

Başlık atayım bari ismi ne olsun başlığımın?
Yeni yıl dilekleri???

Yeni yıl melekleri???

Yeni olan herşey???

Yeni???

ya da
Dilek Ağacı mı???
Tamam! Dilek Ağacı...
yok yok bunu istemiyorum....
SHINING STAR LIST...
evet bu!
SHINING STAR LIST
1. Kötü olan herşeyi, herkesi geride bırakmayı diliyorum!
2. İnsanların daha anlayışlı, daha önyargısız, daha sevgi dolu olmasını diliyorum!
3. Güzel olan her tür müziği dinlemeyi ve onları yaşamayı diliyorum!
4. Huzur dolu, sevgi dolu, şans dolu, aşk dolu bir hayat diliyorum!
5. Çevremde mutlu insanlar görmeyi diliyorum!
6. Gerçek dostlarımı görmeyi diliyorum!
7. Gizli saklı meydanda olan tüm güzellikleri görmeyi diliyorum!
8. Beni koruyan meleklerin hep yanımda olmasını diliyorum!
9. Dünyamın içine yeni güzelliklerin katılmasını diliyorum!
10. Mavi taşlı bir kolyeyi takmayı diliyorum!
11. Yazmaya başladığım kitabımı bitirmeyi diliyorum!
12. Evet! Bulutların üstünde gezinmeyi diliyorum!
13. Gerçek olan aşkı diliyorum!
14. Olduğum gibi görünmeyi, göründüğüm gibi olmayı diliyorum!
15. Yeni bilgilerle donanmayı diliyorum!
16. Şansın beni hiç bırakmamasını diliyorum!
17. Bugün, burada olmayı diliyorum!
18. Ruhumun derinliklerini görmeyi diliyorum!
19. Sağlıklı olmayı diliyorum!
20. Ruh ikizimi ve ruh eşimi bulmayı diliyorum!
...........................................................................................................................
Şimdilik dileklerim bunlardı.
Bu benim Shining Star List'im.
Twilight Breeze'den Equibrium'u dinliyorum.
Mutluyum her zaman ki gibi.
Belçika'dayım. Anvers'te. Yanımda en sevdiğim arkadaşım var. Galiba bir film izlicez.
Hoşçakal!:=)

Miss Pettigrew Lives For A Day

2009-12-18T12:52:00.005+02:00

Son zamanlarda izlediğim en keyifli filmlerden biri....Miss Pettigrew Lives For A Day...Digitürk'te yayınlanıyor bu zamanlarda, şu an ikinci kez izlerken bari filmi izlemeyenler yada izleyenler için biraz tanıtayım dedim:)

Türkçe'ye "Öyle Bir Gündü ki" diye çevrilmiş.

2008 Amerikan-İngiliz yapımı olan bu güzel filmin yönetmeni Bharat Nalluri. "Baharat mı?" gibi geliyor kulağa.

Aslında Winifred Watson'ın romanından uyarlanmış film.

Filmin başrol oyuncularından bazıları; Amy Adams (filmde Delysia Lafosse), Frances McDormand (filmde Guinevere Pettigrew), Lee Pace, Shirley Henderson, Ciaran Hinds.

Kısacası; Bayan Pettigrew orta yaşlı bir İngiliz mürebbiyesidir ve işsiz kalır, bi de sokaklarda filan yaşar. Aslında içinde çok soylu, asil ve güzel bir ruh vardır. Yani aslında o kendini beğenmiş sosyetenin asilliğinden daha asil bir karakterdir. Ve çok komik bir kadındır. Çok çözümcüdür. Her olaya duruma bakış açısı farklıdır. Hayatı ünlü film yıldızı ve şarkıcı olan Delysia ile tanışınca tamamen değişir. Delysia, Pettigrew'u işe alır, özel sekreterliğini yapmak için. Olaylar TAMAMEN şans eseri gelişmektedir.

Çok keyifli izlenecek bir film. Öneriyorum. Delysia, birkaç erkek arasında kalmış, seçim yapamayan tatlı, şımarık bir kızdır. Ona gerçekten aşık olan, onu o olduğu için seven erkeği görmez, yada görmek istemez. aslında o da o erkeğe aşıktır. O erkek te Lee Pace işte! Yani filmdeki adı Maykıl:=)

Film 1939 Londra'sında geçtiği için bir dönem filmi de diyebiliriz kendisine. Müzik, dekor, kıyafetler, saç, makyaj herşey bir harika.

Son olarak eklemek istediğim şey; Değer! hatırlıyor musun? grafik tasarım okurken, afiş yapıcaktık. sen bu posteri seçmiştin. "hadi sebla bunu birlikte yapalım demiştin:=)" İşte o poster, bu filme aitmiş. Ne güzel değil mi?:=)

Flamanca Öğreniyorum

2009-12-16T11:55:00.006+02:00

Miribaaa Blog,

Flamanca (Flemish); yani Belçika'da 5 milyon küsur insanın konuştuğu dil oluyo kendileri. Bu sabah kalktım, kahvaltımı yaptım, dedim ki kızım eğer Belçika'ya gidiyorsan, orada konuşulan dilden biraz bişeyler öğrensen iyi olur! Çayımı aldım yanıma, hemen başladım araştırmaya.
İnternette bir sürü online lisan öğrenme sitesi var. haa tamam çok bişeyler öğrenemiyosun ama söyleyebileceğin güzel şeyler var ordaki insanlara gittiğin zaman. Aldım defteri, ilk ingilizcelerini altına da flamancalarını yazdım. Okunmasına gelirsek, yazıldığı gibi oku işte hahah nolcak, hem yanlışsa orda düzeltirler dimi, güler geçersin nasıl olsa.

Şimdi bi örnek vereyim.

Benim baktığım sitede, (adını vermicem heheheh ben baktım sen bakamazsın:P)örnek cümle vermiş adam. Demişki; (ben Türkçe'sini yazıyorum buraya)

-Richard Krajicek çok tatlı.

Şimdi örneğimizi bu adamın ismi üzerinden yürütücez. Bu Richard Krajicek mesela Belçika'nın en ünlü tenisçilerinden biri olsun.(zaten adam ünlü bir tenisçi), ben şans eseri onun maçını izlemeye gitmiş olayım orda bir arkadaşımla. Ve maçın sonunda imza almak için kortun içine atlayıp, adama koşayım imzasını istiyim. Buraya kadar tamam mıyız? Başlıyoruzz.....

Ben: "Ayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy, Richard Krajicek çok tatlı yaaaaaaaaaaaaaaa!:P"

"Ayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy, Richard Krajicek is zo snoezig yaaaaaaaaaaaa!:P"

Arkadaş: "Hönk?puff!!!hııı!??"

"Hönk?puff!!!hııı!??"

Çünkü Belçikalı arkadaş ne demek istediğimi ne yapmak istediğimi tam anlamaz o anda. Ve Richard maçı bitirir, tam yürürken ben korta koşa koşa gider atlarım aşağıya tribünlerden. ve tam karşısına çıkarım.
Ben: "Miribaaa, Ben Sebla. Bi imzanızı alabilir miyim? Ya varya, hayatımda gördüğüm en şeker tenisçisin. Çok tatlısın yaaa. Başıma gelen en güzel şeysin. Buraya gel bebeğim!"

"Hallo, ik ben Sebla. Mag ik je handtekening hebben? Ya varya, je bent de snoezigste tennisspeler in de wereld. Je bent zo lief yaaa. Jij bent het beste dat me ooit is overkomen. Kom hier liefje!"

Richard: "Hoşçakal!"

"Tot ziens!"

Evet, şekil a da göründüğü gibi Richard derki içinden, bu manyak ta kim böle ve hoşçakal diyerek yanımdan uzaklaşır.

İşte, bir dil bir insan derler. İlk başlarda böyle zorluk çekmek mümkündür. aslında tam olarak ne demek istediğinizi söylerken zorlanabilirsiniz. Çünkü o dili tam anlamıyla kullanmayı bilmiyorsunuzdur. Hep böle ezbere cümleler söylerken bulursunuz kendinizi. Karşınızdaki kişi de sizi yanlış anlarsa, o zaman ne kadar uğraşsanız da boştur. Olan olmuştur. Richard örneğinde olduğu gibi. Halbuki biz Türkler sevecen, sempatik, samimi insanlarızdır. Richard orada beni anlamamıştır. Biraz da kültürel farklılık söz konusu tabiki. Yoksa cümlelerde bir eksiklik yoktur. Hepsi doğru yazılmış ve söylenmiştir. Korkak olan Richard'tır. Hoşçakal diyerek kaçıp gitmiştir.
Neyse, bu yazı nereye gidiyor ben bile anlamadım sabah sabah...:P
Flamanca öğrenmeye çalışıyorum. belki hiçbiri aklımda kalmıcak ama olsun eğlence işte:)

Gıccık

2009-12-15T19:03:00.005+02:00

Gı-cı-ğım
Gı-cık-sın
Gı-cık
Gı-cık-ız
Gı-cık-sı-nız
Gı-cık-lar

Çok gıccık (gıcık) bir gün...Çok sıkıcı...Modum her dakika değişmekte...TV on, internet on...Kahve var, çay var...Kafada bir ton problem var...Hava soğuk, hava ayaz...Donuyorum yemin billah...
Evde şömine var, şömineyi yakamıyoruz, iyi mi..Neymiş..apartmanda tüm şömineleri yakmak, kullanmak yasakmış..e o zaman niye bu daireleri şömineli yaptınız kardeşim?
Yılbaşı ağacımız salonda sevgili annemiz tarafından kuruldu, süslendi, ışıkları yanınca daha bi güzel duruyo maşallah!
Bugünlerde inanılmaz boyun ve sırt ağrıları çekiyorum. Zaten seneler önce doktor demişti boyun fıtığı başlangıcı var diye. Kim bilir, o fıtık başladı birazdan boynumdan dışarı fırlıcak. Böyle ağrı görülmedi.
Bi banka reklamı var Tv'de. Her bankadan çıkan Süperman gibi uçuyo. Noluyo lan? Varsa böyle bi teknoloji bize de söyleyin biz de uçalım! Ne yani, şimdi ben o bankanın müşterisi olursam, uçurucak mısınız beni de öyle? Heh? Ya da müşteriniz olmasam da, bi adım atsam içeri, sonra dışarı da bi adım atsam, uçar mıyım sizce öyle? Hadi ordan yaaaaaaaaaaa!:P
Suziyi özlüyorum..gitmeden bir görünsem iyi olcak kendisine...Suzi seni çok seviyorum...
Bi aralar Mersin'li bir arkadaşım kurduğu bir internet sitesinde rüyaları yorumluyodum ben. :P Napıyomuşum ben ya! hahahah! şimdi hatırlayınca beş parçaya ayrıldım. Kim bilir insanlara neler dedim. hay Allah benim iyiliği versin:)
Çağrı'yı özledim. geyiklerimizi özledim. Ne geyikler besledik Çağrı biz seninle yaaaa.:P amanda aman, in the Memet, in the Çağrı, in the Sebla, hoppidiçikilops amanda çikilops, birbirimize trip atmalar, sonra hemen gülüp barışmalar...Çağrı, where are you mate?
Galiba dışarıda fırtına çıktı. Acaip acaip sesler geliyor...şimdilik dursam iyi olucek! Hey Jack hay ar yu:P mihihihihihi...

Pi-Yağ-Now

2009-12-15T16:32:00.006+02:00

Piyano yada piano...
Kaç yaşımdaydım ben, annem bana ilk piyanomu aldığında? Zaten bir tane piyanom var başka yok! Dur hatırlamaya çalışıyorum..ınınınnıınnıınınıını....sanırım hatırlamıyorum. ama ilkokula gidiyordum onu hatırlıyorum. o zaman ya 8- ya 9- ya 10 filan olsa gerek...tam 1.5 sene piyano dersi almıştım o zamanın genç, konservatuvar mezunu bir ablasından.
abla yani piyano hocam, kısaca hoca abla diyelim biz ona, bana her dersten sonra egzersiz için ödevler verirdi sayfalarca. belki o zamanlar küçük olduğum için bana SAYFALARCAAAAAA! görünürdü ödevim. Hoca abla bir sonraki hafta bize gelmeden yarım saat-1 saat içinde bakardım ödeve. Tabiki pratik-zeka hemen dındıdnıddindindin dandanadannanandan öddööd bammmmmmmmmmm diye çalardım. ee bazen de yarım kalırdı çünkü zil çalardı ve hoca abla kapıda olurdu.
H.A: Merhaba Sblcığım, nasılsın? ödevlerini yaptın mı bakalımmmmmm?
S: miribaa hocemmm, ivit, yaptim, isterseniz hemen çalimmmm.
H.A: Tamam aceleye gerek yok, bakicazzz bakalım piyano başında çalışmışmısın çalışmamışmısın...
S: piki hocemm, görürsünüz!
Evet, piyanonun başına geçerdik, ödevlerimi çalmaya başlardım. tabiki bazı zamanlarda çalamazdım. O zaman da, hoca anlardı çalışmadığımı. gel zaman git zaman 1.5 sene sonra, hoca abla kendi rızasıyla ve isteğiyle beni terk etti:P
H.A: Seblacığım, verdiğim ödevleri çalışmıyosun. Bu böyle devam edemez. Seninle çalışamayacağım. Bırakıyorum seni.
Ya, bi de bişey sölim mi, belki de ben çocuğum ya o zamanlar. böyle hatırlıyorumdur, olamaz mı? heheh, yani belki ben onu bırakmışımdır.
S: Hocem, ödev veriyosunuz sürekli, ve ben bu ödevleri yapmayı sevmiyorum. Sizi bırakıyorum. ByeP
Olabilir!
Sonuç olarak seneler geçti. O piyanonun başına 20 sene içinde birkaç kere oturuldu. ve hiç birşey bilmeden dandandan dındındın diye basıldı. Akortu bozuk piyanom senelerce yapayalnız odamda durdu beni bekledi zavallıcık.
Derken işte, bu sene, beste yapmaya başlayınca ben, piyano çalmayı bilmesem de, bir tuşa bastım mı, sesi aldım mı, tek elle de olsa, bir melodiyi çıkarabilmeye başladım. Yani en azından geçen gün oluyo bu olay. Bir bestemin melodilerini çıkardım. Çok mutlu oldum. Ağladım. duygulandım. Hüzünlendim.
Benim piyano olayım bu. tuşa bas. sesi al. gerisi gelsin. fazlasına gerke yok.
Şimdi bizim üst kat komşumuz Feyza Abla var. O da bu sene kendine çok güzel bir piyano aldı. Ve ders almaya başladı. hergün sağolsun ben çalamasam da onun hocasının verdiği piyano başlangıç egzersizlerini dinliyorum.:=):P hayır!rahatsız olmuyorum sesten.aksine hoşuma gidiyor. müziksever bir insan olduğu ve müziği çevreye duyurduğu için.
Feyza Ablamızın piyano hocası da Merih Abla. O da gene bizim apartmanda giriş katında oturuyor. Bu sene taşındılar. Yani göründüğü üzre, çok müziksever bir apartmanız. Ruhu gelişmiş bir apartman burası. Seviyorum burayı ben ya. Piyanosuz bu apartman çekilmezdi.

Depeche Mode On

2009-12-15T15:38:00.006+02:00

Depeche Mode 23 Ocak'ta Anvers'in Merksem ilçesi diyelim biz ona, işte Merksem'de SportPaleis mekanında sahne alacak! Veeee ben de orda olacağım büyük bir ihtimalle o tarihte. Ne güzel ya. Gittiğim yere Depeche Mode geliyor oley. Tabiki gitmek istiyorum bu konsere, fakat internetten baktım, bilet fiyatları 40 eurodan başlıyomuş. e napalım biz de 40 euroluk bileti alırız eğer kalırsa. Daha fazlasını da veremem kardeşim! Depeche Mode yanlış anlama. Ablan kurbam olsun sana. Ama ayağımı yorganıma göre uzatmam lazım Avrupa'da. Aylarca biriktire biriktire, anca yanımda yiyecek içecek param olcak. Belki meydanlarda şarkı söyler, para kazanırım belli mi olur:=)Neyse gitmeme çok az kaldı. Heyecan sardı dört bir yanımı. Tam 2 hafta sonra Belçika'dayım. Tabi tüm ülkeyi bir anda gezemeyeceğim için, kaldığım yer Anvers'in Merksem İlçesi diyelim biz ona, Merksem olacağı için, herhalde Merksem, ve Anvers'in diğer bir takım ilçelerini gezerim. ya da belli de olmaz. ne bilim ben. geziciz bi yerlere gidiciz işte. Sonra eğer herşey istediğim gibi giderse, Berlin, Münih, Paris'e gidicim oralardan. Dönüşüm yine Belçika'dan olmak zorunda olduğum için, Brüksel havaalanından İstanbul'a dönüş yapiciiim.Ayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy bu ne be? Sakin ol biraz:P

Anacım böle de olmuyo ki, evde otur otur. Google'ın haritalarındaki uydu görüntülerine baka baka bi hal oldum. hay bi de düz gösterse içim yanmıcak, tam tepeden gösteriyo ya şehirleri, sokakları, evleri. Ama bi tane yol adı biliyorum artık! ScheldeLaan yanlış yazmadıysam. Bu yol var ya, Anvers'in bööööööööölee tam çevresinden filan geçiyo. Yanından Hollanda sınırı filan da geçiyor. falan da filan da fülayınnn...Niyse, ben gene yazarım. Depeche Mode a burda selamlar. 23 ocak ta umarım görişicezzz çocuklar sizinle. hee bi de Cem beni çok büyük bi sinemaya götüricekmiş. Allah'ım biz de niye öle büyük sinemalar yok bilmem. 50 sene sonra inşallah. Hadi çüsss:P

Eski Sevgiliyi Rüyada Görmek!

2009-12-11T00:49:00.005+02:00

Çok rüya gören ve bu rüyaları yorumlayan bir insan olarak ben geçenlerde rüyamda, ilk erkek arkadaşımı gördüm rüyamda. Fakat görüntüsü değişmiş yani başka bir erkeğin görüntüsüne sahipti. hal, hareket ve tavırlar olgunlaşmış, hayata daha hoşgörülü, daha spontane, daha güzel bakar hale gelmiş.
Bir bina, ortasında geniş bir avlu, binanın yanı deniz, küçük tekneler ve botlar yanaşabiliyor. Avlunun etrafında balkonlu teraslı daireler, çiçekler, böcekler..Güzel bir yer...A,biz birbirimizi bir görüyoruz, sanki hiç ayrılmamış gibi konuşuyoruz, bakışıyoruz, bütün bir günü birlikte geçiriyoruz. Sonra o gidiyor, aynı dairede kaldığı arkadaşları var. Ertesi sabah olmuş. Ben çok mutluyum. Onu gördüm ya! Sabah, onun bulunduğu dairenin balkonuna bakıyorum avludan. arkadaşlarıyla balkonda kahvaltı yapıyorlar. Birbirimize bakıp gülümsüyoruz. Aramızda yoğun bir telepati var. Anlıyoruz birbirimizi bir bakışlar ne demek istediğimizi gözlerimizle söylüyoruz birbirimize. Böyle bir karşılaşmanın olağanüstü birşey olduğunu, birbirimizi bulduğumuza göre, ve eskisinden daha iyi anlaştığımızı gördüğümüze göre, bunun Tanrı'nın bir hediyesi olduğunu söylüyoruz o bakışlarla. Onlar orda kahvaltı yaparken, ben avludan çıkıp denize doğru yürürken, bir tekne yanaşıyor binaya. Ve içinden bir sürü genç, değişik ülkelerden, kızlı erkekli, kostümlü, makyajlı, insan iniyor. Kızlar maşşalah manken gibi, erkekler desen çok yakışıklılar. Binaya doğru yürüyorlar. Kulak misafiri oluyorum. Bir film çekimi için bu binada kalacaklarmış. Hepsi filmin oyuncuları yani. Oyuncular, dublörler, teknik ekip... Sonra ben bu kadar pozitif bir sabah geçirirken, içimden bir ses, bu eski sevgili bu insanların buraya geleceğini biliyordu, seni dün görmesi çok büyük bir şans. Kesinlikle bu kızların arasında bunun bir kız arkadaşı da vardır. Sana mı söylicek, söylemez tabiki diye düşünüp hayal kırıklığı yaşıyorum. Sonra balkondaki arkadaşlarıyla kahvaltı yapan eski sevgili son bir bakış atıyorum. THE END!
Yorum: Kardeşim! Üstün, başın, belin açıkta kalmış senin yüzde 80 ihtimal! Yüzde 20 si rüyalarında bu hayatta bir gerçeklik olduğu varsayımına inanırsak; olay anlattığın gibi gelişmiş ve bitmiş. Kalabalık bir yere gideceksin. Hani yurtdışına gidiyosun ya. Her ülkeden insanlar olcak orda. Manken gibi kızlar, çok yakışıklı erkekler, Avrupa'da genelde insanlar uzun boylu ve güzel olurlar ya. her zaman değil tabiki. Bu kalabalık yerde, aradığın kişi ile tanışma fırsatı yakalayabilirsin. Belki de haberin yok, onla tanışmaya gidiyorsun yurtdışına. E herşeyin bir sebebi vardır ya. neden olmasın? Dimi? Onla tanıştıktan sonra, yine içindeki sese yenilip, kafanda kurmaya başlıyosun, hayatında başka biri veya birileri var diye. Sonra ona son bi bakış atıp gidiyosun. Ne güzel bir yorum bu ya:=) Ya biz kızlar böyle paranoyakız yada erkeklerden bir tost olmaz!

Bir taksi, bir osuruk, bir tebessüm ötesi içsel patlama...

2009-12-09T00:47:00.006+02:00

Saat geç olmuştur. Eve dönmen gerekir. Yolda bir taksi beklemektedir. Kapıyı açarsın. Boş olup olmadığını sorarsın. Halbuki içeride şoförden başka kimse olmadığına göre o taksi boştur. Taksici kafasını sallar. Arka koltuğa geçersin. Gideceğin yeri söylersin bir çırpıda, Amerikan dizi filmlerindeki şehirde yaşayan kadınlar gibi. 167 Brook-lin caddesi lütfen!
Artık evine varana kadar o taksiden inemezsin de. Birşeyler için artık çok geçtir. Farkedersin...taksinin içi osusuruk kokuyordur. Taksici belki saatlerdir, belki dakikalardır o yolda müşterisini bekliyordur. O bekleme esnasında, pırt, zort, zurt, viiiiirttt, birşeyleri kaçırmıştır. Ama camları açmayı akıl edememiştir yurdum taksicisi. E senin için de çok geçtir. İnemezsin artık o taksiden, nefes egzersizlerine başlarsın. İlk kokuyu almamak için sonra da kokuya kendini alıştırmak için. En son içinde tebessüm ötesi içsel patlamalar oluşur. Gülmemek için kendini zor tutarsın. Bi diyebilsen taksiciye, "hahahahhaha abi amma salmışsın ha!", ya da "Abi bu ne koku ya camları açsaydın bari, böyle osurulur mu?", ya da, "Abi, hahahaha, öldüm bittim, dirildim, nasıl bi osuruk bu, ben böyle koku duymadım, hahaha" diye. Ama, diyemezsin işte. Dersen, o taksiden ya inersin, ya indirilirsin, ya da diğer olasılığı düşünmek bile istemiyorum. Kısacası, "hahahahahha, zart, hohohohoho, zurtttt, viiiiirttttt, zuhahahahhaaha, mıırttpıırtt, hehehheh"....Biliyorum çok iğrenç, ama çok komik.:=)

Şehir İnsanı yoruyor!

2009-12-09T00:19:00.007+02:00

-Taşı toprağı ALTIN! Hadi ordan be. İstanbul'u neresinde altın. Bi tek kuyumcularda var o ayrı. Her elini kolunu sallayan, her saf insan bu şehre böyle girerse, girip te kalırsa, bu şehir, insanı yorar, bu şehir insanı b-ozar abicim ablacım. Yani İstanbul'da topraktan daha çok taş var o da ayrı. Taş taş üstünde. Her yer taş yığını. Toprak ancak evdeki saksıda. Saksı kafada. Su elde. Kafamızı sulayalım haydi. Bugünü kafamızı sulama günü ilan edelim.
-Ayda yılda bir, 40 yılda bir, midye tava yerim hani bu midyesinin meşhur olduğu restoranlarda. 40 yılda bir yersem, o zaman yaşım 800 ü aşkın. Ama bu midye tavada bir tat var, bir şey varki, hemen başım ağrımaya başlıyor. İçine karbonat koyuyolarmış bunu pişirirken. Hem beyazlık versin hem iyi kızarsın hem de şişkin gözüksün diye, ben öyle duydum. Tabiki yediğinizde midye tavayı, (tavayı yemiyosunuz, midye yiyiosunuz, tavada pişiriliyo ya göya, mesela), karbonat tadı almıyosunuz. Yani her seferinde, çocukluğumdan beri neden baş ağrısı yapıyor bu yemek bende? Diyorum ki ya sebep karbonat, yada kızartılırken kullanılan yağ! Sanırım bir daha midye tava yemicem...

-Bu arada yurtdışına vizemi aldım. Önce Belçika, sonra Almanya, en son da Fransa güzergahlarım olacak. Tabi herşey hayal ettiğim gibi gelişirse. Vizeyi aldığım için çok mutluyum, kanatlarım var artık. Uçuyorum desem yeridir.

-"Paradoxical Correlations", 29 Aralık'ta sinemelarda. başrollerde ben!

-Yaklaşık bir aydır, Emrah'la stüdyoya kapandık, her gün değil tabiki. Şarkılar oluşuyor. Çok güzel oluyorlar. Yakında internete koyucaz burdan duyurulur. Emrah, canım arkadaşım, aranjör, düzenleyen, prodüktör isimli şahıs. Aynı zamanda usta bir gitarist. Aynı zamanda Keyfekeder isimli grubun gitaristi. Ve çok yakında süper şarkılarla bomba gibi gelecekler. Bunları yazdığımı duymasın ben öyle hissediyorum.

-Eda, nasılsın iyi misin?

-Sayılsaldan para çıkarsa hemen bir albüm yapıcam.

-Yılbaşına bir gün kala buz pateni yapıcam.

-Yakında yeni yıl dileklerimi buraya yazıcam blog.

Filgillerle ilgili birkaç anekdot

2009-12-02T13:29:00.005+02:00

Kedi kılığındaki file ne nedir? - Garfild

Boşuna uğraşan file ne denir? - Nafile
Bakımsız file ne denir? - Sefil
Pazara giden file ne denir? - File
Delikanlı file ne denir? - Filinta
Fil parçasına ne ad verilir? - Fileto
Filler bir araya gelince ne olur? - Filo
Yandan gözüken file ne denir? - Profil
Taze file ne ad verilir? - Filiz
Adı olmayan bir filden nasıl söz edilir? - Filaaannnnn:=)

O bir Diva, O bir Çift Yumurta İkizi

2009-12-02T12:32:00.005+02:00

Onun adı Eda Çakıl Koç.
Onun bir blogu var. http://www.edakoc.blogspot.com.
O bir İnsan Kaynakları Uzmanı.
O bir Sanatçı. Harika resimler yapıyor tuvallere.

O bir Törnççü.(blogundan bakınız törnç ne demek)
O bir İnsanın Pin Kodu araştırmacısı.
O bir çok iyi bir dost.
O çok sempatik bir kişilik.
O bir Maya Krallığından gelmiş ender insan.
O bir internet sözlükleri yazıcısı.
O bir spontane gülüş profesörü.
O bir duygusal içerikli dna.
O bir bulunmaz Hint Kumaşı.
O bir Mevlana aşığı.
O bir deli aynı benim gibi.
O bir Diva, Divane'nin kısaltılmışı.
O bir Çift Yumurta ikizi. Kimin? Benim? Neden? Çünkü hep aynı şeyleri düşünüyoruz.
O bir gerçek insan.
O bir doğal.
O bir Kontes.
O bir yaz yaz bitmez....
Saygılar Efenim:=)

İstanbul Zamanı

2009-12-01T19:34:00.004+02:00

Uzun zaman oldu blog yazmayalı...İstanbul'a gelindi. Görüldü. Kalındı. Halen de kalınmakta. Twillight Serisinin ikinci filmi New Moon'a gidildi Eda ile ve çok beğenildi. Eda (Çift yumurta ikizi). İnsanın pin kodu araştırmaları serisi vol:I. Küresel bilinç ve kaderleri aynı rakam. Aynı seyirde. İstanbul kalabalık.
İstanbul gürültülü. İstanbul pis. İstanbul'un keşfedilecek bir yeri kalmamış artık. Kaç senedir yaşandı bitti İstanbul. Halen yaşanmaya devam ediliyor. Belki keşfedilecek birşeyler çıkar diye mi bilinmez. Yeni demolar yapım aşamasında. Harbi güzel oldular, oluyorlar. Suzi işyerinde sevgili köpek arkadaşlarıyla, beni özlemekte, o özlenmekte. Kurban bayramı yaşanır, domuzcuk hikayesinden dolayı eller sıkılmaz, eller öpülmez. Uzaktan bakılır, iyi bayramlar dilenir, dilendi. Nerede eski bayramlar, o eski coşkular, eski heyecanlar...Yoklar, artık çok uzaktalar..Böyle bir anda bloga yüklenirsen olacağı budur. Oradan buradan şuradan, bölük pörçük verirsin haberleri. Alışverişlere gidilir, alınır, alınır, tüketilir, bıkılır, yenisi istenir. nedendir? bilen var mıdır? Yurtdışı içi vize başvurusu yapılır, bir ümit, belki verirlerse vizeyi, şöyle bir gezi amaçlı yurtdışına çıkılır, yakında! Bir yere, bir kişiye, bir şeye alışma süresi 21 gün derler, 10bin 582 kez test edilmiştir ve gerçekten doğrudur. İstanbul'a alışma süresi de 21 gündür. 21 gün sizin dışınızdaki herkesin robot olduğunu düşünürsünüz ve bu da doğru bir tespittir. Onlar robotttur! Siz insansınızdır. 21 günden sonra artık İstanbul ile ilgili herşeye alışmışsınızdır. Aralık ayına girilmiştir. Yeni yıla az süre kalmıştır. Yeni yıl ile ilgili dilekler, planlar, hedefler, amaçlar düşünülmektedir. Yanmış bir makarna istemiyorsanız, hemen blog yazmayı durdurup, altı yanan makarnayı kontrol ediniz!